Asset 14

Ik bel wel weer eens

Ik zit op de bank een video te kijken van mensen die onder luid gejuich het geslacht van hun ongeboren kind kenbaar maken door een doos te openen waar roze heliumballonnen uit omhoog schieten, een zogenaamde gender reveal party, als Margreet belt. Het is de vierde keer dat ze belt in een half uur, het grinniken is me inmiddels vergaan. Vier keer is niet goed. Vier keer is te veel.

Een week geleden stuurde ik Margreet een kaart. Ik vroeg haar hoe het ging, en omdat er daarna nog veel ruimte over was op de kaart begon ik een monoloog over mezelf. Ik sloot af met dat ik nog regelmatig aan haar dacht (wat zo is), en dat ik haar soms wel een beetje miste (wat niet zo is).
Een paar dagen later stond ze op mijn voicemail. Ze bedankte voor de mooie kaart, vertelde dat haar zoon die aan haar had voorgelezen. Haar ogen gingen rap achteruit. Ze zou nog wel weer eens bellen, zei ze.

‘Ha Idoen!’ zegt ze nu triomfantelijk. ‘Ik heb je te pakken! Eindelijk!’
‘Ha Greet,’ zeg ik.
‘Zeg, bedankt voor jouw prachtige kaart! Die zonnebloemen. Schitterend.’
‘Geen dank, ik moest aan je denken.’
‘Ja, werkelijk geweldig. Vertel kind, hoe issie.’
‘Eh nou, Greet. Wij hebben elkaar net al gesproken.’
‘Nee?’
‘Jawel, wij hebben net met elkaar gebeld, en we hebben toen ook een afspraak gemaakt. Om koffie te drinken. Maandagochtend over twee weken.’
‘Echt? Och lieffie ja ik ben wat warrig soms. Gut wat stom. Sorry.’
‘Dat geeft helemaal niets. Maar maandag dus! De vierde.’
‘Maandag de vierde, maandag de vierde. Dat zou ik dan in de agenda moeten hebben geschreven.’
‘Kijk maar even.’
‘De zevende, de zesde, oh ja kijk, hier staat het. Maandag de vierde. Iduna Paalman.’
‘Zo heet ik ja.’
‘Ja zo heet jij ja. Hahaha, ja. Zo heet jij.’

In de tijd dat Margreet mijn hospita was, had ze een spannender leven dan ik. Ze bezocht Franse muziekfestivals, rookte joints op woonboten van haar vriendinnen en bleef altijd veel te lang weg op de avond van haar naaktschildercursus. Elke dinsdagavond dronken we met z’n tweeën een fles wijn leeg en vroeg ze naar mijn liefdesleven. ‘Vrouwen zijn niet vrij,’ zei ze vaak. ‘Vrouwen zijn niet vrij. Pas maar op. Voor je het weet vergeet je hoe je moet nadenken, doet de man het voor je.’
De eerste keer dat ik een jongen mee naar huis wilde nemen was Margreet goddank op een pianolafestival in de Spaanse Pyreneeën. Toen ze weer thuiskwam en vroeg of er nog ontwikkelingen waren zei ik: ‘Er is iemand.’
‘Oei,’ zei ze.
‘Ja,’ zei ik.
‘Waar is ‘ie?’ Ze keek rond alsof de jongen zich in de koelkast had verstopt en nu tevoorschijn mocht komen. Toen begon ze hard te lachen. ‘En nu wil je mij zeker vertellen dat ik mij moet gaan voorbereiden op wekelijks herenbezoek.’ Ik keek haar aan, stil. Het was haar huis, waar ik te gast was. Zo voelde dat toch. ‘Kind wat leuk. Maar ik hoop één ding. Dat ‘ie je nooit gaat vertellen wat het beste voor je is.’

Als ik het telefoongesprek beëindig gaat op mijn telefoon automatisch de gender reveal party door waar hij was gestopt. De roze ballonnen vliegen naar het plafond en stoten daar hun kop. Een meisje begint te juichen, haar jongere broertje zet het op een krijsen. ‘It’s a giiiiiiiirl, a giiiiiiiiiirl!’ roept een vrouw. ‘O my god a giiirl I can’t beliieeeeeve it!’ Ineens mis ik Margreet wel echt.
Na tien minuten (er zijn inmiddels nieuwe gender reveal-filmpjes gestart, ik blijf er wezenloos naar staren) gaat mijn telefoon weer.
‘Ha Idoen!’ klinkt het. ‘Ik heb je te pakken! Eindelijk!’
‘Ha Greet,’ zeg ik.
‘Zeg, bedankt voor die mooie kaart! Zo schitterend, die zonnebloemen.’
‘Geen dank, ik moest aan je denken.’
‘Ja, daar heb je me echt blij mee gemaakt. Vertel kind, hoe issie.’
‘Eh nou, Greet. Wij hebben elkaar net al gesproken.’
‘Nee?’

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Kalle Wolters (1993) is een illustrator uit Groningen. Geïnspireerd door de Klare Lijn en affiches van de Russische Avant-garde ontwerpt hij posters, verpakkingen en maakt hij illustraties bij artikelen. Daarnaast maakt hij deel uit van het illustratiecollectief Knetterijs.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Speaker

Speaker

Tijdens het installeren van een dichtende speaker aan de rand van een weiland, wil Werner zich niet vergelijken met kunstenaar Guido van der Werve, maar veel resoneert. In EYE is nog tot 29 mei een tentoonstelling te zien van Van der Werve. Hij leerde Werner over de kansen in melancholie. Lees meer

Dit is geen NFT, maar een simpele jpeg - weliswaar zonder uitstoot

Ook feministische NFT’s zijn een aanslag op het milieu

Feministisch platform The TittyMag wil het NFT-aanbod diverser maken. Kan het platform die markt niet beter links laten liggen? Lees meer

 1

Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op

Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Vivian Mac Gillavry blikt terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden. Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Interview met kunstenares Nina Goedegebure

'In ziekenhuizen moet je ook naar kunst kunnen kijken en koffiedrinken'

Interview met kunstenares Nina Goedegebure over hoe ze houvast vond in de ziekenhuisgalerie en daar een boek over maakte. Lees meer

 1

Pim Fortuyn, aartsvader van conservatieve camp

Twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn is camp een belangrijk onderdeel van extreem-rechtse politiek geworden. Hoe komt de bal weer bij 'ons' te liggen? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Column: Een nog onbekend familielid

Een nog onbekend familielid

De ouders van Eva lijken de geboorte van een nieuw familielid te beschouwen als een vrijbrief om wel erg persoonlijke vragen op hun dochter af te vuren. Lees meer

Nieuws in beeld: Voor de klas? Mij niet gezien!

Voor de klas? Mij niet gezien!

Tien jaar geleden waren er zo'n 3000 à 4000 docenten nodig. Vorig jaar 18.000. Lees meer

Nieuws in beeld: Steek je hand op als ook jij...

Steek je hand op als ook jij...

De politie registreerde bijna 40 procent meer gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie! 1

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie!

Bij uitstek vrouwen van kleur gaan onderdoor aan de hoge eisen die hun werkomgevingen aan hen stellen, omdat ze constant moeten bewijzen even harde werkers te zijn als hun witte mannelijke collega's door veel meer dan hen te doen. Tijd dus om eens languit dwars te zitten: tijd voor de dutjesrevolutie! Lees meer

Nieuws in beeld: Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Consumenten zitten in de patatten. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

De twee realiteiten van Rusland

De twee realiteiten van Rusland

Russische feministen blijven onder grote druk van het regime nieuwe vormen van activisme bedenken. Een interview met drie anti-oorlogsactivisten. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel