Asset 14

Wees hypocriet vooruitstrevend

TIP: Wees hypocriet vooruitstrevend

Sinds ik drie jaar terug besloot vegetariër te worden, kan ik niet meer gedachteloos buiten de deur eten. Ik moet me geregeld verantwoorden en de eetgewoontes van anderen niet te veel veroordelen.

Zo ervaar ik het althans vaak. Natuurlijk kan ik het ook omdraaien: ik kan anderen tot voorbeeld zijn. Inderdaad, dat is net zo eigenwaanzinnig en moralistisch als het klinkt. En toch, er is een wereld te winnen. Generatiegenoten spreken vaak met sympathie over de zaak, maar dat belet weinigen om consequent met vlees en vis de eigen woorden weer in te slikken. Bij eerdere generaties overheerst overwegend het onbegrip.

Soms probeer ik uit te leggen waarom ik vegetariër ben geworden. Dat lukt zelden. Ik stuit op een muur van zelfrechtvaardiging. Van ‘geen vlees eten is ongezond’ tot ‘de mens is een vleeseter’ en ‘vleesvervangers zijn te duur’ – geen argument is ze te dun om uit te smeren.

Dat stuit me tegen de borst. De onderliggende aanname is dat het maar dieren zijn, waar we mee mogen doen wat we willen. Dat is niet zo. Wie Dieren Eten van Jonathan Safran Foer en Animal Liberation van Peter Singer leest, moet het wel met me eens zijn. Maar hoe leg je dat uit aan mensen die deze boeken niet hebben gelezen?

Hoe leg je uit wat er allemaal verkeerd is aan onze omgang met dieren, aan mensen die alleen maar tegen slavernij en onderdrukking zijn als mensen het lijdend object zijn? Aan mensen die doodsbang zijn dat de grote boze Trump de westerse vooruitgang teniet gaat doen? Hoe leg je dit allemaal uit aan een hypocriet?

Met een scheldkanonnade kom je niet ver. Met een flinke huilbui ook niet. Vruchtbaarder is het de wereld te zien als een spiegel, waarin jij jezelf overal weerkaatst ziet. Je ergert je niet aan lelijke oneffenheden omdat ze lelijk zijn, je ergert je eraan omdat het jouw oneffenheden zijn.

Wat je de wereld verwijt, verwijt je jezelf. Dáárom die woede: je bent zelf een hypocriet.

En welja, dat blijkt. Ik eet niet veganistisch, dus ook ik doe mee aan de uitbuiting van dieren. Met mijn beperkte morele vermogen en koopgedrag ben ik waarschijnlijk zolang ik leef een ramp voor de kindjes in het Oosten en de ijskappen in Noord en Zuid.

Maar ik streef wel ergens naar. Een herwaardering van het dier. Geen vlees en vis meer zoals dat nu normaal is. Ik probeer op mijn manier een steentje bij te dragen. Ook al is dat vaak onhaalbaar. Dat moet iets waard zijn. Anders is er geen lol meer aan en is alles verloren.

Daarom een oproep aan alle tot moreel verderf vervallen wezens. Jij, ik en iedereen om ons heen. Wees hypocriet, maar wees ook ergens vooruitstrevend in. Dat is zowel het minste als alles wat je kan doen. En in het licht van de mondiale politieke gebeurtenissen urgenter dan ooit.

Beeld: Sabine Grootendorst

Mail

Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer