Asset 14

Achterstevoren in de supermarktkar

Voor mij in de rij voor de kassa stond een vader met zijn zoontje. Het kind, een jaar of zeven, had zich omgekeerd in de winkelwagen genesteld. Hij las een tijdschrift: de Donald Duck Extra. Ondanks dat die nog afgerekend moest worden, was het jochie al op de helft. Zijn pupillen flitsten over de bladzijden heen en weer. Totaal onbewust van zijn omgeving las hij het blad, intens zorgeloos. Geen flauw benul van de bliepjes van de kassa, van de drukte in de supermarkt, van de Goudse oude 40+ kaas en de Chiantiwijn op de loopband, of van het feit dat zijn zitplaats vooruit werd gerold.

Dat tafereel - opeens kreeg ik een melancholische steek. Het jochie deed me in een flits denken aan een winteravond, zestien jaar geleden. Omdat ik bang was, mocht ik naast het bed van mama op een matras slapen. Het was een kamertje van drie bij twee, met gebroken-witte gordijnen en de uitgerekte schaduw van een vingerplant. Buiten op straat werd de duisternis slechts doorbroken door schemerig oranje straatverlichting. Ik las een spannend verhaal van Paul Biegel, Het land daarginds, toen de deurbel ging. Mama deed open met de deur-rinkeltjes die de luwe stilte van huiselijke sfeer vlak voor het slapengaan doorbraken. De stem van de buurvrouw drong vaag in het slaapkamertje door. ‘Kijk maar of Luuk dat leuk vindt’, ving ik op. Mama sloot de deur en kwam naar me toe. ‘Dat was de buurvrouw. Ze heeft dit voor je meegebracht.’ Het tijdschrift had een witte voorkant met in het midden een afbeelding van een eend en boeven.

TIP_Supermarktkar

Beeld: Rasmus Andersson - Kid reading forbidden literature via Flickr

Ik was direct verkocht. Donald Duck woonde in een klassiek Amerikaans wit losstaand huis, donker van buiten met klein erfje eromheen. Binnen waren de kerstballen, het kerstbanket en clichékalkoen op tafel slechts verlicht door de kerstboom. Donald Duck kocht cadeautjes voor zijn neefjes in besneeuwde winkelstraten, want de Kerstman was ontvoerd. Het slaapkamertje waarin ik mij bevond drong zich nog maar sporadisch door mijn bewustzijn heen.

Vanaf toen bracht elke vrijdagmiddag een extra hunkering in mij teweeg. Ik zag de oranje postbode langskomen met zijn karretje, hoorde de brievenbus klepperen, en daar lag, gehuld in cellofaanplastic, de Donald Duck op de mat. Met een bak paprikachips en een glas sap op de bank liet ik me gewillig de wereld van het stripfiguurtje invoeren. De verhaaltjes waren ontzettend voorspelbaar: iedere keer liet Donald Duck wel weer een margarinefabriek ontploffen of alle munten van het hele geldpakhuis onherstelbaar verzuren, waarna hij op de vlucht moest naar Timboektoe. Maar hoe tweedimensionaal ook, het kon me werkelijk niets schelen, ik vond ze fantastisch.

En toen besefte ik hoe verschrikkelijk gearrangeerd mijn smaak nu is geworden. Ik kan nauwelijks meer genieten van muziek, van boeken, van films zonder vooraf de publiek erkende ‘kwaliteit’, wat dat begrip dan ook moge inhouden, vastgesteld te hebben. De onbevooroordeelde obsessie krijgt alleen een kind cadeau. En ik ben geen kind meer, ik ben geen kind meer.

Maar het lezende jongetje achterstevoren in het supermarktkarretje maakte me bewust van het feit dat ook ik ooit die kritiekloze, impulsieve overgave voor verhalen had. Hij liet me beseffen dat de toegang tot mijn vroegere zelf niet geheel verdwenen is. Het enige wat ik hoef te doen om daar weer naar binnen te stappen, is af en toe goed naar een kind te kijken: naar hun onverstoorde overgave, naar hun naïeve drang te leven in het moment, naar hun fantastische eigenaardigheden ten dienste van hetgeen wat ze zonder opsmuk drijft. Om me daarna in de herkregen gedaante weer volledig te kunnen laten opslurpen door een verhaal, zonder rationele overwegingen.

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers