Asset 14

Op zolder

Deze week het tweede van drie korte verhalen door Elfie Tromp.

Omdat hun ouders op vakantie zijn, logeren Elfie en haar zus bij tante Linda.
‘s Avonds is Linda kok in het restaurant onder het huis. Overdag geeft ze reiki-behandelingen aan vrouwen in het dorp. Ze komen af en aan, schuifelen door naar de zolder, naar de behandelkamer.

Elfie hangt al dagen op de zwartleren bank in de zitkuil. Die is zo lang dat ze er vier keer in de lengte op kan liggen voordat ze het einde bereikt. De wanden van de zitkuil zijn boekenkasten, volgestouwd met pocketromans, encyclopedieën, biologieboeken, gidsen over kristallen, acupunctuur, energiegolven en meditatietechnieken.
Ze bladert er doorheen. Klapt kleurige diagrammen en tekeningen van het menselijk lichaam open. Met punten en lijnen worden energiestromen aangeduid, alsof het geografische kaarten zijn en het menselijk lichaam niet zomaar een homp, maar een bergketen van vlees en vel is.
Haar zus komt de zitkuil in gerend. “We hebben post! We hebben post!” Ze wappert met een kaart.
De afgelopen dagen hoorde Elfie haar zus samen met haar nicht in de tuin gillen. Als ze uit het raam keek, zaten ze bij het hok de Vlaamse reus paardenbloemen te voeren.
Haar zus ploft naast haar op de bank en houdt de kaart tussen hen in. Het is een foto van Mickey Mouse. Hij staat voor het sprookjeskasteel. De armen in de lucht, de bek wijdopen van plezier.
“Muizen worden soms als huisdier gehouden maar door anderen als ongedierte gezien,” citeert Elfie het biologieboek dat ze vanochtend heeft ingekeken.
“Of ze spelen in tekenfilms,” voegt haar zus eraan toe. Ze draait de kaart om. In hun moeders ronde handschrift staat op de achterkant: “Mickey is een viespeuk! Hij heeft me in de billen geknepen! Dikke zoenen voor onze meisjes! XXX Mama en papa.”
Haar zus kust de kaart. “Ze zijn ons niet vergeten.”
Elfie kruipt in de hoek van de leren bank. Disneyland, denkt ze. Zonder mij? Waarom? Ze bijt op haar lip.
“Wil je een potje droomtelefonen?”
Haar zus heeft het spel Droomtelefoon gekregen toen ze werden afgezet bij hun tante. Het is een tienermeisjes-variant van Wie is het? waarbij je erachter moet zien te komen wie er verliefd op je is. Met de grote roze telefoon in het midden van het bord bel je de jongens van het spel. Je stelt een vraag uit de categorie kleding, kapsel, hobby of karakter. Een computerstem geeft dan antwoord op je vraag: “Hij ziet er goed uit in alles wat hij draagt. Hij draagt geen gele kleding.”
Alle jongens met gele kleding vallen af. Uiteindelijk blijven er steeds minder date-kandidaten.
Elfie is best goed in het spel en vind het leuk om van haar zus te winnen. In het echt is toch al iedereen verliefd op haar zus. Maar Droomtelefoon kan het hoogverraad van hun ouders niet goed maken. Waarom ziet haar zus dat niet? Waarom is zij niet boos? Wist ze van het complot?
“Trut!” Elfie gooit een bankkussen naar haar zus. “Stomme trut!”
Even kijkt die oprecht gekwetst. Dan haalt ze haar schouders op en mompelt: “Dan toch niet, klein kind.”

Niet veel later speelt ze Droomtelefoon met haar nicht in de slaapkamer. Elfie hoort ze lachen. Verraders. Ze haakt haar voeten over de leuning van de bank en laat haar hoofd hangen. De kruin raakt precies de grond. Een prettige druk achter haar ogen.
“Het prooidier is immer wendbaar en alert,” mompelt ze en denkt aan de foto van de angstige haas die ernaast stond.

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Ze moet zo in slaap zijn gevallen. Als ze haar ogen opent, ziet ze de gezwollen enkels van haar tante. “Wat lig je daar te doen, truttebol?”
Elfie kruipt in de hoek van de bank, verbergt haar hoofd in haar handen.
“Wat is dat toch met jou? Waarom dat gesip?” Linda gaat naast haar zitten en pakt haar tenen. “Je hebt dodemansvoeten. Zo koud.”
Linda staart Elfie aan. Alsof ze dingen ziet die er niet zijn. Robocop, denkt Elfie.
“Kom maar mee naar boven.” Linda duwt zichzelf weer uit de bank. “Die aura van jou zit vol butsen.”
Elfie volgt haar de zitkuil uit, de trap omhoog. Ze ruikt de muffe geur van wasmiddelpoeder. Er hangt beddengoed te drogen in het trapgat. Haar tante duwt de lakens opzij alsof het exotische sluiers zijn. “Niets is wat het lijkt” staat er in ongelijke letters boven de deur naast de wasmachine geschreven. De verf is bij de lange ij een beetje uitgelopen.
De behandelkamer was vroeger de slaapkamer van Elfies nichtje. Waar vroeger Boyzone-posters hingen, prijkt nu een Tibetaanse vlag.
Links tegen de muur een altaar. In het midden staat een ingelijste foto van een Indiase man met een rode stip op zijn gefronste voorhoofd. Daaromheen kristallen.
“Ga maar liggen.” Linda wijst naar de tafel die in het midden van de kamer staat. Vroeger stond die in het restaurant beneden. Nu liggen er kriebelige paardendekens over het blad. Elfie gaat liggen.
Linda tekent in de lucht met haar vingers. Ze pakt een schaaltje en slaat er met een stokje tegenaan. Het resonerende bakje beweegt ze over de lengte van Elfies lijf. Een koude rilling trekt over Elfies rug.
“De vibraties doen hun werk.” Linda legt haar vlezige handen op de schouders. Het wordt lekker warm. Heel langzaam zakken ze naar beneden, langs Elfies ruggengraat, tot ze zich helemaal zacht en zorgeloos voelt.
Dan komt Linda bij haar voeten aan.
“Waarom zijn deze koud?”
Elfie opent een oog. “Ik weet het niet.”
“Blokkeer die energie niet, muts. Laat het doorstromen!” Linda trekt wat aan haar benen.
Elfies blik schiet door de ruimte. Een angstig voorgevoel golft door haar buik. Linda’s nagels duwen scherp in haar wreef. Elfie zet zich schrap, ziet hoe Linda haar voet optilt en haar mond opent. Elfie trappelt maar Linda laat niet los en bijt. Haar neus rimpelt in strepen venijn.
De das, schiet het door Elfie heen, is een alleseter. Dit is haar ware gezicht, ze is een vals dier, Elfie ziet het en gilt. Pas als het voelt alsof haar huid scheurt, laat Linda los. In rode puntjes staat haar dassenbek op Elfies voet.
“Die bloedsomloop zal nu wel weer werken.” Linda’s neus trekt weer recht.
Ze hoort haar zus een verdieping lager uitroepen: “Ik weet het! Ik weet wie het is!”

Elfie krabbelt van de tafel af en rent hinkend de trappen naar beneden, door het restaurant, naar buiten, de tuin in. Ze verbergt zich achter het konijnenhok. Haar hart bonkt. De Vlaamse reus komt tegen het gaas aanzitten en kijkt haar aan.
“Prooidier,” fluistert ze tegen het konijn. “Wij zijn allebei prooidieren.”

 

Elfie Tromp (27) schrijft, presenteert en maakt theater. Haar debuutroman Goeroe, over een meisje dat de wereld wil healen, maar niet eens haar eigen leven op orde krijgt, verscheen 25 april bij uitgeverij Lebowski/ Top Notch.

Mail

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer