Asset 14

David moet uitkijken

David moet uitkijken

‘David moet uitkijken’, zegt de vader van David tegen de moeder van David.
‘Ik denk dat David dat zelf ook voelt’, zegt de moeder van David.
‘Ze is negentien, hè Annechien. Negentien. Dan koop je net je eerste beha. David viert over twee maanden zijn zesendertigste verjaardag. Zesendertig. Dat is een verschil van..’
‘Een yoghurtshake’, die met bramen graag.’ Annechien heeft de serveerder opgemerkt. Snel bestelt de vader van David een espresso.
‘Een dubbele’, fluistert hij, alsof hij het alweer over leeftijd heeft.
‘…een verschil van zeventien jaar. Zeventien!’
Annechien zucht. ‘Ik kan rekenen Frank.’

Ik herken deze mensen. Ze behoren tot de categorie ‘gescheiden ouders van volwassen kinderen’. Mensen uit deze categorie zijn in een café gemakkelijk op te merken. Ze zijn vertrouwd met elkaar maar doen toch een tikkie onwennig. Ze zijn nieuwsgierig maar stellen elkaar geen vriendschappelijke vragen. Sinds de kinderen het huis uit zijn hebben ze geen reden meer elkaar regelmatig te zien, maar als er iets aan de hand is weten ze instinctief dat ze elkaar op moeten zoeken.

‘Hij is er tegen mij heel open over’, zegt Annechien. Ze lepelt de bramen uit haar shake.
‘Daar gaat het niet om’, zegt Frank. ‘Hij is tegen mij ook open. Je weet hoe David is. Juist die openheid maakt hem zo weinig weerbaar.’
‘Weinig weerbaar? David is een beer! Die weet wat hij doet.’
‘O ja? Denk je dat? Vraag dat maar eens aan dat meisje.’
‘Sofie, Frank, ze heet Sofie. Ze schijnt politicologie te studeren en programmamaakster te zijn bij een filmhuis.’

Ik schat ze beide eind zestig maar nog lang niet aan pensioen toe. Ze hebben hun agenda’s op tafel liggen. Zouden ze een lijstje hebben opgesteld met gespreksonderwerpen? Zouden ze meer kinderen hebben? Ik neem aan dat ze hun gemeenschappelijke rekening al lang geleden hebben opgezegd, maar dat weet je nooit bij gescheiden ouders van volwassen kinderen. Geen categorie waarin mensen zo dichtbij en tegelijkertijd zo ver van elkaar verwijderd zijn.

Frank zucht en draait zijn koffiekopje in het rond. ‘Ik hoopte dat we misschien binnenkort grootouders zouden worden’, fluistert hij. ‘Maar ik denk dat Sofie – ’, hij spreekt de naam uit met een gek stemmetje en opgetrokken wenkbrauwen ‘– daar nog niet helemaal aan toe is.’

Op dat moment kijkt hij mijn kant op en duik ik in mijn telefoon. Mijn ouders behoren ook tot deze categorie, zouden zij net als Frank en Annechien in een café dit soort zaken met elkaar bespreken?
Mam! stuur ik mijn moeder. Als ik nu iets opvallends deed hè. Als ik nou bijvoorbeeld zomaar iets zou krijgen met een man van twintig jaar ouder. Zou jij het daar dan met papa over gaan hebben?
Ze is online en typt: Heb jij iets met een man van twintig jaar ouder????
Ik pak de dingen met mijn moeder altijd net verkeerd aan. Ik leg uit dat het hier om een hypothetische situatie gaat. Mama typt: Ik zou ‘m wel willen ontmoeten dan, die man. En papa ook denk ik. En daarna zouden we misschien een beetje roddelen. Maar wel leuk roddelen hoor!!! Ze sluit af met emoticons van een lachende maan, een bos tulpjes en een tomaat.

Annechien buigt naar voren en sist iets naar Frank. Ik kan het niet helemaal verstaan maar volgens mij zegt ze dat hij niet alleen maar aan zichzelf moet denken. Misschien fluistert ze er ook nog achteraan dat hij een egoïst is die niet met zijn tijd meegaat. Maar het kan ook zijn dat ze hem begrijpt en dat ze samen even rouwen om de kleinkinderen die nog niet gaan komen. Kan allebei. In de categorie gescheiden ouders van volwassen kinderen is eigenlijk alles mogelijk.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer