Asset 14

De Kelsey

Cadavre (XXI): De Kelsey

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Annemieke Dannenberg verder met de famous last words van Nikki Dekker.

Daar buiten was het gewoon een gebouw. Een gebouw tussen de anderen, een winkel met neonletters en een dunne etalagepop. En binnen, daar werkten wij. Supervisor Sona, eerste verkoopmedewerkster Babette en ik.
Met de 4,50 die ik per uur verdiende zou ik ammenooitniet een jurk uit deze winkel kunnen betalen, toch mocht ik ze elke dag dat ik werkte dragen.
Hannah, mijn zus, zei dat ik ‘aan’ of ‘uit’ kon staan en dat ik eigenlijk altijd ‘uit’ stond behalve als ik orgastisch was. We wisten niet wat dat precies betekende en filternet liet ons het woord niet zoeken. Ik moest het vragen aan vader.
“Laat me met rust, ik eet broccoli,” was het enige wat hij zei.

In de winkel had elke jurk een naam. De Diana was zwart-wit met een kapje over de schouders. De Laura had polkadots. Er hoorde ook colberts bij en bloemen voor in het haar. Die noemden we gewoon ‘de extra’s’. Om klanten te verleiden, droegen wij de collectie zelf. ’s Ochtends pakte je iets uit het rek en aan het einde van de dag hing je het weer terug.
Ik droeg nu al vier dagen de Kelsey, een rode fluwelen jurk die lekker strak zat. In de winkel voelde ik me Rose en verruilde ik mijn vlechten voor losse krullen.
“Rooze-merrie!” Sona tetterde in het oortje van mijn walkietalkie. Ze had de gewoonte mijn naam te verengelsen. Sona was Armeens en deed onaardig tegen Turkse klanten. Wel was ze christelijk. Ik ook, maar toch werden we geen vriendinnen.
“Rooze-merrie, kijk naar me!” Ik stond voorin de winkel en draaide mijn hoofd richting de paskamers achterin. Sona wees naar de jurk in haar hand. De Kelsey.
“Ga hem halen boven, maat 36.”
“Die laatste heb ík aan.”
Sona haalde haar schouders op en gaf een knikje richting het magazijn. Traag liep ik erheen om mezelf uit te kleden. Babette zat in het magazijn lasagne te eten uit een aluminiumschaal.
“Zorg dat je Kelsey koud krijgt,” zei ze met volle mond. “Je stinkt.” Haar walkie talkie lag op tafel.
In mijn ondergoed wapperde ik de jurk voor de ventilator.
“Heb je hem al gevonden?” Sona’s stem kraakte. Ze praatte ondertussen door met de klant. Dat het altijd even zoeken is. Dat de jurk zo lekker ademt. Ik spoot er eucalyptus-luchtverfrisser op.
“Ze ligt klaar,” zei ik door de walkie talkie zonder Babette aan te kijken. Ik pakte Betsy, die wilde nooit iemand. Uit het toilet trok ik vellen wc-papier en propte ze onder mijn oksels. Ik probeerde ‘aan’ te gaan staan.

De klant draaide voor de spiegel in de Kelsey. Ze zette haar armen in haar zij en draaide een rondje. Vertwijfeld snoof ze de geur op van haar net gemaakte cirkelbeweging.
“Misschien heeft een klant voor u flink gezweet. Even wassen en het is er zó uit,” zei Sona precies toen ik de winkelvloer opliep.
De klant en ik keken elkaar aan, ik sloeg mijn ogen neer. Sona trok aan de sliert wc-papier die boven de kraag van de Betsy tevoorschijn kwam.
“Kan ik hem vast mee naar de kassa meenemen?” vroeg ik.

Over drie weken borduurt singer-songwriter Vic Willems verder op Annemieke's laatste zin.

Mail

Annemieke Dannenberg (1993) schrijft gedichten en verhalen, maakt beleveniskunst en leest tarotkaarten. Ze studeerde Creative Writing en religiewetenschappen. Met haar kunst verkent ze het landschap tussen absurditeit en moderne zingeving, magie en ontgoocheling. Annemieke is lid van kunstcollectief ROEM in Leiden.

Jente Hoogeveen is student Liberal Arts & Sciences, de rest van de tijd maakt ze beeldend werk en schrijft korte verhalen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Automatische concepten 51

[Hier komt nog iets]

Roos Vlogman is sinds het schrijven van haar eigen roman geobsedeerd door het verschil tussen verzinnen en vertellen. Gaat het vertellen haar zelf altijd makkelijk af? Lees haar tips om inspiratie te krijgen van naaktkatten, op tijd te stoppen met schrijven en om soms net te doen alsof je geen ambities hebt. Lees meer