Emma Slaats doet verslag van haar half jaar in San Francisco. Op zoek naar een kamer, belandt ze bij een wel erg vrijdenkende woongroep.
Ik speur de straat af, op zoek naar nummer 3908. Ik ben in een woonwijk met grote, losstaande huizen, brede, geasfalteerde straten en aangeharkte gazonnetjes. De huizen zijn allemaal in een andere kleur geverfd. Hier en daar hangen Amerikaanse vlaggen aan de gevels. Het is mijn eerste dag in San Francisco, en ik ga langs bij een potentiële kamer voor het komende halfjaar. Via de mail had ik al begrepen dat het huis waar ik naar op weg ben een woongroep is, en dat de bewoners allemaal aan Orgasmic Meditation doen. Als dit geen huis is waar ik wil wonen, is het in elk geval een goed verhaal.
Mijn oog valt op een wit huis met een trapje naar de voordeur. 3908, als ik het goed zie. Ik steek over, loop naar de deur en bel aan. Een mollige man doet open. Hij heeft een glimmend gezicht en is een jaar of vijfendertig. Hij zegt niks en staart me aan. Eventjes ben ik bang om in een eng huis beland te zijn. Maar ik stap naar voren en stel me voor.
‘Ik ben Jeff’, antwoordt hij. ‘Nice to meet you.’. Ik loop naar binnen en struikel bijna over de schoenen bij de deur. ‘Moet ik mijn schoenen uit doen?’ vraag ik. ‘Yes, please,’ antwoordt Jeff. ‘Ik zal je even een rondleiding geven.' We lopen de kamers langs, terwijl Jeff uitlegt wie er allemaal in het huis wonen.
Aan het eind van de gang komen we uit bij de woonkamer. Een grote, lege ruimte met veel ramen. ‘Hier hebben we onze meditatiesessies,’ vertelt hij me. Er liggen alleen wat matjes en meditatiekussens op de grond. In de hoek staat een tafeltje met daarop een tube glijmiddel en een doos latex handschoenen. ‘We hebben vanavond een sleepover. Er komen wat mensen langs en we gaan mediteren,’ zegt Jeff. ‘Het is niet verplicht als huisbewoner om mee te doen aan Orgasmic Meditation,’ verzekert hij me. ‘Maar we vinden het wel leuk om wat meer diversiteit in huis te hebben wat betreft gender en leeftijd.’ Zijn blik schiet kort langs mijn lichaam. ‘Nouja,’ zegt hij haastig, ‘Als je meer over OM wilt weten dan kun je het me altijd vragen.’
Illustratie: Daphne Prochowski
In de keuken krijg ik thee met zelfgebakken oatmealkoekjes. Een andere huisgenoot komt binnen. Hij geeft me een hand. ‘Nice to meet you, Emma.’ Zijn naam is Michael, een stevige man van rond de vijfenveertig met bakkebaarden en een snor. Ik vraag hem wat hij die dag heeft gedaan. Hij werkt op kantoor. ‘Net als in The Office. Ken je die serie?’ Ik knik. Hij heeft vandaag drie verzendingen gedaan, vertelt hij. Glijmiddel in grote dozen. Hij werkt bij een bedrijf dat voorziet in alle benodigdheden rondom Orgasmic Meditation. Over twee maanden verhuist hij naar Berlijn. Zijn kinderen wonen daar, zegt hij, en wellicht kan hij er een nieuwe tak van Orgasmic Meditation stichten.
Jeff vraagt me intussen of ik al gegeten heb. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik kan mijn maag haast horen knorren, maar ik antwoord dat ik met een vriendin heb afgesproken om bij het hostel te eten, en dat ik haar niet wil laten wachten. Als ik op wil staan, loopt een oudere vrouw de keuken in, die zich introduceert als Mary. ‘Hello darling, nice to meet you!’ zegt ze. Ze draagt een felblauwe satijnen nachtjapon met roze kant langs de randen, en heeft blote voeten. Haar teennagels zijn paars gelakt. Ze is hier voor de sleepover. Met een verrukte glimlach kijkt ze me aan. ‘Wat leuk, een jong iemand erbij vanavond!’ Haastig leg ik haar uit dat ik zo weg moet, dat ik eetplannen heb, dus helaas, dat ik niet meedoe vanavond.
Dan komt een lange jongen van mijn leeftijd de keuken in. Hij heeft bruin haar en een aardig gezicht. Hij stelt zich voor als Tom. Hij logeert hier een paar nachten omdat hij hard op zoek is naar een kamer in San Francisco, net als ik. ‘Zal ik je anders een lift geven naar het centrum?’ vraagt Tom die mijn gedachten leest. Ik neem snel afscheid en zeg dat ik nog contact met ze opneem. Jeff loopt met ons mee naar de deur. ‘Nou, Emma, tot ziens misschien!’ zegt hij, en schudt me de hand. Tom en ik lopen de straat op, en horen de voordeur achter ons dichtslaan. We lopen zwijgend naar de auto.
Als we zijn ingestapt en Tom de motor start, slaakt hij een diepe zucht. ‘Thank God dat ik daar weg ben! Een paar dagen geleden liep ik mijn kamer uit naar de douche, en toen zaten ze allemaal naakt in de woonkamer in tweetallen. De één liggend op de grond en de ander erbij gehurkt, elkaar te vingeren en af te trekken. Met latex handschoenen aan. Tegen mij hadden ze niet verteld dat ze aan Orgasmic Meditation deden.’
Hij geeft gas en we rijden weg. Ik schater om het beeld van Tom die overvallen wordt door de aanblik van een woonkamer vol naakte, elkaar bevredigende vijftigers. We rijden de stad tegemoet, die er prachtig uitziet in het oranje avondlicht. Hallo San Francisco, nice to meet you.
