nieuwsbrief
Asset 14

Raw jeans baby

Column: Raw jeans baby

Hard//hoofd heeft een nieuwe columnist! Na het open einde van Kasper van Royen hebben we eindelijk een geschikte opvolger gevonden. Wij verwelkomen dichter, (toneel-)schrijver, winnaar van de Lowlands Schrijfwedstrijd 2016 en docent Duits Iduna Paalman. Om de woensdag zal zij haar woorden laten dansen op onze website, met illustraties van Tsjisse Talsma.

Mail

Mijn neefje werd geboren in een unwashed spijkerbroek. Het was een badbevalling dus het water kleurde direct paars van het bloed en de blauwe verf. De vader van mijn neefje, mijn broer, schepte behoorlijk op. ‘Ik wist dat dit zou gebeuren, ik wist alleen niet dat het zo mooi zou zijn.’ De moeder, mijn schoonzus, leek ook tevreden. ‘Ik vind ‘m echt stoer zo’, zei ze, ‘anders dan al die andere baby’s.’

Op kraamvisite lieten wij ons vertellen dat unwashed jeans, ook wel untreated, rigid of raw denim, precies was wat de baby aan omhulling nodig had. Raw denim was in staat naar de baby te luisteren zoals mensen dat niet konden. ‘It allows the wearer’, zei mijn broer die lesgeeft op een fashioninstituut, een eigen jeansmerk runt en zowel met zijn studenten als met zijn denimgezellen in het Engels converseert, ‘to personalize the pants for his unique shape, with creases and fade marks forming to his body type.’ Het leek of mijn neefje ons even bevestigend toeknikte.

Het baby’tje sliep en dronk goed en ook zijn stoelgang kwam al snel op gang. De spijkerbroek bleek op de groei en veerde dus mee als er een luier onder moest worden gepropt. Er was een oma die gymschoentjes breide, ikzelf kwam aan met een wollen hemdje en zo werd de broek opgenomen in een natuurlijk geheel. Maar toen ik na een paar weken eens op mocht passen en voorstelde het broekje mee te wassen met een boel rompertjes en spuuglappen vloog mijn broer op. ‘Wassen?’ zei hij, ‘ben je helemaal krankzinnig geworden?’ Raw denim bleek zelfreinigend en onder geen enkele voorwaarde geschikt voor de wasmachine. Een wasbeurt zou alle magie verdrijven. De kleine keek me met een opgetrokken frons aan. Jezus, leek hij te zeggen, dat weet ik zelfs.

Mijn neefje groeide en begon zijn gelaatstrekken te ontwikkelen. Als mijn broer hem ontwerpen voor nieuwe broeken liet zien was het alsof ze een druk gesprek voerden waarin ze discussieerden en elkaar advies gaven. Er werd een hele raw garderobe voor de baby aangelegd; een mobile met figuren van spijkerstof en een denim kruipdekentje vormden de kopstukken. Het rauwe blauw overstemde alle andere kleuren in huis.

Op een dag – mijn broer was met zijn gezellen naar een weverij in Pisa om stoffen te checken – ging ik theedrinken bij mijn schoonzus. Ik zag al in de deuropening dat er iets niet in de haak was.
‘Het lukt me niet meer’, zei ze toen we op de bank zaten. Ze wreef met haar handen langs haar slapen en over haar oogleden. Mijn neefje lag in een wiebelwagen onrustig de pasvorm van zijn broek te controleren. ‘Die denim achtervolgt me. Het is een monster, een donkere tunnel, het slokt me op. ’s Nachts is het niet de baby, maar die verduvelde spijkerbroekjes die god weet waarom op de stoel liggen te krijsen.’
‘Je bent jezelf kwijt’, zei ik.
‘Ik word geleefd, ik voel me versleten, kapot. Het neemt ons over, het drijft ons uit elkaar.’ Ze nam een slok thee, haar hand trilde. Ik stond op en liep naar mijn neefje, zijn gezichtje vertoonde een blauwige gloed. ‘Er is een oplossing’, mompelde ik. Ik trok de broek van zijn beentjes en rukte de mobile weg. Er daalde al direct een vreemd soort rust op hem neer. Ik opende de trommel van de wasmachine en samen met alle andere raw denim gooide ik het broekje naar binnen. Ik voegde wasmiddel toe, draaide de knop naar veertig graden en drukte op start. Mijn schoonzus keek sprakeloos toe. Het water werd rochelend aangevoerd, de was lag weerloos als geschoten wild op een hoopje achter het glas.

Iduna Paalman (1991) is schrijver en dichter. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Alles vijf sterren 1

Aan de vooravond van verandering

Deze week worden we blij van Julia Jacklin tijdens de vierdaagsefeesten, een mooie roman van Sally Rooney en het regiedebuut van Olivia Wilde. Lees meer

Tip: Hou een dagboek bij

Hou een dagboek bij

Jihane Chaara houdt een online dagboek bij. Als ze de zoekfunctie gebruikt, komt ze allerlei oudere versies van zichzelf tegen en beseft ze dat nooit iets hetzelfde blijft. Lees meer

Tip: Bezoek je verre familie

Bezoek je verre familie

'Ze stond me uren op te wachten op de oprit voor haar huisje in Pawełki, een dorp met 160 inwoners op het Poolse mijnwerkersplatteland.' Lees meer

Column: Lachen, missen, voelen

Lachen, missen, voelen

Trudy was haar gevoel kwijt en ging daarom naar neuropsycholoog Marcel. Zijn eerste vraag was wat ze precies onder gevoel verstond. Lees meer

 1

Knijper je oren aan de waslijn

‘You have a superpower and it’s called empathy.’ Lees meer

Tip: Interview je vrienden

Interview je vrienden

‘Even later hoorde ik haar tegen een vreemde aan de bar vanalles over haar leven vertellen dat ik nog nooit had gehoord.’ Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5