Asset 14

Wees hypocriet vooruitstrevend

TIP: Wees hypocriet vooruitstrevend

Sinds ik drie jaar terug besloot vegetariër te worden, kan ik niet meer gedachteloos buiten de deur eten. Ik moet me geregeld verantwoorden en de eetgewoontes van anderen niet te veel veroordelen.

Zo ervaar ik het althans vaak. Natuurlijk kan ik het ook omdraaien: ik kan anderen tot voorbeeld zijn. Inderdaad, dat is net zo eigenwaanzinnig en moralistisch als het klinkt. En toch, er is een wereld te winnen. Generatiegenoten spreken vaak met sympathie over de zaak, maar dat belet weinigen om consequent met vlees en vis de eigen woorden weer in te slikken. Bij eerdere generaties overheerst overwegend het onbegrip.

Soms probeer ik uit te leggen waarom ik vegetariër ben geworden. Dat lukt zelden. Ik stuit op een muur van zelfrechtvaardiging. Van ‘geen vlees eten is ongezond’ tot ‘de mens is een vleeseter’ en ‘vleesvervangers zijn te duur’ – geen argument is ze te dun om uit te smeren.

Dat stuit me tegen de borst. De onderliggende aanname is dat het maar dieren zijn, waar we mee mogen doen wat we willen. Dat is niet zo. Wie Dieren Eten van Jonathan Safran Foer en Animal Liberation van Peter Singer leest, moet het wel met me eens zijn. Maar hoe leg je dat uit aan mensen die deze boeken niet hebben gelezen?

Hoe leg je uit wat er allemaal verkeerd is aan onze omgang met dieren, aan mensen die alleen maar tegen slavernij en onderdrukking zijn als mensen het lijdend object zijn? Aan mensen die doodsbang zijn dat de grote boze Trump de westerse vooruitgang teniet gaat doen? Hoe leg je dit allemaal uit aan een hypocriet?

Met een scheldkanonnade kom je niet ver. Met een flinke huilbui ook niet. Vruchtbaarder is het de wereld te zien als een spiegel, waarin jij jezelf overal weerkaatst ziet. Je ergert je niet aan lelijke oneffenheden omdat ze lelijk zijn, je ergert je eraan omdat het jouw oneffenheden zijn.

Wat je de wereld verwijt, verwijt je jezelf. Dáárom die woede: je bent zelf een hypocriet.

En welja, dat blijkt. Ik eet niet veganistisch, dus ook ik doe mee aan de uitbuiting van dieren. Met mijn beperkte morele vermogen en koopgedrag ben ik waarschijnlijk zolang ik leef een ramp voor de kindjes in het Oosten en de ijskappen in Noord en Zuid.

Maar ik streef wel ergens naar. Een herwaardering van het dier. Geen vlees en vis meer zoals dat nu normaal is. Ik probeer op mijn manier een steentje bij te dragen. Ook al is dat vaak onhaalbaar. Dat moet iets waard zijn. Anders is er geen lol meer aan en is alles verloren.

Daarom een oproep aan alle tot moreel verderf vervallen wezens. Jij, ik en iedereen om ons heen. Wees hypocriet, maar wees ook ergens vooruitstrevend in. Dat is zowel het minste als alles wat je kan doen. En in het licht van de mondiale politieke gebeurtenissen urgenter dan ooit.

Beeld: Sabine Grootendorst

Mail

Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer