Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst. Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op Hardhoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week Elons eerste brief." /> Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst. Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op Hardhoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week Elons eerste brief." />
Asset 14

Beste Melle

Amsterdam, 10 september 2009

Beste Melle,

Ik weet nog wel dat ik in een ver verleden Amsterdam fel verdedigd heb tegen beschuldigingen van saaiheid en burgerlijkheid. Ik woonde toen in Boston en verlangde met weemoed naar Amsterdam. Ik verlangde naar de openheid en het veel socialere karakter van de samenleving.

Sindsdien, we kwamen toen vers van de middelbare school, hebben we gestudeerd en hebben we wat meer van de wereld gezien. Samen, alleen, op vakantie of voor een langer verblijf om wat voor reden dan ook. Het heeft me steeds weer teruggebracht naar die discussie. Ook nu weer. En langzaam maar zeker ben ik steeds meer mijn ongelijk gaan beseffen.

Ik weet nog goed dat ik toen graag in Amsterdam wilde zijn, in Amsterdam wilde leven. Ik vond Amsterdam spannend en uitdagend. Toen ik terugkwam vond ik een stukje geborgenheid in deze stad. Ik voelde me thuis. Als het lekker weer was en we voor een biertje een terras opzochten, kwamen we altijd wel mensen tegen. Dan schoven we aan of zij bij ons. En als we weer door gingen naar een volgende plek kwamen we weer andere mensen tegen en die andere mensen waren weer met andere mensen die we misschien minder goed kenden, maar zo kwamen we elkaar tegen en leek het alsof iedereen bij ons hoorde en voelde het soms alsof de stad echt van ons was en niemand ons iets kon maken.

Maar de stad heeft haar glans een beetje verloren. We komen nog steeds veel mensen tegen, want, toegegeven, Amsterdam is nou eenmaal een dorp. Maar ze geven me niet meer datzelfde gevoel. Zo af en toe komen we nieuwe mensen tegen en dan kruisen die weer een tijdje ons pad en na een tijdje verdwijnen ze weer geruisloos van het toneel. Soms vragen we ons later nog wel eens af wat er met die of die gebeurd is, maar nooit hebben we het echt over de essentie, namelijk dat ze allemaal figuranten zijn, en wij ook. Wij en al die mensen zijn verworden tot oppervlakkigheden. Vaak voel ik niet eens meer de prikkeling om me oprecht voor mensen te interesseren, want ze zijn toch allemaal hetzelfde geworden. Net als de cafés, de huiskamers, de lege plekken in het hoge gras en de straathoeken van de stad waar we in rondlopen, hebben de mensen hun glans in mijn ogen verloren en kan ik niets anders dan te wachten tot ze weer verdwenen zijn.

We trekken er nooit meer op uit, Melle. Enkel uit plichtsgetrouwheid zoeken we nog wel eens naar nieuwe plekken. Maar zelfs de nieuwe plekken voelen niet anders dan de oude. We zijn eraan gewend geraakt en hebben onze interesse verloren. Laatst zaten we bij het Prinsengrachtconcert, omgeven door het oeverloze gekakel van mensen om ons heen. Toen de zon langzaam onderging, keek ik heel even door de bomen en de mensen naar de scheve huizen, maar normaal gesproken kijk ik erlangs. Het lawaai en de platvloersheid zijn me teveel geworden.

Vroeger gaven we altijd af op die platvloersheid. We waren ironisch. Maar het is steeds erger geworden en de ironie heeft me aangevroten. Mijn verachting groeit en ik raak steeds meer vervreemd van de stad en de mensen. Amsterdam is saai geworden en haar bevolking een logge, navelstarende bende. Ik heb een nieuwe impuls nodig, voordat de kneuterigheid me verteert. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben nog steeds thuis in deze stad en zal dat altijd blijven, maar de winter duurt me hier te lang. Ik wil niet meer wakker worden in het donker. Ik wil niet meer door de regen naar huis.

Een lieve groet van je goede vriend,

Elon

P.S.: Vorige week was ik in Parijs. Parijs is alles wat Amsterdam niet is. Het is groots en meeslepend. Er is zoveel te ontdekken. Zo veel indrukken, geuren en smaken. Parijse vrouwen hebben een gratie die we in Nederland nauwelijks kennen. Ze zijn trots en fijnzinnig. Nederlandse vrouwen sloffen en sjokken maar een beetje. Ze zijn zo opzichtig. Parijs is totaal anders. Parijs is een prachtige vrouw die geruisloos de hoek omdraait en...

verdwenen is.

- volgende week het antwoord van Melle -

Mail

Elon Heymans

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 32

Als alles anders loopt

Deze week worden onze redacteurs blij van poëzie op hun time line, een film met Cate Blanchett en een verassingsalbum. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

 Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

"Als gevolg van het optreden van radicale groepen die (institutioneel) racisme zeggen te willen bestrijden, komt de vrijheid van meningsuiting onder druk te staan", ondertekenden onder anderen Zihni Özdil, Jan Roos en Geerten Waling. Ook de namen van niet minder dan twaalf Forum-vertegenwoordigers staan onder de brief. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 31

Het is voorbij voor je het weet

Deze week werden onze redacteuren blij van een veel te korte serie, een ongebruikelijke detective en muziek die niet voor jouw oren bestemd is. Lees meer

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers 1

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers

Wanneer een bezoeker in een museum bij een kunstwerk net wat langer dan de gemiddelde dertig seconden blijft staan, zou Vivian Mac Gillavry diegene het liefst het hemd van het lijf vragen. Om zo min mogelijk mensen lastig te vallen, bedacht ze een undercoveroperatie. Lees meer

Filmtrialoog: Queen & Slim

Queen & Slim

Onze redacteuren zagen Queen & Slim, een 'instant classic met een hoge mate van urgentie'. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan