Asset 14

Schmerz

Column: Schmerz

Hard//hoofd heeft een nieuwe columnist! Na het open einde van Kasper van Royen hebben we eindelijk een geschikte opvolger gevonden. Wij verwelkomen dichter, (toneel-)schrijver, winnaar van de Lowlands Schrijfwedstrijd 2016 en docent Duits Iduna Paalman. Om de woensdag zal zij haar woorden laten dansen op onze website, met illustraties van Tsjisse Talsma.

Ik lees: Können sie vielleicht einen Krankenwagen anbellen? op het proefwerk van een leerling als D. van de trap valt. Met haar hoofd naar voren dondert ze vanuit het trapportaal zo de straat op. Ze heeft een reservefiets van zolder gehaald die als een berggeit vrolijk met haar mee stuitert en bovenop haar belandt.

Ik weet nog van niets en zet een rode kringel om ‘sie’ en ‘anbellen’. Soms raak ik tijdens het nakijken van proefwerken zo vertederd door hoe leerlingen net niet het goede doen, dat het kringelen me zwaar valt. Snijden in de ziel van de dappere poging; een kleuter afwijzen die je een zweterig madeliefje komt brengen, zo voelt het. Maar D. heeft mij verteld dat het docentschap mij juist de kans geeft mijn nietsontziende kant meer te ontwikkelen, dus ik kringel stevig door.

Ondertussen komen er allemaal mensen om D. heen staan. Die mensen registreert ze niet direct want ze is even haar bewustzijn kwijt. Vlak voordat er een ambulance wordt gebeld geeft een intelligente man haar een flinke tik tegen haar wang. Ze wordt wakker, mompelt dat het allemaal wel meevalt, vraagt waar haar fiets gebleven is en wil opstaan. Als ze overeind komt ontdekt ze dat haar enkel de omvang heeft van een half suikerbrood en zakt ze weer in elkaar. Ze wijst omhoog. ‘Ik moet terug naar boven’, mompelt ze.

Boven zit ik, D. en ik zijn namelijk huisgenoten. Tien minuten geleden heb ik haar de deur uit horen gaan. D. is geen uitblinker in hulp vragen, dus van die fiets die ze vier trappen af heeft gezeuld weet ik niets. Ik ben nog steeds vlijtig aan het kringelen en lees: Ich habe smerzen im Kopf. Daarna lees ik: Mein Bauch tut schmerz. En daarna: Hallo arzt, ich habe weh. Dit hoofdstuk heet Beim Artzt en hoewel ik zeker weet dat al mijn leerlingen – mocht het nodig zijn – een Duitse arts duidelijk kunnen maken dat ze ergens pijn hebben, blijf ik kringelen. Ik zit me net af te vragen of ik wel of geen puntenaftrek moet rekenen voor de ontbrekende hoofletters bij Schmerzen, Artzt en Weh als ik iemand aan ons voordeurslot hoor morrelen. Dat kan D. niet zijn, denk ik. Die is net weg. Maar de deur gaat langzaam open en daar verschijnt haar verkreukelde gezicht.
‘Iduna’, piept ze. ‘2017 is fantastisch begonnen. Ik ben van de trap gevallen en nu kan ik niet meer lopen.’

Ik moet denken aan een jongen die eens andijviestamppot voor me kookte. Vlak voor het opdienen liet hij de grote pan uit zijn handen vallen. Hij keek me aan alsof hij nagellakremover over de Nachtwacht had geknoeid en was de rest van de avond teleurgesteld. Ik omhelsde hem, schraapte de stamppot van de muren en vond hem nog leuker dan eerst. Het menselijk falen heeft een grote aantrekkingskracht op mij.

D. begint zachtjes te snikken. Ik dirigeer haar naar de bank en loop naar de vriezer voor ijs. Ze zegt dat het niet nodig is. Maar dan trekt ze haar sok uit en zegt zachtjes: ‘Oh ja, misschien toch wel.’ Ik kom terug met diepvriesgroente en duw die tegen haar dikke, paarse enkel. Ik aai over haar rug terwijl ze vertelt dat iemand haar naar boven heeft getild en dat dat zo lief was en echt niet had gehoeven. Ondertussen gaat haar snikken over in onbedaarlijk huilen. Zo blijven we zitten tot er een andere groente uit de vriezer moet worden gehaald.

De struikelende, vallende, verwoede pogingen wagende mens. Die geef je toch met alle liefde die je bezit een nieuwe zak bevroren spinazie, een aai, een krappe voldoende of een flinke tik tegen de wang.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer