Asset 14

Mind the gap

Vacature: Hard//hoofd zoekt opiniemakers! 2

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Gendergelijkheid blijft een heikel punt, zelfs in Nederland. Sarah van Binsbergen verbaast zich over het gebrek aan respons op dit nieuws.

Als we in dit tempo doorgaan, gaat het nog 170 jaar duren voordat we wereldwijd kunnen spreken van gendergelijkheid. Dat voorspelt het vorige week gepubliceerde Global Gender Gap Report, een jaarlijks rapport van het World Economic Forum dat de mate van ongelijkheid tussen de seksen meet in 144 landen. Wat ook duidelijk werd uit het rapport: in de race naar volledige gendergelijkheid begint Nederland aardig achter te lopen. Vergeleken met vorig jaar zakten we dit jaar drie plaatsen: van nummer 13 naar nummer 16. Daarbij staan niet alleen de usual suspects als Zweden, Finland en IJsland boven ons, maar ook - onder andere - Rwanda, Burundi en de Filipijnen.

Gelukkig neemt onze minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap dit nieuws met Hollandse nuchterheid op. Goed, in een Kamerbrief gaf ze wel toe dat er nog werk aan de winkel is, maar al met al ziet Bussemaker toch geen reden om te somberen. ‘Het is jammer’, zei ze tegen BNR, ‘maar het goede nieuws is dat we niet zijn gedaald omdat wij zo achteruit zijn gegaan, maar dat er in andere landen vooruitgang is geboekt.’

Inderdaad Jet, heel fijn dat al die ontwikkelingslanden ons inhalen en daarmee bewijzen dat dat westerse superioriteitsgevoel toch behoorlijk achterhaald is. Maar zullen we het toch even over Nederland zelf hebben? Want al zegt zo’n ranglijst natuurlijk niet zo veel, omdat daarin allerlei data op een hoop gegooid wordt, de specifieke cijfers voor Nederland, die ook in het rapport staan, liegen er niet om.captureOm maar even een greep te doen: de arbeidsparticipatie van Nederlandse vrouwen is 74 procent, tegenover 85 procent bij mannen. Daar staat tegenover dat vrouwen gemiddeld genomen wel veel meer tijd besteden aan onbetaald werk. Slechts 26 procent van de leidinggevende posities in Nederland wordt door een vrouw bekleed. En last but not least: als je met een vagina geboren bent verdien je minder dan de andere helft van de bevolking – 52 procent minder, om precies te zijn. En dat komt niet alleen omdat vrouwen minder vertegenwoordigd zijn in leidinggevende functies, want ook bij gelijkwaardige functies is er een verschil van 32 procent.

Nu kun je natuurlijk allerlei argumenten aanvoeren om deze cijfers te nuanceren, maar om dit laatste punt kun je onmogelijk heen. Het verschil in inkomen tussen mannen en vrouwen is groot, veel te groot. En het meest verontrustende aan dit rapport, is dat er zo weinig geschokt op gereageerd wordt.

Nota bene in IJsland, al jaren op rij verkozen tot het beste land om vrouw te zijn, gingen vrouwen naar aanleiding van het Global Gender Gap Report massaal de straat op om te protesteren tegen inkomensverschillen tussen mannen en vrouwen in hun land. Wij moesten het doen met een enkele – overigens uitstekende – actie van BNR presentatrice Petra Grijzen, die uit een radio-uitzending wegliep toen haar ‘betaalde werkdag’ (68%) erop zat.

Waarom maken we (m/v) ons niet wat bozer over deze cijfers? Waarom eisen we niet in ieder geval meer openheid over wat Nederlandse mannen en vrouwen – voor hetzelfde werk – verdienen? Waarom gaan wij niet massaal de straat op? Want als we het aan Jet Bussemaker overlaten, zou het nog wel eens 170 jaar kunnen duren voor mannen en vrouwen op gelijke wijze beloond worden.

RECTIFICATIE: De 32 procent inkomensverschil die in dit stuk genoemd wordt, is onderhevig aan discussie. Volgens promovendus economie Ilja Boelaars betreft het een interpretatiefout van professor Henk Volberda (Erasmus Universiteit) die meewerkte aan het WEF-rapport. Gebaseerd op cijfers van het CBS uit 2012 wordt het beloningsverschil tussen mannen en vrouwen in Nederland geschat op acht procent. Als we van deze cijfers uitgaan, is de inkomensongelijkheid tussen mannen en vrouwen dus minder groot dan aanvankelijk gedacht. Toch is acht procent nog steeds teveel.

 

Mail

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer