Asset 14

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Gijsje Nachtegaal schuifelt op haar sloffen naar de kapstok op de gang.

‘Ik weet zeker dat-ie ze hier…’

Met haar ene hand tegen de egale witte muur gedrukt houdt ze haar balans, met haar andere grabbelt ze in de jaszak van een verschoten leren jack. Ze hoort het Karel nog zo gillen: ‘Tengels van de muur!’ Maar Karel is er niet meer en het enige waar Gijsje nu behoefte aan heeft, is een sigaret.

‘Dacht ik het niet…’

Triomfantelijk kijkt Gijsje naar het gedeukte pakje American Spirits dat ze uit de jaszak tevoorschijn haalt. Onder de leus Roken beschadigt uw longen hoest een vrouw bloed in een zakdoek. Gijsje vouwt het keurig teruggevouwen zilverpapier open. Er zitten nog drie sigaretten in het pakje en een visitekaartje.

‘Vuur… ik moet nog vuur…’ Ze kijkt om zich heen.

‘Waar heeft-ie dat nou weer gestopt?’

Met de keukenaansteker naast het fornuis steekt ze de sigaret aan, en laat de rook door haar neus naar buiten komen.

‘Bedankt hoor!’

Gijsje wijst met de sigaret naar boven. ‘Over de doden niets dan goeds, zeg ik altijd maar.’

Ze schuifelt terug naar de woonkamer richting haar chaise longue die voor het raam staat. Gijsje kijkt uit op de winkelstraat en zwaait regelmatig naar passanten. Haar boeken en telefoon staan binnen handbereik en de kachel kan ze vanuit haar stoel gemakkelijk op de ideale temperatuur draaien.

‘Nou, wat hebben we hier dan?’

Ze bekijkt het visitekaartje dat bij de sigaretten zat. Het is van simpel wit karton. Het Archief der Verloren Gedachten staat er in krullerige gouden letters, met daaronder AVG en een telefoonnummer. Ze kijkt naar buiten. Het is een donkere druilerige avond in januari. Het raam weerkaatst Gijsje’s rimpelige gezicht. De groeven zijn diep, van werken in de tuin onder de hete zon. Dat kan ze inmiddels niet meer.

Deze kerst was Karel voor het eerst dood. Aan een waslijn voor het raam heeft Gijsje alle kaarten opgehangen die ze kreeg. Iedereen leek aan haar te hebben gedacht. Maar nu waren de feestdagen voorbij en was haar agenda leeg. ‘Hè, niet zo grienen, Gijs’, spreekt ze zichzelf vermanend toe. ‘Je moet iets leuks in het vooruitzicht stellen.’ Morgenochtend zou ze misschien wel even haar onderarmen bij de LUSH laten inzepen.

Met het visitekaartje in haar hand pakt ze haar grootcijfertelefoon.

‘7.. 8.. 3.. 3 .. We zullen es zien wat dit voor iets is, Kareltje.’ De telefoon gaat over.

‘Dit is de lijn naar het Archief der Verloren Gedachten. For English: press 1.

Heeft u een gedachte gevonden of juist verloren? Dan bent u hier aan het juiste adres. Er volgt nu een keuzemenu.’

Bent u overvallen door een gedachte op straat en kunt u de rechtmatige eigenaar niet vinden? Kies 1.

Bent u zelf een gedachte verloren? Kies 2.

Voor alle overige gedachten, kies 3.’

Gijsje fronst naar haar telefoon en toetst een twee.

‘Hartelijk dank. Er volgt nu een keuzemenu met de tien meest gekozen categorieën voor alle verloren gedachten. Houdt u uw vinger in de aanslag om het juiste cijfer in te toetsen?

Heeft uw gedachte te maken met:

  1. 1. Nieuwswaardige evenementen
  2. 2. Voedingsmiddelen
  3. 3. Het overlijden van beroemdheden
  4. 4. Boodschappenlijstjes?
  5. 5. God
  6. 6. Liedjes uit de kindertijd
  7. 7. Jeugdherinneringen
  8. 8. Vage bekenden
  9. 9. De Liefde
  10. 10. Valt uw gedachte niet onder één van deze categorieën? Toetst u dan een 1 en een 0, u wordt direct verbonden met een van onze medewerkers.’

Dit waren de tien categorieën. Om ze te herhalen, toetst u 1#1.’

Gijsje knijpt haar ogen samen en denkt diep na. Hoe kan ze een domein van een verloren gedachte kiezen als ze de gedachte allang vergeten is? En is het wel verstandig om een verloren gedachte opnieuw te herinneren?

‘Heeft u moeite met kiezen? Kies dan 5#.’

Gijsje reageert verrast en toetst de 5 in gevolgd door een #. Een gitaar begint te spelen maar al snel klikt de telefoon en gaat hij zeven keer over. Dan wordt er opgenomen.

‘Goedenavond. Dit is de hulplijn van het Archief der Verloren Gedachten. U spreekt met Damaris. Kan ik u helpen denken?’

‘Ehh… met Gijsje. Gijsje Nachtegaal. Ik zit hier alleen te denken…’

‘Dat geeft niets, Gijsje. Dat overkomt iedereen weleens. Kunt u mij vertellen waar u nu bent en of het daar licht is?’

‘Licht? Nee… nee zeker geen licht. Het is donker hier en het regent. Dat voel ik niet hoor, ik zit binnen voor het raam en heb de kachel aangezet. Die gaat zo wel vanzelf uit. Met een timer om middernacht. Dus ik mag niet klagen hè?’

‘Heeft u een momentje? Ik verbind u door.’

‘Wat, maar…?’

Opnieuw hoort Gijsje een gitaar. Zacht wordt er geneuried. Ze kent het ergens van. Een lied dat ver weg in haar herinneringen is opgeslagen en haar van binnen warmt.

‘Hartelijk dank voor het wachten mevrouw. U spreekt met Nyx en ik kan u hopelijk helpen met het vinden van uw gedachten deze nacht. Kunt u mij allereerst uw geboortedatum vertellen?’

‘Ja.. ja.. dat is 20 januari 1951…’

‘Aha, een bewolkte dag. Klein beetje regen, zo’n 3 millimeter in zes uur tijd en Truman beledigde Stalin.’

‘Oh.. is dat zo?’

‘Er werd die dag een gestolen Stradivarius gevonden in Korea en ja, hier zie ik het… Gijsbertina Wilhelmina Nachtegaal… Geboren Franssen, dochter van Ida en Gijs Franssen. Is dat correct?’

‘Correct! Maar hoe helpt dit met het vinden van mijn gedachten als ik vragen mag?’

‘Weest u gerust, dit is slechts een controlevraag, zodat ik in de juiste lades en kasten kijk. Wist u dat er vijf Gijsbertina’s Nachtegaal en zeven Gijsbertina’s Franssen zijn? Oh, zes. Zojuist blaast er één haar laatste adem uit in Loenen aan de Vecht. We gaan door... mevrouw.’

‘Zeg maar Gijsje hoor’

‘Dank u, Gijsje… We gaan door met uw geboortekaarten. Even zien, voor 20 januari 1951 kom ik uit op De Magiër en Het Rad van Fortuin. Interessant… de eerste kaart van de Tarot en nummer tien die komt tot volmaaktheid. Hmm… creatief... Heeft u een ogenblikje?’

De telefoon klikt en direct begint Shirley Bassey te zingen. Het is opgehouden met regenen. De verwarming is uitgegaan. Het is na middernacht en Gijsje bijt op haar lip. Haar ogen glinsteren. Ze wacht.

‘Gijsje? Bent u daar nog?’

‘Ja.. ja, ik ben er hoor.’

‘Waar dacht u aan, Gijsje?’

‘Aan vroeger, kind, aan een patchwork jas die ik had…’

Gijsje hoort Nyx rommelen, er worden lades opengetrokken en papieren doorzocht.

‘Een patchwork jas. Ja ik zie het. 1957… tot 1961. Zo’n drie kilo aan gedachten, schat ik. Is dit de richting die u op wilt denken?’

‘Nou, liever niet…’

‘Ik ga u nog een vraag stellen, Gijsje. Ik denk dat we er bijna zijn. Zit u of staat u?’

‘Ik lig, kind… op mijn chaise longue…’

‘Goed, ik wil u vragen om even te gaan staan...’

Gijsje laat de deken van haar afglijden en gaat voor het raam staan. Het is weer begonnen met regenen. Ze tuurt naar haar grootcijfertelefoon en drukt hard met haar wijsvinger op het icoon luidspreker. Dan legt ze de telefoon in de vensterbank.

‘Haalt u diep adem. Ja zo, door de neus in en door de mond uit. Nogmaals Gijsje, heel goed.’

Gijsje krijgt er tranen van in haar ogen. Nyx moedigt haar aan:

‘Dan wil ik u nu vragen of u op de uitademing de verloren gedachte in uw lichaam kunt lokaliseren. Vraagt uw sleutelbeen om aandacht? Het rechteroorlelletje misschien? Adem in… en adem rustig uit.’

‘God oh gut… Ik denk… Is de ruggengraat een optie?’

‘Natuurlijk! Gijsje, ik ga u doorverbinden met de afdeling Jeugdherinneringen. Ik wens u goede gedachten en transformatieve herinneringen. U sprak vanavond met Nyx en het was me een genoegen.’

‘Is het nog niet voorbij?’

Maar Nyx is al vertrokken op de gong van een klankschaal.

‘Hallo?’

Gijsje neemt een duik naar de telefoon en ploft op de chaise longue.

‘Hier ben ik!’

‘Dag Gijsje, mijn collega Nyx heeft u zojuist doorverbonden. Mijn naam is Hebe en ik herinner me uw jeugd.’

‘Zo, weet je dan misschien ook welke gedachte ik vergeten ben?’

‘Momentje, ik pak haar erbij. Ze is wat gewichtig.’

‘Bedoelt u zwaar?’

‘Hmm… voor een zesjarige wel!’

‘Wordt dit gesprek eigenlijk opgenomen zoals bij de Belastingdienst?’

‘Oh nee, zeker niet… Het Archief heeft haar eigen regels. Mocht u nu uw gedachten van dit gesprek vergeten, belt u dan gerust nog eens. Vraagt u dan naar Robèrt. Met een accent grave. Zal ik verdergaan met uw verloren gedachte?’

Gijsje mompelt instemmend en krabbelt met een potlood ‘Robèrt’ op het voorblad van een roman. Ze hoort hoe Hebe diep inademt en lucht uitblaast. Er klinkt een duif in de verte. Keitjes die knisperen. Het is zomer, herinnert Gijsje zich, het is nacht. Hebe schraapt haar keel en begint te vertellen.

 

 

Mail

Annemieke Dannenberg (1993) schrijft gedichten en verhalen, maakt beleveniskunst en leest tarotkaarten. Ze studeerde Creative Writing en religiewetenschappen en werkte als assistent- conservator bij het Nationaal Museum van Wereldculturen. Met haar kunst verkent ze het landschap tussen absurditeit en moderne zingeving, magie en ontgoocheling. Als lid van Leids kunstcollectief ROEM werkt ze momenteel in opdracht van o.a. museum De Lakenhal.

Lisette van der Maten Lisette van der Maten is kunstenaar, vormgever en kunsteducator. Naast het maken van vele boswandelingen, het gebiologeerd bestuderen van kindertekeningen en het opzetten van sociale/duurzame kunst-educatieve projecten, zet ze zich vol toewijding in voor Extinction Rebellion NL (XR). Samen met Jamie Nee startte ze de Art Cirkel van XR Utrecht, die inmiddels uit een grote groep enthousiaste makers bestaat. 'Don't panic, organize' is haar nieuwste motto, want deze crisis samen (creatief) te lijf gaan geeft energie. Join the rebellion!

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

''In de winter vermijd ik de hoofdstad. Er slapen meer mensen op straat dan ik aan het kind in mij kan uitleggen.'' Lies Jo Vandenhende is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Jamie Nee. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Hemellichamen

Hemellichamen

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Woordenwerkplaats

Woordenwerkplaats

Na het verlies van haar partner laat Margriet zich nieuwe woorden aanmeten om haar gevoelens van rouw te begrijpen. Lees meer

Zomer als filler episode

Zomer als filler episode

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Jesse Gunsing. Lees meer

Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan