De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Uit recent onderzoek blijkt dat vrouwelijke politici anders beoordeeld worden dan mannelijke. Tijd voor het Nederlandse journaille om eens bij zichzelf te rade te gaan, aldus Naomí Combrink.
Begin deze maand verscheen er een onderzoek waaruit duidelijk werd dat vrouwelijke politici in Nederlandse kranten op andere dingen dan hun leiderschap worden beoordeeld. Dit in tegenstelling tot hun mannelijke collega’s. Het bleek dat dit een nadelig gevolg voor vrouwelijke leiders heeft. Mannelijke politici die wel leiderschapsprofileringen genoten scoorden nadien namelijk hoger in de peilingen. Het onderzoek concludeert dan ook dat seksistische profilering in de media bijdraagt aan een ondervertegenwoordiging van vrouwen in de politiek.
Alle aanleiding dus voor de media om politieke journalisten op het matje te roepen. Maar Buitenhof, dat het onderwerp oppikte, had een ander idee: ze nodigden twee vrouwelijke politici uit met als eerste vraag: is dit nou wel echt zo? Klopt het wetenschappelijke onderzoek waaruit blijkt dat jullie anders worden geprofileerd?
In plaats van in te gaan op het, nu bewezen, feit dat de media invloed hebben op de positie van vrouwen in de politiek wilde interviewer Paul Witteman het hebben over het mogelijke verschil tussen mannelijk en vrouwelijk leiderschap. Hij accepteerde de legitimiteit van het onderzoek daarmee impliciet niet, en nam als uitgangspunt dat het verschil in verslaggeving een andere reden dan het (onbewuste) seksisme van de journalisten moest hebben.
Het gevolg was een dertien-in-een-dozijn gesprek over het mogelijke verschil tussen mannelijk en vrouwelijk leiderschap en het wel of niet beoordeeld willen worden als vrouw. Hierdoor werden de conclusies van het onderzoek nog eens bevestigd: vrouwelijke politici worden significant andere vragen gesteld en daarmee anders neergezet dan hun mannelijke tegenhangers. Want hoe vaak zou Witteman nou aan bijvoorbeeld Rutte hebben gevraagd hoe hij zich als man in de Kamer voelt, en of hij geen last heeft van een giftige mannencultuur, of in hoeverre hij profiteert van privilege? Precies.
Deze uitzending was geen uitzondering: wel vaker als er een onderzoek verschijnt waaruit blijkt dat er discriminatie (op de arbeidsmarkt, in de politiek, waar dan ook) plaatsvindt, dan wordt de betreffende “minderheid” uitgenodigd om kritisch bevraagd te worden of het nou wel echt zo is. Ook als het al bewezen is willen we dat slachtoffers van deze discriminatie ons persoonlijk komen overtuigen met hun verhalen. Wat betreft dit onderwerp verstrekt het gemiddelde praatprogramma aan de wetenschap niet dezelfde autoriteit als wanneer het om andere dingen gaat. Racisme of seksisme: het is toch maar een mening, een gevoel.
Als een intellectueel platform als Buitenhof zijn reputatie wil eren dan moeten ze het onderzoek over vrouwelijke politici ter harte nemen en de rol die ze er zelf in spelen kritisch bekijken, in plaats van dezelfde fouten nog eens maken.
Beeld: VPRO
