Asset 14

San Francisco gentlemen

Emma Slaats woonde een half jaar in San Francisco en verbaasde zich over de opdringerige veroveringsdrang van Amerikaanse mannen.

Het is donderdagavond en ik zit in een studentencafé in San Francisco, de stad waar ik het komende halfjaar zal wonen. Het is druk in het café, er staat hardrockmuziek aan en er klinkt luid geroezemoes. De ruimte is schemerig, alleen de pinballautomaten in de hoek geven een sterk licht af. Op de muur zie ik de silhouetten van berenkoppen en geweien.

Ik kijk naar mijn twee vriendinnen, die beiden met een jongen staan te praten. Het ziet eruit alsof ze het gezellig hebben. Ik denk aan Nederland en aan mijn vriend. Iedereen hier is op jacht, op zoek naar iemand. Aan de bar staat een jongen met haar dat glimt van de gel, hij kijkt een blond meisje diep in de ogen. Een stelletje in de hoek is aan het zoenen. En achterin het café schudt een meisje in een kort rokje haar heupen op de muziek voor het oog van een groep gretige jongens.

De Amerikaanse jongens die ik hier heb ontmoet zijn één: gentlemen en twee: ervan overtuigd dat ze beter zijn dan je vriendje. Wat betreft punt één: als jongens je hier aanspreken is hun doel niet je te zoenen, mee naar huis te nemen voor een one-night-stand, en je de volgende ochtend nooit meer te bellen. Nee, hier gaat dat anders. Jongens vragen je telefoonnummer om een afspraak te maken voor een kop koffie of een lunch. Kéurig.

Toen Brandon me uitnodigde met hem te lunchen, zei ik: ‘Lijkt me gezellig. Trouwens, ik heb wel een vriend.’ Zijn antwoord: ‘Je vriend is zó ver weg, doe niet zo moeilijk, hij hoeft er toch niet achter te komen?’ Exit Brandon.

Graham wilde koffie met me drinken. ‘Sure, maar ik heb wel een vriend. Vervolgens probeerde hij me ervan te overtuigen dat hij veel leuker was. ‘I’m a stand-up comedian’, was zijn argument. Ik denk dat hij een grap maakte, want hij was één van de meest humorloze mensen die ik tot dusver was tegengekomen. ‘Let the American take you out,’ probeerde hij. Toen ik het afsloeg omdat het me bij nader inzien niet zo leuk leek, vroeg hij of hij dan het nummer van een van mijn vriendinnen kon krijgen.

Illustratie: Daphne Prochowski

Ooit heb ik een Amerikaanse jongen met schaamte horen toegeven dat hij het gevoel heeft elke Europese jongen te kunnen verslaan als het erop aankomt. Ik vond dit destijds een hilarische uitspraak, maar ik begin te begrijpen dat sommige jongens de wereld echt op zo’n manier bekijken. Het veroveren van een meisje is de opdracht die succesvol moet worden volbracht. In het zo competitieve Amerika is alles een wedstrijd, en succes heb je zelf in de hand. Wat het betreffende meisje ervan vindt doet er niet toe: als man kun je en moet je haar ervan overtuigen dat jij de leukste bent. De hoofdprijs is bewondering. Van haar én van andere mannen. Mijn Europese vriend is dan ook een zwakke tegenstander, een watje, opgegroeid in een land met een functionerend zorgstelsel en een wapenverbod. Een land waar het meest gevaarlijke dier een zeehond is.

Ik vind het beledigend dat het deze mannen niet te doen is om mijn sprankelende persoonlijkheid, maar om hun trofeeënlijst. Als ik aangeef gewoon vriendschappelijk te willen lunchen, sturen ze niks meer terug of proberen ze me om te praten. Shame on you!

Ik vind het een nog grotere belediging dat deze mannen er vanuit gaan dat ik in een relatie zit omdat mijn vriendje dat wil. ‘Hij hoeft er toch niet achter te komen?’ betekent zoveel als: ‘je zit onder de plak bij je Europese boyfriend en ik kom je redden.’ Nee bedankt.

Voor ik weg ging was ik bang razend verliefd te worden op een Amerikaan – inmiddels weet ik dat ik het voorlopig bij Nederlandse jongens hou. Minder macho, en een stuk minder opdringerig. Ik stuurde Maurice en Graham dan ook: ‘I have a boyfriend and you should respect that. By the way, he would beat your ass.’

Mail

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vitamine D

Vitamine D

De hoofdpersoon van dit korte verhaal spreekt met haar therapeut af in de trein. Lekker efficiënt en zo krijgt ze korting op de sessie. Nadeel is wel dat de andere forenzen zich met de therapie gaan bemoeien. Of is dat juist een voordeel? Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers