Asset 14

Waarom Pauw medeplichtig is aan het slopen van onze democratie

Waarom <em>Pauw</em> medeplichtig is aan het slopen van onze democratie

Met het uitzenden van een debat tussen Mark Rutte en Thierry Baudet verzuimt Jeroen Pauw zijn journalistieke plicht. Maar niet alleen de media, ook de partijen zelf laten na de Nederlandse kiezers voldoende te informeren over de Europese Verkiezingen, aldus Naomí Combrink.

Vanavond zendt het actualiteitenprogramma Pauw een ‘verkiezingsdebat’ uit tussen Rutte en Baudet. Ik zet verkiezingsdebat tussen aanhalingstekens omdat deze verkiezingen a) voor het Europees parlement zijn, en beide mannen weinig met de Europese fracties te maken hebben, en b) er aan de verkiezingen gelukkig meer partijen meedoen dan de VVD en de FvD.

Het is een slimme zet van Rutte, die het debat initieerde en erop aandrong. Door de verkiezingen te framen als tweestrijd tussen de VVD en het FvD wordt de schijn gewekt dat er buiten deze partijen geen opties zijn, alsof links Nederland überhaupt niet bestaat en alsof de enige manier om tegen fascisme te stemmen is door vóór de VVD te stemmen. Het is logisch dat Baudet gretig van dit aanbod gebruikmaakt. Beide partijen kunnen hier alleen maar op vooruitgaan. De VVD zet zichzelf neer als redelijke partij en als enige optie voor verontruste kiezers om Baudet te stoppen. Het FvD wordt daarentegen gepositioneerd als de voor de hand liggende optie voor iedereen die problemen heeft met de huidige Nederlandse participatie aan de EU.

De Europese Parlementsverkiezingen lijken door weinigen erg serieus genomen.

Voor beide mannen en partijen is het begrijpelijk dat ze warm lopen voor dit debat. Wat alleen totaal ónbegrijpelijk is, is waarom de publieke omroep dit zou faciliteren. Of nou ja, onbegrijpelijk. Begrijpelijk binnen een tendens waar de media al decennialang lang door geplaagd worden, namelijk: ‘journalistiek’ bedrijven op basis van clicks, kijkcijfers, smeuïgheid en het bieden van een platform aan mensenrechten schendende standpunten omdat dit veel reuring en dus veel aandacht oplevert.
Maar het is onbegrijpelijk als je je herinnert dat journalisten de waakhonden van de democratie zouden moeten zijn.

De Europese Parlementsverkiezingen lijken door weinigen erg serieus genomen. Zo stelden partijen zelf hun kandidatenlijsten pas enkele weken voor de verkiezingen beschikbaar (het is toch onvoorstelbaar dat een door vrijwilligers gerunde stichting ze daarvoor achter hun broek moet zitten?). Weinig mensen kunnen de lijsttrekkers van de Europese fracties van de deelnemende partijen bij naam noemen, laat staan dat we kunnen samenvatten waar ze voor staan. In zo’n geval zouden de media een belangrijke rol kunnen spelen bij het voorlichten van het publiek. Ze zouden kunnen zorgen dat kiezers weten waar de verkiezingen om gaan en (potentiële) Europese parlementariërs kritische vragen stellen over hun plannen. In plaats daarvan is het grote deel van de aandacht echter gegaan naar lege campagnefilmpjes en naar wat Baudet deze week allemaal weer gezegd heeft.

Beloon deze journalisten niet voor deze mishandeling van onze democratie.

Pauw’s facilitering van dit debat vormt een exemplarisch dieptepunt van deze trend. Niet alleen verzaken ze hier hun journalistieke rol binnen democratische verkiezingen, het is veel erger dan dat. Door dit debat te produceren brengt Pauw min of meer een stemadvies uit. Het is direct verantwoordelijk voor de extra stemmen die dit debat deze partijen onmiskenbaar gaat opleveren.

Lieve lezer. Kijk niet. Beloon deze journalisten niet voor deze mishandeling van onze democratie. Als je iets met dit debat wil, ga dan voor de deur van de Rode Hoed demonstreren (al dan niet door de deur te blokkeren). Iets wat deze ‘journalisten’ verdienen, want in plaats van te waken en strijden tegen de demagogie en leugens van politici, spelen ze er zelf een cruciale rol in.

We moeten hier een grens stellen. En als je dan niet wil demonstreren, verdiep je dan in elk geval in de Europese verkiezingen. Dit kan heel makkelijk via stemopeenvrouw.com, een van de weinige organisaties die de afgelopen weken keihard hebben gestreden voor onze democratie. Door een écht debat te organiseren. Door alle partijprogramma’s te verzamelen en partijen te vragen waar hun kandidatenlijsten bleven. Ze hebben heel helder alle programma’s en kandidaten op een rij gezet. Er is dus toch nog een beetje hoop.

Vanavond kun je actievoeren door om 23.00u niet Pauw te kijken maar Knock Down The House op Netflix en live te tweeten onder #knockdownpauw.

 

Beeld: succo via Pixabay.



Mail

Naomí Combrink is patriarchaatsloper, literatuur- en cultuurwetenschapper, verhalenverslaafde en weet nog steeds niet of ze zich nu schrijfster of schrijver wil noemen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar