nieuwsbrief
Asset 14

Alleen nog restjes

Cadavre (XXIII): Alleen nog restjes

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Jozien Wijkhuijs verder met de famous last words van Vic Willems.

Mail

‘En als het meezit ruim ik misschien zelfs de trapkast op.’ Ik zeg het met alle vastberadenheid die ik kan opbrengen tegen de foto van Margriet. Terwijl ik probeer mijn stoel uit de ligstand te krijgen, zoek ik met mijn rechterhand tussen de lege dozen en plastic bekers naar de afstandsbediening. Er lekt jus op mijn hand. ‘Jacques!’ roep ik. Aan het geluid van zijn nagels op de linoleumvloer hoor ik dat de Airedale Terriër zijn logge lijf van de paardendeken naast het aanrecht heeft gehesen om mijn hand af te likken.

Als ik de televisie heb aangezet, sta ik op. Voorzichtig, om de stapel kranten naast de salontafel niet om te gooien, loop ik naar het raam en steek een sigaret op. Op de televisie is een reclame voor een keukenmachine van Jamie Oliver. Hij heeft elf standen, zegt de dolenthousiaste man van de voice-over. En hij is gemakkelijk in de vaatwasser te zetten.

Een paar maanden geleden begon ik spullen mee te nemen naar de zeldzame bezoekjes aan mijn kinderen. Als eerste een paar porseleinen clowntjes, een flessenlikker en wat oude tijdschriften over orgels. Daarna kleine meubels en prulletjes die ineens schril afstaken tegen het gepruttel van mijn koffiezetapparaat in de ochtend. Mijn kinderen nemen ze met tegenzin aan. Het huis wordt er nauwelijks leger van.

Margriet hield van spullen. Ik niet, tot ze overleed. Iedere keer dat ik iets weg wilde gooien, voelde ik haar glimmende fotopapierogen in mijn rug prikken. Eerst bewaarde ik de kranten, las ik ze aan haar voor tot ik zelfs de contactadvertenties had gehad. De oude boodschappenbriefjes die ik vond, geschreven in haar hanenpoten, nam ik mee naar de winkel en ik kocht precies wat erop stond. Ondanks dat beperkte ik wat ik at tot soep uit blik en brood, stamppot en vanillevla. De restjes gingen naar Jacques, ook op de dagen dat ik niet veel overhield. De producten die ik niet gebruikte, zette ik in de trapkast.

De trapkast ligt lager dan de gang, je kunt er met een trapje in afdalen. Ik pak een vuilniszak, loop de gang in en open de witgeverfde deur. Er heeft systeem in de producten op de planken gezeten, maar dat is allang verloren. Zorgvuldig check ik de houdbaarheidsdata op de pakken hagelslag, de maïzena en de vlierbessiroop. Met één been ga ik op de hoogste trede van het trapje in de kast staan. Ik grijp me vast aan de plank met hondenvoer, die door het kliekjesdieet van Jacques goed gevuld is. Voor ik doorheb dat de steunen onder de plank het begeven, lig ik al onderaan het trapje, met de zakken voer bovenop me.

Het laatste dat ik hoor, is hoe Jacques het papier van het voedsel begint te rukken.

Over drie weken borduurt schrijver Yentl van Stokkum verder op Jozien's laatste zin.

Jozien Wijkhuijs is altijd journalist, schrijver, en radiomaker. Af en toe is ze ook hobbybarvrouw, literatuurwetenschapper, stadsgids en de irritante idealist op je feestje.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Tsunami

Tsunami

De vakantie in Frankrijk is anders dan andere zomers, want Katja's opa is overleden. Met haar zus en neef doodt ze de tijd aan de hete kust, tot het noodlot toeslaat. Lees meer

Een zomer op de Wallen (IIII): Voor de show

Voor de show

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? In... Lees meer

Zomerzucht (V): Franse kaas

Franse kaas

De Franse kaas loopt de kamer binnen en kijkt me strak aan. Lees meer

Automatische concepten 24

Kus me, doop me

Gecontroleerd legt hij me in de badkuip, moeite om mijn jurkje uit te doen neemt hij niet. Lees meer

Een zomer op de Wallen (III): Boven het geklaag

Boven het geklaag

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Het... Lees meer

Zomerzucht (III): 1

Goed dat je bent gekomen

'Druppels zweet komen onder mijn borsten vandaan en uit mijn knieholtes. Kaas glijdt door mijn mond.' Lees meer

Zomerzucht (II): 1

Brandend verlangen

Rose Doolan smelt haast door de hitte. De ijsman op zijn beurt door haar. Lees meer

Vast in het café

Vast in het café

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Ze... Lees meer

Druipend lichaam

Druipend lichaam

Het is zomer en zo heet dat je van je strandstoel afglijdt. Lees meer

Ik heb nog nooit

Ik heb nog nooit

'Ik heb nog nooit iemand vermoord. Hoe zouden ze kijken als ik dat zeg?' Lees meer

Sea, Sex en Witlof

Sea, Sex en Witlof

Iedereen heeft er weleens last van: het gevoel vast te zitten in de dagelijkse sleur. Tijdens een bezoek aan de plaatselijke supermarkt besluit Hilde om de teugels van haar leven eens flink te laten vieren. Mijn leven is een appel, dacht Hilde Hartsuikers toen ze met haar boodschappen naar huis terugfietste, rond en saai, een... Lees meer

Voorbij de ramen

Voorbij de ramen

Leon van de Reep woont al jaren in Amsterdam, maar zoekt zijn vertier altijd buiten de stad. En dat terwijl de halve wereld juist naar zijn stad toe trekt! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat doen die mensen hier? Lees meer

Instagrampoëzie

Instagrampoëzie

Is Instagrampoëzie slechts een zelfhulptekst in een literair jasje? Neerlandica Else Boer volgt verschillende dichtende Instagrammers. In dit essay onderzoekt ze hoe ze hun werk moet lezen. Op Instagram verschijnen er regelmatig gedichten in mijn feed. Of nou ja, gedichten – het lijken eerder zelfhulpteksten in een literair jasje. Op het toilet scroll ik dagelijks... Lees meer

Gedicht: Vuurwerk

Vuurwerk

Je zegt dat er geen vonk was / en het lukt weer eens niet om boos te zijn. Lees meer

Flitsverhaal: De geur van rookworst 1

De geur van rookworst

P. van Stingelande beschrijft in een flits een openbaring van een kind: ons brein is een winkel. Lees meer

Glow in the dark 1

Glow in the dark

Nooit alleen naar binnen gaan bij mensen die je een lidmaatschap probeert aan te smeren. Sofia weet het wel. Toch vindt ze zichzelf nu terug op de bank bij een man in een gekreukt overhemd. Maar ja, ze moet haar target halen. Lees meer

Kort verhaal: Streekbus 2

Streekbus

'Schuifelend over het grind werden zij gepasseerd door glimmende kinderlijven die elkaar, gewapend met kleurrijke supersoakers, op afstand probeerden te houden.' Lees meer

Kort verhaal: De lucht was nog lang niet opgeklaard 2

De lucht was nog lang niet opgeklaard

'Hij moest zijn benen en voeten nu vertellen dat hij nog steeds vooruit wilde. Zij probeerden hem op hun beurt te vertellen dat het beter was om te stoppen, maar hij luisterde niet.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5