De wereld is een sociaal mijnenveld vol vragen en onzekerheden. Gelukkig hebben we Luuk: professioneel Agony Aunt vol antwoorden en advies. Ook behoefte aan wat sturing? Vragen kunnen naar luuk@hardhoofd.com.
Lieve Luuk,
Vorige week heb ik een leuk iemand ontmoet. Ze is lief, milieubewust, onafhankelijk en ze heeft een zwoele blik. Een klein probleempje: ze is met haar 41 lentes 16 jaar ouder dan ik. Wat moet ik doen? Aan de ene kant wil ik haar dolgraag daten. Aan de andere kant durf ik het niemand te vertellen. Laat staan aan haar.
Mr. McRon
Beste Mr. McRon,
Tja, over stellen waarvan de vrouw significant ouder is wordt vaak lacherig gedaan. Algemeen wordt aangenomen dat je haar hebt ontmoet op de set, in de scène “Sexy Mistress Seduces Stepson in Classroom.” Weinigen denken dat je dit niet voor het ‘verhaal’ of je bankrekening doet.
Los daarvan is de kans best aanwezig dat je afgewezen wordt; jij hebt voor niets kleur bekend, terwijl zij slachtoffer denkt te zijn van het programma ‘Sorry voor alles’. Je schroom voor openbaring is dus begrijpelijk.
Je kan je erover opwinden dat die sociale richtlijnen bestaan. Buiten nazi-voortplantingsprogramna’s om gerekend hebben ze namelijk geen enkele functie. Dit regime kan je echter niet van vandaag op morgen omverwerpen. Wel kan je de oorzaak bij jezelf zoeken.
Want zoals de maatschappij een verwachtingspatroon heeft wat dates betreft, zo heb je dat zelf ook. Datingsites gaan er prat op dat ze alleen ‘hoger opgeleiden’ toelaten. Als een kandidaat zich aanmeldt is de eerste voorkeur die hij opgeeft ‘brunettes.’ De volgende stap is een 3d-printer die ‘de Ware’ op commando naar jouw eigen ontwerp voor je uitspuugt. Is het serieus nemen van dit soort voorkeuren niet de grootste onzin die er bestaat? En daardoor het uitsluiten van datemogelijkheden bij wie dan ook?
Zodra je jezelf die vragen gaat stellen, blijken woorden als geslacht, oogkleur, en ja, ook leeftijd, slechts futiliteiten. Futiliteiten die met de willekeur van een fruitmachine pas worden gedetermineerd nadat je verlangen allang de richting heeft bepaald. We worden aangetrokken door personen, niet door personalia.
En tenslotte moet je het taboe misschien juist wel dankbaar zijn. Het overschrijden van een sociale richtlijn, het vleugje perverse, kan immers ook een extra lading met zich meebrengen.
Dus, voor het geval je nog twijfelt, hier het concluderende advies: Vraag haar!
