Beeld: Anouk de l'Ecluse You are CIA, right?" /> Beeld: Anouk de l'Ecluse You are CIA, right?" />
Asset 14

CIA

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor Hardhoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Dit is deel 4 van zijn verslag, het vervolg op 'White ladies'.-

Jeremiah denkt dat ik CIA ben. We rijden in zijn witte geblindeerde pick-up door Siquijor. Hij maakt verlekkerde, smakkende geluiden bij elk minderjarig meisje waar we langs komen. Hij komt uit Wisconsin en is halverwege de dertig. Hij zegt: ‘Zodra ze hier kinderen krijgen, krijgen ze zulke fijne billetjes’. Ik knik, want hij heeft gelijk, maar het hardop bevestigen lukt me niet zo goed. Ik probeer ook verlekkerde geluiden te maken, maar het komt er niet zo natuurlijk uit als bij Jeremiah. We dragen allebei grote zonnebrillen die vanwege de geblindeerde ramen niet echt nodig zijn, maar wel helpen bij het maken van verlekkerde geluiden van het soort waar je eigenlijk direct voor zou moeten worden opgesloten door de feministische politie. Hij neem me mee naar Sammy’s Café en bestelt drie liter bier, waarvan hij zelf twee glazen drinkt. Hij houdt zijn zonnebril op. We bestellen Calamares, maar Jeremiah vertrouwt ze niet en stuurt ze terug. Er is iets vreemd aan de sfeer. Jeremiah maakt cynische opmerkingen over mijn gebruikelijke onhandigheid en agressieve bescheidenheid, mijn twee sociale stokpaardjes. Daarna rijdt Jeremiah me naar een verlaten pier. We roken er een sigaretje en ik vraag wie er in het mooie huis woont dat naast de pier staat.

Er zijn niet zoveel mooie huizen op Siquijor, dus volgens mij is het geen gekke vraag. Hij zegt: ‘Je stelt wel veel vragen’ en iets zachter, ‘Daar woont de gouverneur’. Maar ik weet dat de gouverneur in de bergen woont, dus ik begin me zorgen te maken, want Jeremiah kent de gouverneur. Ik laat mijn sigaret van de pier in de zee rollen, maar het peukje blijft liggen op een randje beton. Jeremiah zegt: ‘Dat had je beter niet kunnen doen, dat vindt de gouverneur niet leuk!’ en dan, weer iets zachter: ‘Ik haal wel een zaklamp zodat je ernaar kan zoeken’. Het flitst opeens door mijn hoofd dat Jeremiah me van de pier wil gooien. Dat is het nare van paranoia: het is zo besmettelijk. Wil hij me van de pier gooien omdat hij para is? Of ben ik para omdat ik denk dat hij zo para is dat hij me van de pier wil gooien? Gelukkig ben ik gewapend met een iPhone waarop het zaklamp-programma zit en voordat Jeremiah bij de auto is om de zaklamp te pakken, ben ik van de pier geklauterd om de sigaret in veiligheid te brengen. Ik hou de natte sigaret voor zijn neus. Jeremiah lacht hard. ‘You thought I was going to throw you off that pier, right?’ Ik was dus para. Of... Zegt hij dit alleen maar om me para te laten voelen en was hij wel degelijk van plan om me van de pier te gooien? Ik laat me maar kennen zodat hij denkt dat ik bang ben. Iets in me zegt: ‘Hou je van de domme’. Iets anders in me zegt: ‘Doe alsof je bang bent, dan denkt hij dat hij wint’.


Illustratie: Anouk de l'Ecluse

Op de weg terug vraagt Jeremiah of ik CIA ben. Ik zeg triomfantelijk: ‘Obviously!’. Een van mijn beste vrienden, Aleksei uit Sri Lanka, heeft me eens verteld dat dit het enige woord is dat je altijd als antwoord kan gebruiken en daarom het beste woord is uit de Engelse taal. Sindsdien zeg ik dat als ik geen antwoord op een vraag paraat heb, het is inmiddels een soort tweede natuur geworden. Ik ben tevreden over mijn snelle antwoord. Jeremiah zegt: ‘You do got the snappy replies, I’ll give you that!’ Dan draait hij de auto en rijdt naar een politiestation. Hij zegt: ‘Welcome to the Philippines, brother, where nothing is what it seems!’ Hij zegt dat hij, als ik niet op zijn CIA-vraag zou antwoorden, zijn vrienden van de politie had beloofd dat hij me hier af zou zetten. Ik besluit om zo relaxed mogelijk te gaan zitten om maar geen moment de indruk te wekken dat ik wat hij zegt serieus neem, maar hij meent het. De auto staat nu stil en hij wacht tot ik uitstap. Ik stap netjes uit de auto. Als het een grap is, dan speel ik netjes mee, dat lijkt me beter voor iedereen. Terwijl Jeremiah de hoek om scheurt giert hij: ‘Hope you’ll ever make it off the island, brother! See you on your next field trip!’

Ik sta voor een verlaten politiestation wat al jaren niet meer in gebruik moet zijn. Er zijn geen deuren of ramen meer in het gebouw, ik kan er dwars doorheen kijken naar een verlaten Japans kerkhofje erachter. Ik steek trots een sigaret op en ga zitten op de traptreden. Naast me fladderen een paar zwarte vogeltjes met rode ogen op, ik heb gehoord dat ze rode peperplantjes eten en daarom zulke ogen hebben. Of dit nou een grap was of een test, ergens heeft iemand op deze wereld me voor CIA-agent aangezien. Wow. Ik zeg het hardop: ‘Wow!’. Aan de overkant van de straat legt iemand stokjes varken, kippenhartjes en kippenlevertjes op de barbecue. Jeremiah heeft me gelukkig niet ver van mijn motor afgezet, dat scheelt. Ik koop twintig stokjes varken en één stokje kippenlevertjes voor de schrik en rijd met 30 naar huis, terwijl ik ze oppeuzel en nadenk over hoe ik mijn met traditie dwepende makkers in Amsterdam ooit kan overtuigen van het feit dat varkens het beste vlees op aarde dragen, het zou verboden moeten worden om het niet te eten.

Mail

Niels Gerson Lohman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Briefwisseling Ettie en Jochum - Brief 2

Wie wil nou een slachtoffer zijn?

Jochum ontving een brief van Ettie over zijn nooit-verstuurde brief aan zijn jeugdliefde. Ettie vindt dat Jochum de vrijheid van de queeridenteit niet goed beschrijft. Hij besluit Ettie een brief terug te sturen en op haar kritiek in te gaan. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - brief 1

Het privilege van lesbisch-zijn

Een nooit verstuurde brief die door Jochum Veenstra op Hard//Hoofd gepubliceerd werd, begon een eigen leven te krijgen in het hoofd van Ettie, die niet zo goed wist wat ze ervan moest vinden en er toen maar over besloot te schrijven. Het resultaat is een niet-verstuurde brief die ze toch besloot op te sturen. Lees meer

Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Ssst’, het voorjaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine willen maken. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Martine Bontjes doet verslag van een zoektocht naar duurzaamheid tijdens kunstresidentie SOPRA SOTTO. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Op het moment dat je overweegt om iets te zeggen, hoor je: ‘Ssst!’ Wie fluistert dit naar je, en waarom? Fantaseer je met ons mee? Dien uiterlijk 24 augustus 2024 een pitch in voor het magazine ‘Ssst’! Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Hanane El Ouardani (1994) is de fotograaf van het prachtige, nieuwe kunstwerk dat de kunstverzamelaars van Hard//hoofd thuis gaan ontvangen. De foto komt uit de serie The Skies are Blue, the Walls are Red (2018) en Jorne Vriens (onze Chef Kunst) heeft El Ouardani geïnterviewd over haar werk. Zij gaan met elkaar in gesprek over hoe zij als fotograaf te werk gaat, hoe deze foto tot stand is gekomen en praten over smaak, tegenstellingen en het hervinden van thuis. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer