Asset 14

Zei ik aansteller? Ik bedoelde ook aansteller

Hard//hoofd zoekt donateurs/kunstverzamelaars! Geniet je met enige regelmaat van onze artikelen? Ondersteun Hard//hoofd dan en hang ons aan je muur.
-
We lagen in bed, hij en ik. Het was zondag, de ochtend was slaperig zorgeloos. Buiten scheen de zon.
‘Ik ga er zo maar eens uit,’ zei ik. Hij keek niet op van zijn telefoon. Ik draaide me naar hem toe en vervolgde: ‘Maar niet voordat ik je geknuffeld heb natuurlijk.’ Hij legde zijn arm om me heen, ik dook weg in de holte die ontstond, maar zijn ogen bewogen niet weg van het scherm. Ik wachtte even. ‘Maar daar ben jij niet super-enthousiast over zie ik.’ Ik draaide me weer weg, ging rechtop en zette mijn voeten op de vloer.
‘Hee waarom ga je nu zo ineens weg?’ vroeg hij.
‘Omdat ik je een knuffel wilde geven, maar jij je telefoon interessanter vond,’ zei ik. ‘En in dat soort halvige aandacht had ik net even iets minder zin.’
Hij keek me beduusd aan. ‘Jezus,’ zei hij, ‘aansteller.’

Ik vind ‘aansteller’ het ergste. Mijn broer noemt me soms ‘muts’, dat kan ik hebben. Mijn vader zegt ‘tutta’ als ik iets niet heel inzichtelijk heb aangepakt en dat tolereer ik ook. Zelfs als ik op straat voor ‘hoer’ word uitgemaakt raakt me dat niet direct. Maar aansteller – er zit iets in dat woord waardoor de kleren van mijn lijf worden getrokken en ik naakt in de sneeuw kom te staan.

Ik denk dat het hierdoor komt: onbaatzuchtigheid en bescheidenheid vind ik een paar van de fijnste eigenschappen die je als mens kunt hebben. Maar als iemand mij een aansteller noemt is het alsof er wordt gezegd: jij lijkt een heel leuk en onbaatzuchtig en bescheiden meisje maar in feite ben je een aandachtsgeile en gewiekste baby die gaat krijsen als ze eens geen bewondering of affectie krijgt.

Het heeft ook te maken met de vrees voor onoprechtheid. Ik herinner me helse pijn aan mijn oor, ik kermde en kermde en niemand hoorde mij. Op dag drie, de pijn was ondragelijk geworden, zei mijn moeder: ‘Lieverd, we weten dat je pijn hebt. Nu maar weer even dimmen.’ Waarop mijn oma, die op bezoek was, haar gevleugelde uitspraak deed: ‘Gaat wel weer over voordat je een oud vrouwtje bent.’
Ik was te verbaasd om iets terug te zeggen en de pijn werd – ik zweer het je – acuut erger. Op dag vier moest ik weer naar school, maar dat ging gewoon echt niet.
‘Dan gaan we naar de dokter,’ zei mijn moeder, ‘als het dan zo erg is.’
De dokter concludeerde een gevaarlijke ontsteking waar we net op tijd bij waren, mijn moeder schrok zich wild.
‘Dat krijg je ervan als je je altijd aanstelt meid, dan gelooft niemand je meer als er echt iets aan de hand is,’ zei mijn broertje.

Bij oprechtheid denk ik aan het gedicht De beleefdheid van blinden van de Poolse dichteres Wisława Szymborska. Zij schrijft over een dichter die poëzie voordraagt aan een groep blinde luisteraars. Terwijl de dichter leest, beseft hij dat elke zin die hij zegt hier getoetst wordt aan het duister, dat hij geen hulp heeft van licht en kleuren, maar het helemaal zelf moet doen. Hij hoort zichzelf lezen over een jongen in een geel jasje op een groene weide, en over dat afscheidsgebaar vanuit het coupéraam en hij zou het uit schaamte allemaal willen verzwijgen, maar:

‘[…] groot is de beleefdheid van de blinden,
groot hun begrip en onbaatzuchtigheid.
Ze luisteren, glimlachen en klappen.

Een van hen komt zelfs naar voren
met een verkeerd om geopend boek
en vraagt een voor hem onzichtbare handtekening.’

De gave niets te verwachten, belangeloos te kunnen geven en te kunnen ontvangen, daar moet ik aan denken als iemand mij een aansteller noemt.

En toch kregen we ruzie, die zondagochtend, hij en ik.
Ik zei: ‘Wil je me geen aansteller meer noemen? Dat kwetst mij.’
Ik zag hem denken: stel je niet aan.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Tijdens de Vergeetweek dreunen we geheugensteuntjes op, verzinnen we ezelsbruggetjes en zetten we kruisjes in onze handpalm waarvan we ons later afvragen waar die voor waren. Lees meer