Asset 14

Op zolder

Deze week het tweede van drie korte verhalen door Elfie Tromp.

Omdat hun ouders op vakantie zijn, logeren Elfie en haar zus bij tante Linda.
‘s Avonds is Linda kok in het restaurant onder het huis. Overdag geeft ze reiki-behandelingen aan vrouwen in het dorp. Ze komen af en aan, schuifelen door naar de zolder, naar de behandelkamer.

Elfie hangt al dagen op de zwartleren bank in de zitkuil. Die is zo lang dat ze er vier keer in de lengte op kan liggen voordat ze het einde bereikt. De wanden van de zitkuil zijn boekenkasten, volgestouwd met pocketromans, encyclopedieën, biologieboeken, gidsen over kristallen, acupunctuur, energiegolven en meditatietechnieken.
Ze bladert er doorheen. Klapt kleurige diagrammen en tekeningen van het menselijk lichaam open. Met punten en lijnen worden energiestromen aangeduid, alsof het geografische kaarten zijn en het menselijk lichaam niet zomaar een homp, maar een bergketen van vlees en vel is.
Haar zus komt de zitkuil in gerend. “We hebben post! We hebben post!” Ze wappert met een kaart.
De afgelopen dagen hoorde Elfie haar zus samen met haar nicht in de tuin gillen. Als ze uit het raam keek, zaten ze bij het hok de Vlaamse reus paardenbloemen te voeren.
Haar zus ploft naast haar op de bank en houdt de kaart tussen hen in. Het is een foto van Mickey Mouse. Hij staat voor het sprookjeskasteel. De armen in de lucht, de bek wijdopen van plezier.
“Muizen worden soms als huisdier gehouden maar door anderen als ongedierte gezien,” citeert Elfie het biologieboek dat ze vanochtend heeft ingekeken.
“Of ze spelen in tekenfilms,” voegt haar zus eraan toe. Ze draait de kaart om. In hun moeders ronde handschrift staat op de achterkant: “Mickey is een viespeuk! Hij heeft me in de billen geknepen! Dikke zoenen voor onze meisjes! XXX Mama en papa.”
Haar zus kust de kaart. “Ze zijn ons niet vergeten.”
Elfie kruipt in de hoek van de leren bank. Disneyland, denkt ze. Zonder mij? Waarom? Ze bijt op haar lip.
“Wil je een potje droomtelefonen?”
Haar zus heeft het spel Droomtelefoon gekregen toen ze werden afgezet bij hun tante. Het is een tienermeisjes-variant van Wie is het? waarbij je erachter moet zien te komen wie er verliefd op je is. Met de grote roze telefoon in het midden van het bord bel je de jongens van het spel. Je stelt een vraag uit de categorie kleding, kapsel, hobby of karakter. Een computerstem geeft dan antwoord op je vraag: “Hij ziet er goed uit in alles wat hij draagt. Hij draagt geen gele kleding.”
Alle jongens met gele kleding vallen af. Uiteindelijk blijven er steeds minder date-kandidaten.
Elfie is best goed in het spel en vind het leuk om van haar zus te winnen. In het echt is toch al iedereen verliefd op haar zus. Maar Droomtelefoon kan het hoogverraad van hun ouders niet goed maken. Waarom ziet haar zus dat niet? Waarom is zij niet boos? Wist ze van het complot?
“Trut!” Elfie gooit een bankkussen naar haar zus. “Stomme trut!”
Even kijkt die oprecht gekwetst. Dan haalt ze haar schouders op en mompelt: “Dan toch niet, klein kind.”

Niet veel later speelt ze Droomtelefoon met haar nicht in de slaapkamer. Elfie hoort ze lachen. Verraders. Ze haakt haar voeten over de leuning van de bank en laat haar hoofd hangen. De kruin raakt precies de grond. Een prettige druk achter haar ogen.
“Het prooidier is immer wendbaar en alert,” mompelt ze en denkt aan de foto van de angstige haas die ernaast stond.

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Ze moet zo in slaap zijn gevallen. Als ze haar ogen opent, ziet ze de gezwollen enkels van haar tante. “Wat lig je daar te doen, truttebol?”
Elfie kruipt in de hoek van de bank, verbergt haar hoofd in haar handen.
“Wat is dat toch met jou? Waarom dat gesip?” Linda gaat naast haar zitten en pakt haar tenen. “Je hebt dodemansvoeten. Zo koud.”
Linda staart Elfie aan. Alsof ze dingen ziet die er niet zijn. Robocop, denkt Elfie.
“Kom maar mee naar boven.” Linda duwt zichzelf weer uit de bank. “Die aura van jou zit vol butsen.”
Elfie volgt haar de zitkuil uit, de trap omhoog. Ze ruikt de muffe geur van wasmiddelpoeder. Er hangt beddengoed te drogen in het trapgat. Haar tante duwt de lakens opzij alsof het exotische sluiers zijn. “Niets is wat het lijkt” staat er in ongelijke letters boven de deur naast de wasmachine geschreven. De verf is bij de lange ij een beetje uitgelopen.
De behandelkamer was vroeger de slaapkamer van Elfies nichtje. Waar vroeger Boyzone-posters hingen, prijkt nu een Tibetaanse vlag.
Links tegen de muur een altaar. In het midden staat een ingelijste foto van een Indiase man met een rode stip op zijn gefronste voorhoofd. Daaromheen kristallen.
“Ga maar liggen.” Linda wijst naar de tafel die in het midden van de kamer staat. Vroeger stond die in het restaurant beneden. Nu liggen er kriebelige paardendekens over het blad. Elfie gaat liggen.
Linda tekent in de lucht met haar vingers. Ze pakt een schaaltje en slaat er met een stokje tegenaan. Het resonerende bakje beweegt ze over de lengte van Elfies lijf. Een koude rilling trekt over Elfies rug.
“De vibraties doen hun werk.” Linda legt haar vlezige handen op de schouders. Het wordt lekker warm. Heel langzaam zakken ze naar beneden, langs Elfies ruggengraat, tot ze zich helemaal zacht en zorgeloos voelt.
Dan komt Linda bij haar voeten aan.
“Waarom zijn deze koud?”
Elfie opent een oog. “Ik weet het niet.”
“Blokkeer die energie niet, muts. Laat het doorstromen!” Linda trekt wat aan haar benen.
Elfies blik schiet door de ruimte. Een angstig voorgevoel golft door haar buik. Linda’s nagels duwen scherp in haar wreef. Elfie zet zich schrap, ziet hoe Linda haar voet optilt en haar mond opent. Elfie trappelt maar Linda laat niet los en bijt. Haar neus rimpelt in strepen venijn.
De das, schiet het door Elfie heen, is een alleseter. Dit is haar ware gezicht, ze is een vals dier, Elfie ziet het en gilt. Pas als het voelt alsof haar huid scheurt, laat Linda los. In rode puntjes staat haar dassenbek op Elfies voet.
“Die bloedsomloop zal nu wel weer werken.” Linda’s neus trekt weer recht.
Ze hoort haar zus een verdieping lager uitroepen: “Ik weet het! Ik weet wie het is!”

Elfie krabbelt van de tafel af en rent hinkend de trappen naar beneden, door het restaurant, naar buiten, de tuin in. Ze verbergt zich achter het konijnenhok. Haar hart bonkt. De Vlaamse reus komt tegen het gaas aanzitten en kijkt haar aan.
“Prooidier,” fluistert ze tegen het konijn. “Wij zijn allebei prooidieren.”

 

Elfie Tromp (27) schrijft, presenteert en maakt theater. Haar debuutroman Goeroe, over een meisje dat de wereld wil healen, maar niet eens haar eigen leven op orde krijgt, verscheen 25 april bij uitgeverij Lebowski/ Top Notch.

Mail

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

Alles Vijf Sterren: We bekijken het positief

We bekijken het positief

Deze week worden we blij van LuckyTV, een WhatsAppgroep en een tweeëntwintig jaar oude miniserie over kunst. Lees meer