Asset 14

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Hij doet een openhartige oproep aan de minister.

Leeswaarschuwing: homofobie, zelfmoordgedachtes.

Beste Arie Slob,

Dit waren roerige dagen voor je, na je uitspraken over reformatorische en gereformeerde scholen die ouders schriftelijk vragen afstand te doen van homoseksualiteit. Je zit in een lastige positie, dat begrijp ik. Aan de ene kant sta je pal achter de vrijheid van meningsuiting, aan de andere kant verdedig je de vrijheid van godsdienst; en dan ook nog die lastige scheiding tussen openbaar en bijzonder onderwijs. Dat snap ik wel. En ik snap ook wel dat je dacht dat met je uitspraak dat er ‘wel sprake moet blijven van gelijke behandeling van leerlingen’ de kous af zou zijn. Dat bleek niet zo.

Beste Arie, laat me je een beeld schetsen: stel je een jongen voor die zo met zijn geaardheid in de knoop zit dat op het moment dat hij er achter kwam dat hij homo was zijn allereerste gedachte was dat hij naar de hel zou gaan.

Stel je een jongen voor die dieper en dieper in de kast kruipt, die zich verbergt voor de buitenwereld en het gevoel heeft met niemand te kunnen praten over zijn gevoelens. Stel je voor hoe pestkoppen deze jongen constant met zijn vermeende homoseksualiteit pestten – alsof ze het róken.

In de kerk niet veilig, thuis niet veilig, op school niet veilig

Stel je voor dat deze jongen tijdens de godsdienstlessen te horen krijgt dat homoseksuele mensen een enkeltje naar de hel verdienen, dat er een duidelijk verband bestaat tussen homoseksualiteit en pedofilie, dat AIDS een straf van God is, en dat homoseksualiteit ontstaat door seksueel misbruik en genezen kan worden.

Stel je voor dat de jongen zelfs tijdens deze lessen wordt gepest, dat de leraar hem achteraf terzijde neemt en zegt dat hij ‘de pesterijen over zich afroept’, en dat hij zich ‘maar wat mannelijker moet gedragen’. Stel je voor dat deze jongen ook thuis constant grappen over homo’s hoort, in zijn kerk regelmatig naar preken luistert over hoe verdorven homo’s wel niet zijn. Stel je voor dat een vriend van de familie hem op het hart drukt dat het ergste wat zijn ouders zou kunnen overkomen is als hij homo zou blijken te zijn. In de kerk niet veilig, thuis niet veilig, op school niet veilig.

Stel, het wordt deze jongen te zwaar, en elke keer als hij naar school fietst, en hij het spoor moet oversteken bij het laatste stukje naar de school toe, hij er stiekem van droomt te blijven staan. Dat hij wacht op een trein die over hem heen zal walsen. Stel je het spoor voor, dicht bij een natuurpark en een museale attractie, met in de verte de architectonisch in-het-oog-springende gebouwen van een hogescholencomplex dat grenst aan de middelbare school waar hij naar onderweg is.

De school waar jouw kinderen en ik heen gingen was géén veilige omgeving

Arie, je kent het spoor dat ik beschrijf goed, want je kinderen fietsten er waarschijnlijk ook overheen. We zaten immers op dezelfde school, jouw kinderen en ik. Nee, ik kan me hen niet voor de geest halen. Ik kan me weinig mensen voor de geest halen. Mijn pesters wel. Een aantal van hen waren mijn leraren. Ik herinner me ook het handjevol vrienden dat ik had. Maar de rest? De andere leerlingen? De bijstanders? De anonieme klasgenoten? Amper. Volgens mijn therapeut is dat normaal voor mensen met mijn soort trauma.

Kennissen met kinderen op de school verzekeren me ervan dat de school door de jaren heen flink is veranderd. In de godsdienstlessen wordt niet meer gepredikt over hoe slecht homoseksualiteit is. Er schijnt zelf een gay-straight-alliance te zijn, nu. Maar toen ik erheen ging, toen jouw kinderen erheen gingen, was het géén veilige omgeving, althans niet voor homoseksuele mensen en andere lhbti+’ers. Nergens had de school laten optekenen dat ze tegen homoseksualiteit was, dat was niet nodig. Er was destijds niemand uit de kast, zelfs ik niet. Op de scholen waar je deze week je vingers aan brandde is de vijandigheid groter, zul je misschien zeggen. Misschien. Maar de kans is groot dat als je een zoon had gehad zoals ik, hij het op deze school, die jij zo goed kent en waar je je kinderen heen durfde te sturen, net zo moeilijk had gehad.

En ik weet zeker dat je achteraf spijt zou hebben gehad van je keuze. Mijn ouders hebben dat wel: ze hebben me laten weten dat het ze spijt dat ik zoveel pijn heb opgelopen, zoveel trauma’s. Ik durfde destijds niks tegen ze te zeggen over de pesterijen, uit angst voor de vraag: ‘Maar ben je dan ook homo?’ Omdat ik wist dat ze bewust hadden gekozen voor de school die mij zo hard afkeurde, wist ik zeker dat mijn ouders me uit huis zouden zetten als ik die vraag met ‘ja’ zou beantwoorden.

Mijn hart gaat uit naar de lhbti+’ers op de scholen die je een hand boven het hoofd houdt

Beste Arie, ik weet dat je het niet verkeerd meent. Ik weet dat je homo's een warm hart toedraagt, tenminste, dat verzekeren mijn ouders me. Maar ik vraag me af of je je werkelijk verplaatst in de mensen die je zegt te beschermen. Ik hoop daarom dat deze brief je bereikt, en dat mijn verhaal je helpt je voor te stellen hoe onveilig veel scholen voor jonge lhbti+’ers zijn. Ik hoop dat je je het spoor herinnert waar jouw kinderen en ik dagelijks overheen moesten. En dat je je voorstelt wat er had kunnen gebeuren als ik, als je denkbeeldige zoon, op een dag niet de moed had kunnen vinden door te fietsen.

Ik leef nog, godzijdank, maar dat heeft me heel veel moeite gekost. Mijn hart gaat uit naar alle jonge lhbti+’ers op de scholen die je met je uitspraken een hand boven het hoofd houdt. De jongeren die het niet hebben gered, of die nu aan het vechten zijn om te overleven.

Een school met een identiteitsprofiel waarin homoseksualiteit wordt afgekeurd kan nooit een veilige omgeving zijn voor homoseksuele leerlingen. Het is olie op het vuur van de pesters. En het is een vrijbrief voor leraren om weg te kijken of zelfs actief mee te doen. Na jaren aan traumatherapie zijn de wonden die ik heb overgehouden aan de school waar mijn ouders en jij voor kozen nog niet geheeld.

Beste Arie, geef een ander signaal af. Het had destijds zoveel voor mij kunnen betekenen.

Naam van de briefschrijver is bij de redactie bekend.

Beeld: Lucsaflex via Flickr.


Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Filmtrialoog

Kajillionaire

Redacteurs Jozien Wijkhuis, Loren Snel en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor Kajillionaire van Miranda July, en zagen een absurdistisch verhaal over een paar ouders dat hun dochter als verdienmodel ziet. Lees meer

Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan