Asset 14

Brabantse dorpen

Een vriendin had laatst ’s avonds wat tijd stuk te slaan in Den Bosch. Vanuit de plaatselijke Burger King, waar een man in een invalidenwagentje zachtjes 'De Internationale' neuriede en een paar jongeren verveeld aan een aardbeienshake lurkten, belde ze me verontwaardigd op. “Ik dacht: ik kan vást nog wel ergens gezellig een wijntje drinken. Ik ben tenslotte in Brabant, en daar brandt nog licht”, citeerde ze Guus Meeuwis. “Nou, dat valt dus vies tegen.” Ik vertelde haar dat Brabant inderdaad niet de meest verlichte provincie van Nederland is, in letterlijke noch figuurlijke zin. Ja, in pluimveestallen, daar branden de tl-lampen onverbiddelijk door tot in de late uurtjes, maar daar heb je als dorstige reiziger zo weinig aan. Als je Brabant bezoekt, lichtte ik mijn vriendin in, moet je ook niet de kardinale fout maken om naar een stad te gaan.

Neem in plaats daarvan eens een bus naar een willekeurig Brabants dorp. Het Grote Onthaasten begint al als je instapt: de buschauffeur groet je met hartverwarmend enthousiasme (want hij kent je niet), óf met een aandoenlijk soort stugheid, niet te verwarren met het onverbloemde chagrijn van de grootstedelijke chauffeurs (want hij kent je niet). Op de achterste banken tapt een gezelschap olijke jongens de hele rit lang Brabantse moppen (“’t Is wit en ‘t staat in de wei” – “Witte gij’t?”). Het meeste ervan versta je niet, maar dat is niet erg, want dat draagt weer bij aan je vakantiegevoel.

Brabants dorp. Foto: Jan Postma.

De jongens stappen onder luid ge-houdoe uit bij halte ‘t Huukske, en de bus boemelt verder door smalle straten. Bij een pleintje met een bakkerij komt hij terecht in een opstopping, omdat Dirk Raaijmakers zijn auto net efkes op straat had geparkeerd om een half witbrood te halen. De chauffeur ramt een paar keer gemoedelijk op zijn claxon en gaat nog even uit zijn raam hangen om te vragen hoe het gaat met Dirk. Dit is een goede plek om uit te stappen. De locals staren je onbeschaamd aan als je over het plein richting een bankje met twee oude mannetjes loopt, maar ook dat is helemaal niet erg. In Brabantse dorpen word je tenminste nog fatsoenlijk nagekeken als je knalgele stiletto’s draagt. Daar wordt in de stad soms wat makkelijk over gedaan, terwijl je die dingen verdomme niet voor niks hebt aangetrokken.

De mannetjes mompelen hoofdschuddend iets als “’t Is ook ammoal wê”, waarmee ze refereren aan Rini’s ziekbed, of het feit dat de krentenbollen net op waren. Nestel je tussen hen in, en sla voor ultieme ontspanning het lokale krantje open. Daarin lees je dat Slagerij Knobbout weer een worstenbroodactie houdt voor een weeshuis in Kenia, dat Sporthal de Wervel eindelijk nieuwe douches krijgt, en dat meneer Arno is geschorst. (“We zijn keiboos,” reageert een scholiere. “Hij is de beste leraar van de school.”)

Hier doe je het allemaal voor. Al stapelen de deadlines zich op, zijn alle treinen in het land vertraagd en staat Syrië in brand, de worstenbroodactie van Slagerij Knobbout gaat gewoon door – en dat is een intens geruststellende gedachte.

Lea ter Meulen (1990) woont in Utrecht met haar vriend en één guppy, die de weinig inspirerende naam Vis draagt. Haar droom is om ooit een roman te schrijven, maar voorlopig is ze ook al heel tevreden als haar masterscriptie af is.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer