Asset 14

Schmerz

Column: Schmerz

Hard//hoofd heeft een nieuwe columnist! Na het open einde van Kasper van Royen hebben we eindelijk een geschikte opvolger gevonden. Wij verwelkomen dichter, (toneel-)schrijver, winnaar van de Lowlands Schrijfwedstrijd 2016 en docent Duits Iduna Paalman. Om de woensdag zal zij haar woorden laten dansen op onze website, met illustraties van Tsjisse Talsma.

Ik lees: Können sie vielleicht einen Krankenwagen anbellen? op het proefwerk van een leerling als D. van de trap valt. Met haar hoofd naar voren dondert ze vanuit het trapportaal zo de straat op. Ze heeft een reservefiets van zolder gehaald die als een berggeit vrolijk met haar mee stuitert en bovenop haar belandt.

Ik weet nog van niets en zet een rode kringel om ‘sie’ en ‘anbellen’. Soms raak ik tijdens het nakijken van proefwerken zo vertederd door hoe leerlingen net niet het goede doen, dat het kringelen me zwaar valt. Snijden in de ziel van de dappere poging; een kleuter afwijzen die je een zweterig madeliefje komt brengen, zo voelt het. Maar D. heeft mij verteld dat het docentschap mij juist de kans geeft mijn nietsontziende kant meer te ontwikkelen, dus ik kringel stevig door.

Ondertussen komen er allemaal mensen om D. heen staan. Die mensen registreert ze niet direct want ze is even haar bewustzijn kwijt. Vlak voordat er een ambulance wordt gebeld geeft een intelligente man haar een flinke tik tegen haar wang. Ze wordt wakker, mompelt dat het allemaal wel meevalt, vraagt waar haar fiets gebleven is en wil opstaan. Als ze overeind komt ontdekt ze dat haar enkel de omvang heeft van een half suikerbrood en zakt ze weer in elkaar. Ze wijst omhoog. ‘Ik moet terug naar boven’, mompelt ze.

Boven zit ik, D. en ik zijn namelijk huisgenoten. Tien minuten geleden heb ik haar de deur uit horen gaan. D. is geen uitblinker in hulp vragen, dus van die fiets die ze vier trappen af heeft gezeuld weet ik niets. Ik ben nog steeds vlijtig aan het kringelen en lees: Ich habe smerzen im Kopf. Daarna lees ik: Mein Bauch tut schmerz. En daarna: Hallo arzt, ich habe weh. Dit hoofdstuk heet Beim Artzt en hoewel ik zeker weet dat al mijn leerlingen – mocht het nodig zijn – een Duitse arts duidelijk kunnen maken dat ze ergens pijn hebben, blijf ik kringelen. Ik zit me net af te vragen of ik wel of geen puntenaftrek moet rekenen voor de ontbrekende hoofletters bij Schmerzen, Artzt en Weh als ik iemand aan ons voordeurslot hoor morrelen. Dat kan D. niet zijn, denk ik. Die is net weg. Maar de deur gaat langzaam open en daar verschijnt haar verkreukelde gezicht.
‘Iduna’, piept ze. ‘2017 is fantastisch begonnen. Ik ben van de trap gevallen en nu kan ik niet meer lopen.’

Ik moet denken aan een jongen die eens andijviestamppot voor me kookte. Vlak voor het opdienen liet hij de grote pan uit zijn handen vallen. Hij keek me aan alsof hij nagellakremover over de Nachtwacht had geknoeid en was de rest van de avond teleurgesteld. Ik omhelsde hem, schraapte de stamppot van de muren en vond hem nog leuker dan eerst. Het menselijk falen heeft een grote aantrekkingskracht op mij.

D. begint zachtjes te snikken. Ik dirigeer haar naar de bank en loop naar de vriezer voor ijs. Ze zegt dat het niet nodig is. Maar dan trekt ze haar sok uit en zegt zachtjes: ‘Oh ja, misschien toch wel.’ Ik kom terug met diepvriesgroente en duw die tegen haar dikke, paarse enkel. Ik aai over haar rug terwijl ze vertelt dat iemand haar naar boven heeft getild en dat dat zo lief was en echt niet had gehoeven. Ondertussen gaat haar snikken over in onbedaarlijk huilen. Zo blijven we zitten tot er een andere groente uit de vriezer moet worden gehaald.

De struikelende, vallende, verwoede pogingen wagende mens. Die geef je toch met alle liefde die je bezit een nieuwe zak bevroren spinazie, een aai, een krappe voldoende of een flinke tik tegen de wang.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer