Asset 14

Jij, collega

Cadavre (XXXII): Jij, collega

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Fenna Riethof verder met de famous last words van Eline van Wieren.

's Avonds slapen we in hetzelfde bed zonder elkaar aan te raken. Dat gaat nauwelijks; het bed is niet bedoeld voor twee mensen die elkaar niet aan mogen raken. We liggen roerloos op onze zij, geforceerd gestrekt als houten tekenpoppen, gezichten naar elkaar toe gedraaid. Je ruikt naar kolen.
’s Ochtends zit je schuin tegenover me aan het ontbijt op de veranda en vraag ik me af of alle anderen je minuscule glimlachje ook zien of dat ik de enige ben omdat ik je gezicht zo goed ken, en of je aan vannacht denkt als je me aankijkt en zo ja, waaraan dan precies (mijn gezicht, ogen, imperfecties, misschien iets wat ik in mijn slaap heb gedaan?) en dan schaam ik me ineens een beetje.
‘s Middags maken we met de redactie een wandeling door de glooiende velden – twee aan twee als een basisschoolklas onderweg naar gym, zit ik tot mijn spijt vast aan Steffie van sales, tel ik elf gekruisigde Jezussen en drie campings tussen de velden met bruin-witte runderen, loer ik steeds naar jouw jongensnek en vibreert uiteindelijk mijn smartwatch: ik heb een persoonlijk recordaantal trappen beklommen.
Later heb ik corvee en snijd ik de cherrytomaten per ongeluk in plakjes in plaats van partjes zoals Maike had bedacht, word ik bestraffend toegesproken terwijl ik door het raam toekijk hoe jij staat te pingpongen, moet ik janken op de plee, app ik Kas dat ik hem mis. Hij mist mij ook. Bij het kampvuur zitten jij en ik dij aan dij (onschuldig want iedereen doet het), zeg jij plompverloren dat je samenwoont, antwoord ik dat ik ook aan mijn geliefde vastzit maar dan anders, voel me schuldig, loop weg, app Kas of-ie mijn baby daddy wil worden.
’s Avonds slapen we weer in één bed zonder elkaar aan te raken, maar deze keer lig ik er eerst in en kom jij erbij en zijn we niet in jouw maar mijn krakende slaapkamertje, opnieuw kijken we elkaar aan zonder dingen te overwegen.
‘s Nachts als ik wakker schrik weet ik even niet waar ik ben en wie jij bent, staar ik naar je marmeren gezicht, negeer kramp, bedenk wat Kas zou zeggen als hij me hier zo zag en sta op het punt om naar mijn eigen bed gaan tot er gegiechel op de gang klinkt.
’s Ochtends hink je in je broek, houd je het shirt aan dat je gister droeg en vannacht aanhield – misschien om het mij het makkelijker te maken – en zie ik je aan de ontbijttafel weer.
‘s Avonds vlei ik me tegen Kas aan die me gemist heeft en absoluut mijn baby daddy wil worden en zie ik voor me hoe jij met jouw geliefde in een bed ligt dat van jullie samen is en ruik ik dat Kas naar Kas ruikt. En dan dringt het door: dat het wel goedkomt met me.

Over drie weken borduurt Job Kramer verder op Fenna's laatste zin.

Mail

Fenna Riethof (1992) is freelance journalist en boekverkoper in de Literaire Boekhandel Lijnmarkt, waar soms nog een exemplaar van 111 plekken in Utrecht die je gezien moet hebben (2016) over de toonbank gaat: de stadsgids die ze met Henny van der Eng schreef. In 2015 ging Fenna mee op Das Mag Zomerkamp en sindsdien zijn haar verhalen op diverse literaire platforms verschenen. In 2017 stond Fenna in de finale van WriteNow!. Ze maakt deel uit van de Lebowski Talent Pool.

Eline Schipperen is in het dagelijks leven enorm gefascineerd door de mens. Waarom doen we wat we doen? En wat heeft dit voor invloed op de samenleving? Als illustrator verwerkt ze deze fascinaties in haar werk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer