Asset 14

Orgasmic meditation

Emma Slaats doet verslag van haar half jaar in San Francisco. Op zoek naar een kamer, belandt ze bij een wel erg vrijdenkende woongroep.

Ik speur de straat af, op zoek naar nummer 3908. Ik ben in een woonwijk met grote, losstaande huizen, brede, geasfalteerde straten en aangeharkte gazonnetjes. De huizen zijn allemaal in een andere kleur geverfd. Hier en daar hangen Amerikaanse vlaggen aan de gevels. Het is mijn eerste dag in San Francisco, en ik ga langs bij een potentiële kamer voor het komende halfjaar. Via de mail had ik al begrepen dat het huis waar ik naar op weg ben een woongroep is, en dat de bewoners allemaal aan Orgasmic Meditation doen. Als dit geen huis is waar ik wil wonen, is het in elk geval een goed verhaal.

Mijn oog valt op een wit huis met een trapje naar de voordeur. 3908, als ik het goed zie. Ik steek over, loop naar de deur en bel aan. Een mollige man doet open. Hij heeft een glimmend gezicht en is een jaar of vijfendertig. Hij zegt niks en staart me aan. Eventjes ben ik bang om in een eng huis beland te zijn. Maar ik stap naar voren en stel me voor.

‘Ik ben Jeff’, antwoordt hij. ‘Nice to meet you.’. Ik loop naar binnen en struikel bijna over de schoenen bij de deur. ‘Moet ik mijn schoenen uit doen?’ vraag ik. ‘Yes, please,’ antwoordt Jeff. ‘Ik zal je even een rondleiding geven.' We lopen de kamers langs, terwijl Jeff uitlegt wie er allemaal in het huis wonen.

Aan het eind van de gang komen we uit bij de woonkamer. Een grote, lege ruimte met veel ramen. ‘Hier hebben we onze meditatiesessies,’ vertelt hij me. Er liggen alleen wat matjes en meditatiekussens op de grond. In de hoek staat een tafeltje met daarop een tube glijmiddel en een doos latex handschoenen. ‘We hebben vanavond een sleepover. Er komen wat mensen langs en we gaan mediteren,’ zegt Jeff. ‘Het is niet verplicht als huisbewoner om mee te doen aan Orgasmic Meditation,’ verzekert hij me. ‘Maar we vinden het wel leuk om wat meer diversiteit in huis te hebben wat betreft gender en leeftijd.’ Zijn blik schiet kort langs mijn lichaam. ‘Nouja,’ zegt hij haastig, ‘Als je meer over OM wilt weten dan kun je het me altijd vragen.’

Illustratie: Daphne Prochowski

In de keuken krijg ik thee met zelfgebakken oatmealkoekjes. Een andere huisgenoot komt binnen. Hij geeft me een hand. ‘Nice to meet you, Emma.’ Zijn naam is Michael, een stevige man van rond de vijfenveertig met bakkebaarden en een snor. Ik vraag hem wat hij die dag heeft gedaan. Hij werkt op kantoor. ‘Net als in The Office. Ken je die serie?’ Ik knik. Hij heeft vandaag drie verzendingen gedaan, vertelt hij. Glijmiddel in grote dozen. Hij werkt bij een bedrijf dat voorziet in alle benodigdheden rondom Orgasmic Meditation. Over twee maanden verhuist hij naar Berlijn. Zijn kinderen wonen daar, zegt hij, en wellicht kan hij er een nieuwe tak van Orgasmic Meditation stichten.

Jeff vraagt me intussen of ik al gegeten heb. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik kan mijn maag haast horen knorren, maar ik antwoord dat ik met een vriendin heb afgesproken om bij het hostel te eten, en dat ik haar niet wil laten wachten. Als ik op wil staan, loopt een oudere vrouw de keuken in, die zich introduceert als Mary. ‘Hello darling, nice to meet you!’ zegt ze. Ze draagt een felblauwe satijnen nachtjapon met roze kant langs de randen, en heeft blote voeten. Haar teennagels zijn paars gelakt. Ze is hier voor de sleepover. Met een verrukte glimlach kijkt ze me aan. ‘Wat leuk, een jong iemand erbij vanavond!’ Haastig leg ik haar uit dat ik zo weg moet, dat ik eetplannen heb, dus helaas, dat ik niet meedoe vanavond.

Dan komt een lange jongen van mijn leeftijd de keuken in. Hij heeft bruin haar en een aardig gezicht. Hij stelt zich voor als Tom. Hij logeert hier een paar nachten omdat hij hard op zoek is naar een kamer in San Francisco, net als ik. ‘Zal ik je anders een lift geven naar het centrum?’ vraagt Tom die mijn gedachten leest. Ik neem snel afscheid en zeg dat ik nog contact met ze opneem. Jeff loopt met ons mee naar de deur. ‘Nou, Emma, tot ziens misschien!’ zegt hij, en schudt me de hand. Tom en ik lopen de straat op, en horen de voordeur achter ons dichtslaan. We lopen zwijgend naar de auto.

Als we zijn ingestapt en Tom de motor start, slaakt hij een diepe zucht. ‘Thank God dat ik daar weg ben! Een paar dagen geleden liep ik mijn kamer uit naar de douche, en toen zaten ze allemaal naakt in de woonkamer in tweetallen. De één liggend op de grond en de ander erbij gehurkt, elkaar te vingeren en af te trekken. Met latex handschoenen aan. Tegen mij hadden ze niet verteld dat ze aan Orgasmic Meditation deden.’

Hij geeft gas en we rijden weg. Ik schater om het beeld van Tom die overvallen wordt door de aanblik van een woonkamer vol naakte, elkaar bevredigende vijftigers. We rijden de stad tegemoet, die er prachtig uitziet in het oranje avondlicht. Hallo San Francisco, nice to meet you.

Mail

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vitamine D

Vitamine D

De hoofdpersoon van dit korte verhaal spreekt met haar therapeut af in de trein. Lekker efficiënt en zo krijgt ze korting op de sessie. Nadeel is wel dat de andere forenzen zich met de therapie gaan bemoeien. Of is dat juist een voordeel? Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers