Asset 14

Apotheek

TIP: Apotheek

Met lood in mijn schoenen loop ik de hal met de schuifdeuren binnen. Het is de laatste dag dat ik mijn medicijnen nog kan ophalen in de apotheek. Ik heb nog sterk getwijfeld om ze te laten verlopen. Want ervaringen uit het verleden leerden me: een bezoek aan de apotheek is de hel op aarde. Mijn bezoek gaat normaal gesproken namelijk zo:

Bij binnenkomst kijkt een stampvolle wachtkamer naar me op. De helft daarvan bestaat uit verkouden ouderen met stoffen zakdoeken vol bacteriekolonies, waardoor ik waarschijnlijk zieker naar buiten ga dan dat ik binnenkwam. Als ik daarna nog enigszins de hoop heb dat ik hier snel weg kan, omdat misschien tweeëndertig van de drieëndertig wachtenden naar de fysiotherapeut ernaast moet, boort het wachtkaartje dat ik uit de automaat trek met het nummer 1057D die hardhandig de grond in. Vooral die ‘D’ maakt me wanhopig: op het omroepbord lichten namelijk de cijfers 1019C op. Wanneer komt het volgende getal dan? Als ze het hele alfabet van 1019A tot en met/m 1019Z hebben gehad? Hebben alle medewerkers zelf ook een lootje getrokken?

Ook blijkt, als ik eenmaal heb plaatsgenomen, dat er altijd wel één of andere overbuurvrouw die ik vaag ken tegenover me komt te zitten, net bekend genoeg om haar niet te kunnen negeren. Na vijf minuten is de bron van gespreksstof wel zo’n beetje leeg geschraapt, en daar wordt het wachten niet draaglijker op.

Dat is het moment om te zeggen dat ik even bij de tijdschriften ga kijken. Niet dat er wat bij ligt, het enige tijdschrift dat niet de doelgroep ‘nog niet zindelijk’ of ‘RTL Boulevard-verslaafde’ lijkt te hebben, de Happinez, bestaat voor de helft uit reclame, een kwart uit een interview over een vrouw die zich heeft kaalgeschoren om Boeddhist te worden en voor de rest uit kaartjes die je uit kan knippen, waar dan verhelderende wijsheden op staan als ‘Het leven is als een tractor.’

En als dan alle levenslust uit mij geperst is, ga ik uit pure verveling de ruimte maar rondkijken. Mijn blik blijft dan altijd hangen bij de informatiefolders, die maar één boodschap uitdrukken: wegwezen hier. Op zich hebben ze hun best gedaan je een beetje op te vrolijken, door op elke folder een gelukzalig lachend persoon af te beelden. Ik kan het best waarderen als je vrolijk in het leven staat in moeilijke tijden, maar het komt toch redelijk krankzinnig over, als de titel van de folder dan ‘Nierdisfunctie?’, ‘Leverkanker?’, of ‘Aambeien?’ is.

Deze keer echter, nadat ik mijn kaartje heb getrokken, sta ik tot mijn grote verbazing in een lege ruimte. Om negen uur ‘s ochtends de apotheek bezoeken is blijkbaar een schot in de roos geweest. Opgelucht loop ik naar de balie en vraag het meisje mijn herhaalrecept. Ze is nog knap ook, alles zit mee vanochtend. Even denk ik dat mijn levenslange kwelling door de apotheek in één keer opgelost is door voortaan dit tijdstip aan te houden.

Maar dan komt het knappe meisje terug met het receptendoosje. ‘Hier is het’, zegt ze. ‘Even nog controleren: zalf voor een schimmelinfectie is het, toch?’

Misschien volgende keer toch maar gewoon doodgaan zonder medicijnen.

Beeld: Paul Swansen

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer