Asset 14

Een eerste keer

Een eerste keer

Of vind de podcast bij Spotify, of bij Apple Podcasts.

In dit erotische verhaal vraagt Jochum Veenstra zich af of het opwindend kan zijn om constant expliciete consent te vragen, en of er dan ook echte consent tot stand komt. Een eerste keer is ook gepubliceerd als audioverhaal bij deBuren. Het verhaal is ingesproken door Rashif El Kaoui. ‘Als onze monden elkaar raken, lijkt de vriendschap die we bij daglicht hebben weer tot leven te komen.’

Marijn en ik delen zijn tweepersoonsbed en één deken. ‘Zoals broers,’ had hij twee maanden geleden gezegd. ‘Zoals broers,’ beaamde ik.

Wanneer ik wakker word, is het nog donker. Marijn ademt haast geluidloos. Ik kijk naar de tijd, ben klaarwakker en verlang naar mijn moeder. Tussen haar benen zitten, samen Desperate Housewives kijken, luisteren naar haar commentaar.

Ik besluit een glas water te gaan drinken en schuifel, zonder het licht aan te doen, de trap af.

Beneden staat het aanrecht vol afhaalbakjes. Ik laat de spoelbak vollopen. Kopje voor kopje glijdt het servies van Marijn en zijn huisgenoten door mijn handen. Terug op de overloop stoot ik expres mijn knokkels tegen de muur.

‘Ik was al wakker,’ mompelt Marijn. Hij constateert dat ik heb afgewassen. ‘Lief,’ voegt hij toe.

Met een formele volzin vraag ik of hij me wil vasthouden.

‘Sorry?’

‘Niets,’ antwoord ik te snel.

Ik kruip onder het dekbed en probeer zo dichtbij te komen als ik durf, zonder hem aan te raken. Het ruikt naar slaap, en het is moeilijk om de geur van zijn lichaam en die van het matras van elkaar te onderscheiden.

‘Je noemde me ‘lief’,’ zeg ik. ‘Waarom?’

Hij reageert droogjes, gebruikt veel woorden en beweert dat het zomaar was.

Ik haal mijn arm onder de deken vandaan en ga naar hem op zoek. Trillend vind ik met mijn vingers zijn wang. Zijn hoofd is begraven in zijn kussen. Hij ligt op zijn buik.

‘Lief,’ zegt Marijn opnieuw – deze keer klinkt het als een opdracht.

‘Te spannend?’

‘Het is niet vervelend.’

‘Marijn?’

‘Marijn,’ herhaalt hij. Ik herken het grapje. Dit is Call Me by Your Name. Een spel dat we vaker spelen. Ik praat mezelf moed in, hou mijn adem vast, zeg tegen mezelf dat bij ons alles toneelspel is.

Eén: ik raak zijn lip aan. Zijn mond staat open. Schuw steek ik een kootje naar binnen. Even niets.

Twee: hij bijt zachtjes op mijn vingertop en zuigt. Warm speeksel.

Drie: hij duwt mij met zijn tong weer naar buiten en mijn natte vinger voelt koud.

Vier: hij zucht. Warme adem.

Denken maakt lafaards van ons allemaal

‘Mag ik je kussen?’ fluister ik.

‘Val ik op mannen?’

Ik zeg grinnikend dat we misschien allebei geen homo zijn. ‘En toch?’

‘Wat als ik dit niet leuk ga vinden?’

‘Denken maakt lafaards van ons allemaal,’ declameer ik, alsof ik in de schouwburg sta. De zin komt uit Hamlet, en Marijn lacht. Het moment brengt ontspanning, in elk geval in mijn arm. Mijn elleboog rust nu op zijn rug. Een rug die ook niet meer zo gespannen aanvoelt.

Vijf: Marijn raakt mijn heup aan en wikkelt zijn vinger in mijn boxer.

Zes: ik haal diep adem en kom dichterbij. Zoete shampoogeur. Zijn mond is verscholen in de stof. Ik tuit mijn lippen. Blaas zachtjes uit.

Als onze monden elkaar raken, lijkt de vriendschap die we bij daglicht hebben weer tot leven te komen. Hoewel, ik heb duidelijk de leiding over hem, dus het is ook anders. Ik kus en Marijn kust terug. Als Marijn alleen terugkust, in hoeverre kussen we dan echt?

Zeven: hij vindt het elastiek van mijn boxer.

‘Ja?’ vraag ik.

‘Vlug.’

Acht: Marijn maakt zich los, rommelt onder de deken. Ik volg zijn voorbeeld. Hij wacht tot ik naakt ben en gaat dan op mij liggen. Zijn heup is afgedraaid zodat onze piemels elkaar niet raken. Mijn hart bonkt en ik vraag me af of Marijn dat voelt.

Negen: we kussen niet, ademen alleen elkaars adem in. Ik streel zijn naakte rug. Haarloze huid, kleiachtig zacht en nog warm van de slaap.

Tien: Marijn raakt het topje van mijn piemel aan.

Elf: ik laat hem onder mijn voorhuid komen.

‘Wat moet ik doen?’ fluistert hij.

‘Het is zoals bij jezelf.’

Marijn begint mij voorzichtig af te trekken. Met mijn vrije hand maak ik een tent zodat het laken niet schuurt. Ik probeer me op zijn ritmische beweging te concentreren, maar ik kan mijn aandacht er niet bij houden. Dit lijkt niet op hoe we praten. Het is eenrichtingsverkeer. Pas als Marijn zegt: ‘Ik kan niet meer,’ ben ik weer terug in de slaapkamer.

Ik verontschuldig me.

‘Het is oké.’

‘Nu jij?’

Hij gaat klaarliggen en ik pak zijn piemel. Wat ik Marijn bezwoer is waar: zijn piemel voelt als de mijne. Mijn gedachten racen. Doen we hier goed aan? Verandert dit onze vriendschap?

Om mezelf het moment in te dwingen, besluit ik Marijn met mijn mond te bevredigen. Zodra ik dat wil doen, zegt hij: ‘Het hoeft niet meer.’

Het is stap dertien of veertien. Ik voel aan Marijns buik en vang een hand sperma. Geen gelach, alleen: ‘Beneden is wc-papier.’

Als we weer liggen, vraag ik of hij me wil vasthouden. Marijn slaat een arm om me heen en kust mijn schouder.

‘Dit wil ik wel,’ zegt hij.

Mail

Jochum Veenstra is hoofdredacteur van Hard//hoofd. Als freelance auteur werkt hij momenteel aan twee grote projecten: een non-fictie audioverhaal over mannelijke slachtoffers van seksueel geweld en een roman/essaybundel over kindermisbruik. In een vorig leven was hij acteur en een van de oprichters van De Theatertroep, een collectief waarbij hij tien jaar lang als co-artistiek leider betrokken was.

Puck Rietveld (1999) verwerkt haar dagelijkse innerlijke wereld - vol dromen, gedachtes, fantasieen, geheimen en emoties - in tekeningen, schilderijen, foto's en teksten, die allen bij elkaar een grote verbeelding zijn van hoe het vrouwelijke en het vrouw-zijn zich overal mee verwerft voor haar.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer