Oorzaak van masturbatieproblemen, maar ook de chique snack van landhuizen, Oscar Wilde en dagenlange cricketwedstrijden." /> Oorzaak van masturbatieproblemen, maar ook de chique snack van landhuizen, Oscar Wilde en dagenlange cricketwedstrijden." />
Asset 14

De komkommer

Het is ironisch dat een levensgevaarlijk darmvirus juist de komkommer als vervoermiddel zou hebben uitgekozen. Zoals iedereen weet is de komkommer namelijk het toppunt van braafheid. Best wel lekker in een slaatje, op een broodje, of uit het vuistje. Mild, betrouwbaar, houdbaar, hemeltergend saai. Maar door het vreemde bericht dat EHEC opvallend veel vaker bij vrouwen toeslaat dan bij mannen, moest ik vandaag ineens denken aan de komkommerbrieven in het meisjesblad Fancy.

Het zal rond 1996 zijn geweest. De Fancy was (en is) een nogal nuffig blaadje over kleren, Nick Carter en make-up voor beginners, met natuurlijk de onontbeerlijke probleemrubriek die volgens mij “Lieve Marjolein” heette. Tot krijsende hilariteit van mij en mijn vriendinnen -en die hilariteit neemt angstaanjagende proporties als je een bakvis van veertien bent- stonden daar plotseling om de haverklap brieven in van ongelukkige meisjes, die de meest bizarre masturbatie-ongelukken hadden gehad. Ja, ik weet er zo snel ook even geen ander woord voor. Het was een ware rage. Elke week stonden er tussen de meer onschuldige schrijfsels over ontrouwe vriendinnetjes en onzekerheid over borstjes minstens twee brieven in de Fancy over ontdooiende curryworsten, afbrokkelende stompkaarsen en weggegleden bananenschillen, met veelzeggende titels als “Calippo”, “Stofzuigerslang” of “Coladopje”.

Maar het meest bezongen werden de komkommers. “Ik heb mezelf ermee ontmaagd. Nu heb ik onwijze jeuk. Zou er misschien landbouwgif op hebben gezeten?” vroegen schrijfsters als 'D. uit B.' en 'Wanhopig Anno Niem'. Marjolein antwoordde dan keer op keer geduldig dat zelfbevrediging hartstikke supernormaal en ontiegelijk natuurlijk was, maar dat je een komkommer voor gebruik “wel eerst even goed moest wassen”. Hieraan voegde ze de dan rare vuistregel toe dat je “daar beneden eigenlijk gewoon alleen dingen moet inbrengen die je ook in je mond zou stoppen.” Dit laatste was voor ons reden voor zo mogelijk nog meer luidruchtig gegiechel over vorken en kazoo’s. Op een gegeven moment begon de hype uit de klauwen te lopen, en verschenen er brieven van bezorgde meisjes die zich afvroegen of alle komkommerschrijfsters wel even eerlijk waren in hun nood. Terecht: mijn vriendinnen en ik stuurden er volgens mij minstens drie, piesend van het lachen, met flauwe grappen over blauwe afscheiding en geen gevoel meer in je tenen hebben.

Genoeg vieze praat. Cucumber sandwiches dragen de brave komkommer in z’n ultieme, beschaafde, onberispelijke vorm. Historisch wordt het vederlichte hapje-bij-de-thee geassocieerd met het Victoriaanse tijdperk en de Engelse upper class. De leden daarvan hoefden niet te werken en konden het zich daarom veroorloven voedsel te eten met een schier afwezige voedingswaarde. Het is een frisse snack die zomerse gedachten oproept; dingen met landhuizen, Oscar Wilde en dagenlange cricketwedstrijden. Keep de schil van een biologische komkommer in de lengte in met de tanden van een vork, en snijd er dan dunne plakjes van. Smeer sneetjes lekker witbrood goed in met boter die op kamertemperatuur is, en leg de komkommer er op. De boter zorgt ervoor dat het komkommersap het brood niet zompig kan maken. Bestrooi de komkommerschijfjes met zout, peper, wat citroensap of azijn en, als je echt helemaal Buckingham Palace wil zijn, wat gehakte munt. Leg er een ander beboterd sneetje bovenop. Snijd nu eerst de korstjes van de sandwich en verdeel hem dan in vieren, zodat je vier kleine theesandwiches hebt. Daintyness ten top. Maar wel eerst even goed wassen dus, die komkommer.

Mail

Hiske Versprille

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer