Asset 14

Life After People

TIP: Life After People

Elke schrijver moet er af en toe aan geloven: writer’s block. Terwijl je vanmorgen onder de douche stond wist je nog zeker dat dit je allerbeste idee ooit was, nu je klaarzit in de typehouding lijken alle woorden plotseling opgedroogd. Pesterig knippert de cursor in het witte vlak op je beeldscherm. Wat als het dit keer echt niet gaat lukken?

Iemand gaf me ooit een tip tegen writer’s block die ik altijd heb onthouden. ‘Je neemt jezelf gewoon te serieus’, wist deze wijze persoon (oké, ik geef toe, het was mijn moeder) me te vertellen. ‘Je denkt dat je zo belangrijk bent, dat de wereld vergaat als jou iets niet lukt. Maar die gaat gewoon door. Denk daar maar eens aan, maak jezelf en je projecten zo klein mogelijk, en als je alles zo klein hebt gemaakt dat het allemaal niets meer uitmaakt, zul je zien dat het vanzelf gaat.'

Mooi gesproken, maar zo makkelijk gaat dat niet. Niet omdat mijn moeder niet voor 100% gelijk heeft, maar omdat ik het simpelweg vertik. Want verdorie, ik vind mezelf wel belangrijk! Ik wil die dingen die ik goed wil doen écht goed doen. En ik ben er inderdaad van overtuigd dat de wereld vergaat als ik er niets van bak, in ieder geval mijn wereld. Maar juist door die gedachte zet ik mezelf op slot.

Toch ontdekte ik kort geleden iets waardoor het me eindelijk gelukt is om mezelf te relativeren, uit nogal onverwachte hoek. Mijn remedie tegen writer’s block heet Life After People, en is geproduceerd door History Channel.

Het Empire State Building dat op desastreuze wijze ter aarde stort. Autoskeletten die versmelten met het landschap. De Brooklyn Bridge die al na honderd jaar zonder menselijk onderhoud in de East River verdwijnt. Of misschien wel het meest tragische: de grote bibliotheken der aarde, waar onze kennis en literatuur langzaam aangevreten wordt door minuscule organismen. Life After People laat zien, wat er zou gebeuren wanneer onze zelfingenomen soort de aarde niet meer zouden bevolken. De serie is voorzien van een dramatische geluidsscore waarbij die van Lord of the Rings in het niet valt, maar als je dat kan negeren is het ongelooflijk interessant om te zien. En, belangrijker dan dat: het heeft iets onverwacht kalmerends om alles waar wij mensjes zo hard voor werken, langzaam tot as te zien vergaan, terwijl de wereld gewoon doorgaat.

Zit je op dit moment aan te hikken tegen je scriptie? Het manuscript dat je literaire doorbraak moet worden? Of gewoon dat zoveelste artikel? Misschien moet je dan ook eens een afleverinkje proberen. Kijk toe terwijl termieten, miroben en ander gespuis onze plek op aarde innemen en realiseer je: je bent maar een miezerig onderdeeltje van het heelal. Niets wat je doet, doet er werkelijk toe. Laat je doordringen van die gedachte, haal diep adem, en schrijf dan dat stuk af, alsof je leven ervan afhangt.

  
Mail

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer