Asset 14

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Afgelopen week zei iemand voor het eerst in lange tijd tegen me dat hij verliefd op me was. Het was bij mij thuis, op de bank, en we hingen een beetje tegen elkaar aan thee te drinken.

‘Oh ja?’ hoorde ik mezelf zeggen terwijl ik nog wat uit mijn kopje slurpte.

‘Ja, ik geloof het wel,’ antwoordde hij, bescheiden en oprecht.

Waar dit in sommige gevallen bijzonder goed nieuws kan zijn, brak het angstzweet me die avond op de bank onmiddellijk uit. Misschien had ik het aan kunnen zien komen, misschien had ik niet goed opgelet, misschien had ik onbewust de andere kant op gekeken. Maar deze opmerking joeg me de stuipen op het lijf, en wel om twee redenen. Enerzijds omdat ik me realiseerde wat dit zou kunnen betekenen: het begin van een prettige tijd in een relatie, maar of we dat hetzelfde voor ons zagen, dat wist ik niet. Anderzijds omdat ik iets terug moest gaan zeggen. Aan iemand opbiechten verliefd op diegene te zijn en geen ‘ik ook op jou’ terugkrijgen, is ongeveer net zo erg als na een ‘ik hou van je’ geen ‘ik ook van jou’ terugkrijgen.

Maar ik wilde eerlijk antwoorden. Mijn brein begon overuren te maken. Was ik verliefd? Wat betekende dat? Het was nog niet zo lang geleden dat ik zelf voor het eerst in heel lange tijd verliefd op iemand werd, en het was zowel onmiskenbaar als vervelend. Ik kon niet meer eten, ik kon niet meer slapen, ik kon me nergens meer op concentreren en werd in een emotionele achtbaan van hot naar her gesleurd. Ik schreef pagina’s vol in mijn dagboeken met analyses over wat er aan de hand was en wat hij wanneer tegen me had gezegd, wat ik hem duidelijk zou moeten gaan maken in de toekomst en hoe het een wonder was dat hij míj had uitgekozen om tijd mee door te brengen. Een paar maanden na deze noodlottige verliefdheid (want het liep natuurlijk niet goed af) wist ik heel zeker: hier heb ik helemáál geen zin meer in.

Ik schreef ook wel wat over hem in mijn dagboek, maar het waren vriendelijke woorden, het was er rustig en veilig.

En nu zat ik niet in de achtbaan die ik toentertijd had uitgezeten. Ik zat thuis op een comfortabele bank met een kopje thee. Ik vond het fijn om bij hem te zijn. Ik vond hem lekker ruiken, hij had interessante dingen te vertellen en ik vertrouwde hem onmiddellijk toen we elkaar leerden kennen. Ik wilde hem aanraken en ik was me constant bewust van zijn aanwezigheid in de ruimte, zonder daar verder meteen iets mee te hoeven doen. Ik voelde me kalm. De hele tijd.

‘Hoe weet je dat?’ vroeg ik zonder hem in de ogen te kijken.

‘Gewoon,’ zei hij terwijl hij een beetje begon te draaien. ‘Dat voel ik volgens mij.’
Misschien voelde ik het ook wel. Maar ik sliep als een roos naast deze man. Ik kon gewoon met hem eten. En ik schreef wel wat over hem in mijn dagboek, maar het waren vriendelijke woorden, het was er rustig en veilig. Geen omgedraaide maag en geen loopings.

‘Ik ook van jou,’ zei ik. Ik rolde van de bank af en bekeek hem ondersteboven, terwijl de thee rustig in mijn buik bleef zitten.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Twinkel Achterberg (1997) is freelance illustrator en woont in Utrecht. Ze maakt speelse illustraties waarin kleuren overlappen en texturen stralen. Inspiratie haalt ze uit kleine bijzonderheden in de wereld om ons heen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer