Beeld: Anouk de l'Ecluse You are CIA, right?" /> Beeld: Anouk de l'Ecluse You are CIA, right?" />
Asset 14

CIA

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor Hardhoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Dit is deel 4 van zijn verslag, het vervolg op 'White ladies'.-

Jeremiah denkt dat ik CIA ben. We rijden in zijn witte geblindeerde pick-up door Siquijor. Hij maakt verlekkerde, smakkende geluiden bij elk minderjarig meisje waar we langs komen. Hij komt uit Wisconsin en is halverwege de dertig. Hij zegt: ‘Zodra ze hier kinderen krijgen, krijgen ze zulke fijne billetjes’. Ik knik, want hij heeft gelijk, maar het hardop bevestigen lukt me niet zo goed. Ik probeer ook verlekkerde geluiden te maken, maar het komt er niet zo natuurlijk uit als bij Jeremiah. We dragen allebei grote zonnebrillen die vanwege de geblindeerde ramen niet echt nodig zijn, maar wel helpen bij het maken van verlekkerde geluiden van het soort waar je eigenlijk direct voor zou moeten worden opgesloten door de feministische politie. Hij neem me mee naar Sammy’s Café en bestelt drie liter bier, waarvan hij zelf twee glazen drinkt. Hij houdt zijn zonnebril op. We bestellen Calamares, maar Jeremiah vertrouwt ze niet en stuurt ze terug. Er is iets vreemd aan de sfeer. Jeremiah maakt cynische opmerkingen over mijn gebruikelijke onhandigheid en agressieve bescheidenheid, mijn twee sociale stokpaardjes. Daarna rijdt Jeremiah me naar een verlaten pier. We roken er een sigaretje en ik vraag wie er in het mooie huis woont dat naast de pier staat.

Er zijn niet zoveel mooie huizen op Siquijor, dus volgens mij is het geen gekke vraag. Hij zegt: ‘Je stelt wel veel vragen’ en iets zachter, ‘Daar woont de gouverneur’. Maar ik weet dat de gouverneur in de bergen woont, dus ik begin me zorgen te maken, want Jeremiah kent de gouverneur. Ik laat mijn sigaret van de pier in de zee rollen, maar het peukje blijft liggen op een randje beton. Jeremiah zegt: ‘Dat had je beter niet kunnen doen, dat vindt de gouverneur niet leuk!’ en dan, weer iets zachter: ‘Ik haal wel een zaklamp zodat je ernaar kan zoeken’. Het flitst opeens door mijn hoofd dat Jeremiah me van de pier wil gooien. Dat is het nare van paranoia: het is zo besmettelijk. Wil hij me van de pier gooien omdat hij para is? Of ben ik para omdat ik denk dat hij zo para is dat hij me van de pier wil gooien? Gelukkig ben ik gewapend met een iPhone waarop het zaklamp-programma zit en voordat Jeremiah bij de auto is om de zaklamp te pakken, ben ik van de pier geklauterd om de sigaret in veiligheid te brengen. Ik hou de natte sigaret voor zijn neus. Jeremiah lacht hard. ‘You thought I was going to throw you off that pier, right?’ Ik was dus para. Of... Zegt hij dit alleen maar om me para te laten voelen en was hij wel degelijk van plan om me van de pier te gooien? Ik laat me maar kennen zodat hij denkt dat ik bang ben. Iets in me zegt: ‘Hou je van de domme’. Iets anders in me zegt: ‘Doe alsof je bang bent, dan denkt hij dat hij wint’.


Illustratie: Anouk de l'Ecluse

Op de weg terug vraagt Jeremiah of ik CIA ben. Ik zeg triomfantelijk: ‘Obviously!’. Een van mijn beste vrienden, Aleksei uit Sri Lanka, heeft me eens verteld dat dit het enige woord is dat je altijd als antwoord kan gebruiken en daarom het beste woord is uit de Engelse taal. Sindsdien zeg ik dat als ik geen antwoord op een vraag paraat heb, het is inmiddels een soort tweede natuur geworden. Ik ben tevreden over mijn snelle antwoord. Jeremiah zegt: ‘You do got the snappy replies, I’ll give you that!’ Dan draait hij de auto en rijdt naar een politiestation. Hij zegt: ‘Welcome to the Philippines, brother, where nothing is what it seems!’ Hij zegt dat hij, als ik niet op zijn CIA-vraag zou antwoorden, zijn vrienden van de politie had beloofd dat hij me hier af zou zetten. Ik besluit om zo relaxed mogelijk te gaan zitten om maar geen moment de indruk te wekken dat ik wat hij zegt serieus neem, maar hij meent het. De auto staat nu stil en hij wacht tot ik uitstap. Ik stap netjes uit de auto. Als het een grap is, dan speel ik netjes mee, dat lijkt me beter voor iedereen. Terwijl Jeremiah de hoek om scheurt giert hij: ‘Hope you’ll ever make it off the island, brother! See you on your next field trip!’

Ik sta voor een verlaten politiestation wat al jaren niet meer in gebruik moet zijn. Er zijn geen deuren of ramen meer in het gebouw, ik kan er dwars doorheen kijken naar een verlaten Japans kerkhofje erachter. Ik steek trots een sigaret op en ga zitten op de traptreden. Naast me fladderen een paar zwarte vogeltjes met rode ogen op, ik heb gehoord dat ze rode peperplantjes eten en daarom zulke ogen hebben. Of dit nou een grap was of een test, ergens heeft iemand op deze wereld me voor CIA-agent aangezien. Wow. Ik zeg het hardop: ‘Wow!’. Aan de overkant van de straat legt iemand stokjes varken, kippenhartjes en kippenlevertjes op de barbecue. Jeremiah heeft me gelukkig niet ver van mijn motor afgezet, dat scheelt. Ik koop twintig stokjes varken en één stokje kippenlevertjes voor de schrik en rijd met 30 naar huis, terwijl ik ze oppeuzel en nadenk over hoe ik mijn met traditie dwepende makkers in Amsterdam ooit kan overtuigen van het feit dat varkens het beste vlees op aarde dragen, het zou verboden moeten worden om het niet te eten.

Mail

Niels Gerson Lohman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Tijdens de Kosmische week stijgen we duizenden kilometers boven het aardoppervlak uit, om daar te reflecteren op het heelal en op onszelf, op de astrologie en op onze omgang met de aarde. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

 Damien Hirst is verknipt

Damien Hirst is verknipt

Ruim 30.000 dollar betaalde het New Yorkse kunstcollectief MSCHF voor een werk van Damien Hirst: een zeefdruk met 88 gekleurde stippen in elf rijen van acht. Geen weggegooid geld, als je het werk vervolgens in stukjes doorverkoopt. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info