Asset 14

Apotheek

TIP: Apotheek

Met lood in mijn schoenen loop ik de hal met de schuifdeuren binnen. Het is de laatste dag dat ik mijn medicijnen nog kan ophalen in de apotheek. Ik heb nog sterk getwijfeld om ze te laten verlopen. Want ervaringen uit het verleden leerden me: een bezoek aan de apotheek is de hel op aarde. Mijn bezoek gaat normaal gesproken namelijk zo:

Bij binnenkomst kijkt een stampvolle wachtkamer naar me op. De helft daarvan bestaat uit verkouden ouderen met stoffen zakdoeken vol bacteriekolonies, waardoor ik waarschijnlijk zieker naar buiten ga dan dat ik binnenkwam. Als ik daarna nog enigszins de hoop heb dat ik hier snel weg kan, omdat misschien tweeëndertig van de drieëndertig wachtenden naar de fysiotherapeut ernaast moet, boort het wachtkaartje dat ik uit de automaat trek met het nummer 1057D die hardhandig de grond in. Vooral die ‘D’ maakt me wanhopig: op het omroepbord lichten namelijk de cijfers 1019C op. Wanneer komt het volgende getal dan? Als ze het hele alfabet van 1019A tot en met/m 1019Z hebben gehad? Hebben alle medewerkers zelf ook een lootje getrokken?

Ook blijkt, als ik eenmaal heb plaatsgenomen, dat er altijd wel één of andere overbuurvrouw die ik vaag ken tegenover me komt te zitten, net bekend genoeg om haar niet te kunnen negeren. Na vijf minuten is de bron van gespreksstof wel zo’n beetje leeg geschraapt, en daar wordt het wachten niet draaglijker op.

Dat is het moment om te zeggen dat ik even bij de tijdschriften ga kijken. Niet dat er wat bij ligt, het enige tijdschrift dat niet de doelgroep ‘nog niet zindelijk’ of ‘RTL Boulevard-verslaafde’ lijkt te hebben, de Happinez, bestaat voor de helft uit reclame, een kwart uit een interview over een vrouw die zich heeft kaalgeschoren om Boeddhist te worden en voor de rest uit kaartjes die je uit kan knippen, waar dan verhelderende wijsheden op staan als ‘Het leven is als een tractor.’

En als dan alle levenslust uit mij geperst is, ga ik uit pure verveling de ruimte maar rondkijken. Mijn blik blijft dan altijd hangen bij de informatiefolders, die maar één boodschap uitdrukken: wegwezen hier. Op zich hebben ze hun best gedaan je een beetje op te vrolijken, door op elke folder een gelukzalig lachend persoon af te beelden. Ik kan het best waarderen als je vrolijk in het leven staat in moeilijke tijden, maar het komt toch redelijk krankzinnig over, als de titel van de folder dan ‘Nierdisfunctie?’, ‘Leverkanker?’, of ‘Aambeien?’ is.

Deze keer echter, nadat ik mijn kaartje heb getrokken, sta ik tot mijn grote verbazing in een lege ruimte. Om negen uur ‘s ochtends de apotheek bezoeken is blijkbaar een schot in de roos geweest. Opgelucht loop ik naar de balie en vraag het meisje mijn herhaalrecept. Ze is nog knap ook, alles zit mee vanochtend. Even denk ik dat mijn levenslange kwelling door de apotheek in één keer opgelost is door voortaan dit tijdstip aan te houden.

Maar dan komt het knappe meisje terug met het receptendoosje. ‘Hier is het’, zegt ze. ‘Even nog controleren: zalf voor een schimmelinfectie is het, toch?’

Misschien volgende keer toch maar gewoon doodgaan zonder medicijnen.

Beeld: Paul Swansen

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan