Asset 14

Orgasmic meditation

Emma Slaats doet verslag van haar half jaar in San Francisco. Op zoek naar een kamer, belandt ze bij een wel erg vrijdenkende woongroep.

Ik speur de straat af, op zoek naar nummer 3908. Ik ben in een woonwijk met grote, losstaande huizen, brede, geasfalteerde straten en aangeharkte gazonnetjes. De huizen zijn allemaal in een andere kleur geverfd. Hier en daar hangen Amerikaanse vlaggen aan de gevels. Het is mijn eerste dag in San Francisco, en ik ga langs bij een potentiële kamer voor het komende halfjaar. Via de mail had ik al begrepen dat het huis waar ik naar op weg ben een woongroep is, en dat de bewoners allemaal aan Orgasmic Meditation doen. Als dit geen huis is waar ik wil wonen, is het in elk geval een goed verhaal.

Mijn oog valt op een wit huis met een trapje naar de voordeur. 3908, als ik het goed zie. Ik steek over, loop naar de deur en bel aan. Een mollige man doet open. Hij heeft een glimmend gezicht en is een jaar of vijfendertig. Hij zegt niks en staart me aan. Eventjes ben ik bang om in een eng huis beland te zijn. Maar ik stap naar voren en stel me voor.

‘Ik ben Jeff’, antwoordt hij. ‘Nice to meet you.’. Ik loop naar binnen en struikel bijna over de schoenen bij de deur. ‘Moet ik mijn schoenen uit doen?’ vraag ik. ‘Yes, please,’ antwoordt Jeff. ‘Ik zal je even een rondleiding geven.' We lopen de kamers langs, terwijl Jeff uitlegt wie er allemaal in het huis wonen.

Aan het eind van de gang komen we uit bij de woonkamer. Een grote, lege ruimte met veel ramen. ‘Hier hebben we onze meditatiesessies,’ vertelt hij me. Er liggen alleen wat matjes en meditatiekussens op de grond. In de hoek staat een tafeltje met daarop een tube glijmiddel en een doos latex handschoenen. ‘We hebben vanavond een sleepover. Er komen wat mensen langs en we gaan mediteren,’ zegt Jeff. ‘Het is niet verplicht als huisbewoner om mee te doen aan Orgasmic Meditation,’ verzekert hij me. ‘Maar we vinden het wel leuk om wat meer diversiteit in huis te hebben wat betreft gender en leeftijd.’ Zijn blik schiet kort langs mijn lichaam. ‘Nouja,’ zegt hij haastig, ‘Als je meer over OM wilt weten dan kun je het me altijd vragen.’

Illustratie: Daphne Prochowski

In de keuken krijg ik thee met zelfgebakken oatmealkoekjes. Een andere huisgenoot komt binnen. Hij geeft me een hand. ‘Nice to meet you, Emma.’ Zijn naam is Michael, een stevige man van rond de vijfenveertig met bakkebaarden en een snor. Ik vraag hem wat hij die dag heeft gedaan. Hij werkt op kantoor. ‘Net als in The Office. Ken je die serie?’ Ik knik. Hij heeft vandaag drie verzendingen gedaan, vertelt hij. Glijmiddel in grote dozen. Hij werkt bij een bedrijf dat voorziet in alle benodigdheden rondom Orgasmic Meditation. Over twee maanden verhuist hij naar Berlijn. Zijn kinderen wonen daar, zegt hij, en wellicht kan hij er een nieuwe tak van Orgasmic Meditation stichten.

Jeff vraagt me intussen of ik al gegeten heb. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik kan mijn maag haast horen knorren, maar ik antwoord dat ik met een vriendin heb afgesproken om bij het hostel te eten, en dat ik haar niet wil laten wachten. Als ik op wil staan, loopt een oudere vrouw de keuken in, die zich introduceert als Mary. ‘Hello darling, nice to meet you!’ zegt ze. Ze draagt een felblauwe satijnen nachtjapon met roze kant langs de randen, en heeft blote voeten. Haar teennagels zijn paars gelakt. Ze is hier voor de sleepover. Met een verrukte glimlach kijkt ze me aan. ‘Wat leuk, een jong iemand erbij vanavond!’ Haastig leg ik haar uit dat ik zo weg moet, dat ik eetplannen heb, dus helaas, dat ik niet meedoe vanavond.

Dan komt een lange jongen van mijn leeftijd de keuken in. Hij heeft bruin haar en een aardig gezicht. Hij stelt zich voor als Tom. Hij logeert hier een paar nachten omdat hij hard op zoek is naar een kamer in San Francisco, net als ik. ‘Zal ik je anders een lift geven naar het centrum?’ vraagt Tom die mijn gedachten leest. Ik neem snel afscheid en zeg dat ik nog contact met ze opneem. Jeff loopt met ons mee naar de deur. ‘Nou, Emma, tot ziens misschien!’ zegt hij, en schudt me de hand. Tom en ik lopen de straat op, en horen de voordeur achter ons dichtslaan. We lopen zwijgend naar de auto.

Als we zijn ingestapt en Tom de motor start, slaakt hij een diepe zucht. ‘Thank God dat ik daar weg ben! Een paar dagen geleden liep ik mijn kamer uit naar de douche, en toen zaten ze allemaal naakt in de woonkamer in tweetallen. De één liggend op de grond en de ander erbij gehurkt, elkaar te vingeren en af te trekken. Met latex handschoenen aan. Tegen mij hadden ze niet verteld dat ze aan Orgasmic Meditation deden.’

Hij geeft gas en we rijden weg. Ik schater om het beeld van Tom die overvallen wordt door de aanblik van een woonkamer vol naakte, elkaar bevredigende vijftigers. We rijden de stad tegemoet, die er prachtig uitziet in het oranje avondlicht. Hallo San Francisco, nice to meet you.

Mail

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer