Asset 14

Nummer 196

TIP: Nummer 196

Ook in Utrecht gaat de zoektocht naar een huis vooral over wachtlijsten en dus waren mijn woningeisen beperkt. Ik had me voor alle soorten regio’s en woningen ingeschreven. Voor buurtjes langs het hoerenkanaal, voor Biblebeltgehuchten zonder mobiel bereik, en voor Kanaleneiland (voor de niet-Utrechters: dat is de buurt van kiezelsteenbekogelingen, gejatte fietsen en, rond Oud en Nieuw, geluiden die de suggestie van neervallende atoombommen wekken). Op een gegeven moment ging ik zelfs de voordelen van een tuinhuisje voor mezelf opsommen: weinig stofzuigen en gratis pastinaak.

Ik dacht oprecht dat het me niets meer kon schelen waar ik zou komen te wonen.

Toen ik daarom twee weken geleden uit het niets een uitnodiging voor een appartementbezichtiging kreeg, had ik daar niets dan euforie bij verwacht. Aan het feit dat de bezichtiging ook nog eens bestond uit de keuze tussen dertig gloednieuwe optrekjes, ging ik een beetje voorbij. Die waren toch allemaal ongeveer hetzelfde, dacht ik, dus het zou een kwestie worden van blind kiezen en alvast buurtbarbecues plannen met de nieuwe buren. Dat was wat naïef gedacht.

Ik had er niet op gerekend dat er tegelijkertijd nog negenentwintig andere gegadigden op zouden komen dagen. Die ook allemaal een keuze gingen maken. Opeens vervaagde mijn goedaardigheid: dit was geen ontspannen keuzemoment, dit was een wedloop om het beste appartement. En die anderen waren mijn concurrenten.

Terwijl ik van tevoren nog met een cel in Burkina Faso genoegen had genomen, keurde ik nu ieder appartement op de juiste hoek zonlicht. Van sommige ruimtes was een van de zes ramen wat kleiner, dus die vielen af. En kon ik de vier ruimtes boven de computerwinkel ook niet beter mijden, als ooit blijkt dat straling toch slecht voor je is? Ik selecteerde net zo lang door totdat me nog maar een appartement enigszins leefbaar leek, nummer 196.

Dat hield ik dan ook met argusogen in de gaten. Daar mocht niemand voor kiezen, en niemand mocht weten dat die ruimte de beste was. Ik had mijn moeder als woningadviseuse meegenomen, en als die dan, terwijl andere bezichtigers in 152 stonden, iets zei over de computerstraling van beneden, mimede ik met ingehouden agressie dat ze haar mond moest houden. Niet dat het hielp, de deur van 196 werd platgelopen. Met lede ogen zag ik dat mensen met hun vette tengels de voorramen keurden, dat ze de kraan van de badkamer een halve minuut lang testten en dat ze, zonder hun schoenen uit te hebben getrokken, minutenlang rondhingen in de slaapkamer van MIJN huis.

Uiteindelijk belandde ik op een punt dat me eerder onvoorstelbaar had geleken: ik twijfelde of ik zelfs 196 wel moest nemen. Het was als het weigeren van een miljoen.

Achteraf herken ik dit wel van andere momenten. Het maakt niet zoveel uit hoeveel er op het spel staat, als er concurrenten om de hoek komen kijken verdwijnen al mijn sociale remmen. Ik verander in een zelfzuchtig, materialistisch klein kind, dat gaat krijsen als hij niet de grootste boterham krijgt.

Gelukkig was de oplossing simpel. Ik dacht weer aan de omstandigheden van voor de loting. Ik zag mezelf terug als wanhopig woningzoekende zonder woningeisen. Degene die genoegen nam met gratis pastinaak. En vanaf dat moment, het moment dat je je irrationele drang tot sociaal vergelijken stopzet en slechts kijkt naar waar je zelf blij van wordt, is de wereld weer een stuk mooier.

Maar ik hoop wel dat het 196 wordt.

Beeld: Evelyn Simak

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers