Asset 14

KWETSUUR

Kwetsuur

Het prinsessenbed en de koffiepauze in een hospice vormen het decor van dit gedicht van Kim Liesa Wolgast. Koffie, lametta en aquarelpapier zijn de rekwisieten van het sterftheater, waar de tijd stilstaat en zich tegelijkertijd steeds herhaalt.

 

KWETSUUR

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaDramatis personae
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaJij, in weinigheid
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaIk
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Wij
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaDe dood
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Vrijwilliger 1, de Koffieleut
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Vrijwilliger 2, de Soepkip      } hospicemedewerkers
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Het koor

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  aPlaats   Het hospice

 aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaTijd       Kwetsuur

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa Rekwisieten
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa Prinsessenbed (hoog-laagbed)
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Waterverf
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Penselen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Aquarelpapier
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Wilgentak
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  1 Moccamaster
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Overgrote, transparante regenjassen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Pennen = stemmen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Kist met aangespoelde voorwerpen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Vazen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Glazen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Bloembossen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Bosbessen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Kommen
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Rietjes
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Kopjes
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  Lametta
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaFotoslingers

KWETSUUR
Tijdens dit kwetsuur regent het pijpenstelen

Proloog

Een vrijwilliger opent de voordeur
Ik
Word van de ontvangsthal naar de gang geleid

Uit een kamer jouw kamer galmt het
in tongentaal galmt het
een koor
zingt voor je

Hun liederen tochten tot hier, voor de kamerdeur.
Ik
Word er koukleumerig van
krijg plankenkoorts.

Jij
ligt daar
in het prinsessenbed besloten
op de achterbank van je bewustzijn.

I. Een zwart-pedagogische kindertekening

Daarbinnen
aquarelleert de dood met waterverf en
druipt buiten de lijntjes

jouw lichaam uit
ons leven in

Is de dood soms vergeten jou van de nodige
zintuigen werktuigen te voorzien?
de dood moet zijn lettergrepen handgrepen vanmiddag
nog een keer oefenen.

II. Aan je prinsessenbed

Ik
Wil je niet onderbreken
Wil je soms cola
Wil je soms dat mijn hand
Achter je stem ligt een lettergreep
Ligt geen antwoord

Ligt je hand.

III.

Jij
legt blauwe bessen te slapen in je wangholtes
voorbij je rozenvensteren gehemelte
gloeit er een maag vol cola en vruchtjes

Moet je eens voelen
de eerste wilgenkatjes.

(Koffiepauze)

IV. In de gemeenschapskeuken met de Koffieleut en de Soepkip. De Koffieleut zet een kan koffie. Wij dragen onze pennen (=stemmen) als een overgrote regenjas.

Wij
Staren ons windscheef en rafelig
Jutten op het ondiep van je stilte
In de branding van je kwetsuur
troost               Bakkies t-roos-t
ontrafelen onze draadvoetige tongen.

V. Terug op je kamer. Stomverregend verstrijk je aan je prinsessenbed. De dood speelt je adem pizzicato.

Jij
laat ze knoeien, je woorden, maar je morst ze nooit volledig,
zodat ik met al mijn aandacht naar je moet uitreiken om ze op te kunnen boenen
in je paleis van weinigheid

Ik
Hou de wacht aan het sterfbed,

totdat ze in je laatste bui verwaaien,
en probeer ze dan allemaal op te kuisen, de kruimels van jouw laatste letterkaakje tot stof.

Epiloog

Het is windstil. Jij bent ontademt.

lamenteren
lametta
fotoslingers
vazen
glazen
kommen rietjes kopjes

naar de gemeenschapskeuken met al je aangespoelde huisraad

De Koffieleut stopt met fluiten aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa je bent ontademt
Het koffiezetapparaat druppelt aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaze is ontademt
Je bent ontademt       aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa  ze is ontademt
De Soepkip kniktaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa je bent ontademt
De dood (gaat af)

jouw lichaam in
ons leven uit.

Mail

Kim Liesa Wolgast (die/diens) is literatuurwetenschapper, schrijft, dicht, en luistert – naar (vogel)stemmen en hoorspelen. Kim denkt in samenraapsels van het Duits, Nederlands, Engels en Frans en start binnenkort een promotieonderzoek naar experimentele feministische hoorspelen uit het Duitse taalgebied.

Frann de Bruin brengt in haar werk thema's als de belevingswereld van een mens, herinneringen, mystiek en de natuur tot leven. Haar werk wordt omschreven als filmisch en mysterieus en ze houdt ervan traditionele technieken te mixen met digitale illustratie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer