Asset 14

Kunstgras

Fotografe Katarina Hruskova maakt iedere zondag een verstild tweeluik. Het verhaal ligt tussen de beelden, buiten het kader. Schrijfster Hanneke Hendrix reageert met een tweeluik in tekst. Woorden en beelden die zich aan elkaar spiegelen, tegen elkaar aan schuren of zijdelings schampen.

1.
Alles ging heel erg goed met Henk, vertelde zijn moeder bij de bakker in het centrum. Het meisje achter de balie had geknikt. Henk was druk. Hij was nu een succesvol muzikant. Schlagermuzikant.
“Wie had dat ooit gedacht?” zei de moeder van Henk.
Het meisje haalde haar schouders op.
“Nou ja, ik niet,” zei de moeder van Henk. “Ik in ieder geval niet.”
Het meisje vroeg niet naar haar faillissement. Ze huiverde toen de deur van de winkel achter de moeder van Henk dichtviel. De moeder van Henk was een vreselijk mens. Ze had vroeger bij Henk in de klas gezeten en de herinneringen van die arme jongen die door zijn moeder in matrozenpakjes werd gestoken, dat terwijl het toch echt geen carnaval was, sprongen altijd in haar hoofd als Henks moeder in de winkel was, met haar magere kop en haar opgeföhnde haar.
Henk. Het huilende te dikke jongetje in een te krap zelfgemaakt pakje. Henk werd vroeger iedere dag wel in een vuilnisbak gepropt, dan stond de hele school er omheen te lachen. Zijn moeder had hem er wel eens uitgeplukt en hem kwaad aan de hand het schoolplein afgesleept. Iedereen had hen nagewezen. Iedereen. Henks vader had een winkel in kunstgras en Henk had een paar jaar geleden het bedrijf overgenomen, maar was er na twee jaar weer uitgestapt. Want Henk hield niet van de kunstgrasbusiness. Henk zat in een schlagercoverband. Daar hield hij het meeste van. Van schlagers zingen.
Ze had hem al lang niet meer gezien. Het speet haar ineens heel erg dat ze vroeger nooit iets tegen hem had gezegd. Hij was niet eens een lelijke jongen, heus niet, maar het zat hem gewoon niet mee. Niks had hem meegezeten. Misschien moest ze hem eens opzoeken. Misschien moest ze eens sorry zeggen. Misschien hielp dat.

2.
De dag dat Henk besloot om zijn moeder de waarheid te vertellen, was de beste dag uit Henks leven. Het leven leek veel lichter daarna.
Hij zat op zijn terrasje achter zijn huis, binnen scharrelde zijn vriend door de woonkamer. Buiten waaide een briesje. De zon scheen. Henk neuriede een liedje.

“Die Hölle morgen früh ist mir egal.
Egal wie oft ich noch zu Boden knall'.
Für eine Nacht mit dir im Himmel,
mit dir allein im Himmel
sterb' ich noch tausend Mal.”

Hij was voor haar gaan staan en hij had haar een douw gegeven. Nog nooit had hij zijn moeder tegenspraak geboden. Ze schrok. Hij gaf haar nog een douw. Ze viel, op een grote stapel grasmatten. Ze had grote ogen, haar mond was open gevallen.
“Als je vader dit zou zien,” zei ze.
Henk greep haar bij haar kraag. Hij vertelde het haar. Over het pesten, over hoe hij haar haatte, over hoe hij de zaak haatte, over hoe het hem niks zou kunnen schelen als ze zou sterven, dat hij meer hield van zijn auto dan van haar, dat ze hem als een pop had gebruikt en dat als ze hem nog ooit één keer zou bellen hij de zaak in de fik zou steken. Het kon hem niet schelen dat hij dan de bak in zou draaien. Dan was hij tenminste van haar af. Zijn moeder was beginnen te huilen. Henk had haar losgelaten, haar terug op de grasmatten gegooid en zijn handen aan zijn broek afgeveegd.
Daarna had hij haar nooit meer gezien. Hij was gaan toeren met zijn band. Nu echt. Niks meer voor de hobby: alle schuren in het land af, alle zalen in Nordrhein Westfalen. Zijn Badelederhosen aan, hoedje op, achter het keyboard en zingen.
Ze hadden het nakijken, die klotelui in het dorp. Dat wist hij zeker.
Hij liep naar binnen en zette koffie. En het was een prachtige dag.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!