tickets
Asset 14

Eet en laat eten

Toen ik een jaar of veertien was, besloot ik vegetariër te worden. Ik zag het als een keuze, in een wereld waar je wel of geen vlees eet. Ik snapte ook wel dat ik de bio-industrie er niet mee stop zou zetten, maar vond het wel nobel van mezelf. Soms zorgde mijn vegetariërschap er echter voor dat ik me ongemakkelijk voelde in gezelschap van anderen. Ik stond niet langer te springen om te barbecueën op de eerste zonnige dag van het jaar en kreeg herhaaldelijk de vraag hoe ik het volhield.
Gelukkig kwamen er steeds acceptabeler vleesvervangers op de markt en kun je met 'alleen' groente al heel wat. Mensen vergeten nog wel eens dat eten grotendeels met smaak te maken heeft.

Mijn dierarme dieet werd een handig excuus voor het feit dat ik geen kippenboutjes of vis at.
Al sinds ik me kan herinneren krijg ik een verdrietige bui wanneer ik iets met botjes krijg voorgeschoteld. Op de een of andere manier heb ik net iets te veel inlevingsvermogen om van een kadaver te kunnen genieten.

Mijn voedselvoorkeur is nogal uitgesproken. Zo kan ik bijvoorbeeld helemaal niets met korstjes, of ze nou van brood of een pizza afkomstig zijn. Ook doet bitter eten me niet zo veel, maar ik ben dol op zuren en knijp dus geregeld wat citroendruppels uit op mijn tong. Wat overigens niet betekent dat ik over vijf jaar nog steeds hetzelfde lekker vind. Als peuter was ik bijvoorbeeld dol op crackers met kaas en pindakaas. De meeste mensen vonden dat maar overdreven of dubbelop, ikzelf vond het vooral lekker smeuïg. Tegenwoordig heb ik er gewoon niet zo'n zin meer in. Met voedselidealisme heeft dat vrij weinig te maken.

Uiteindelijk kwam de honger in me naar boven en zondigde ik op een festival. Ik at een diepvrieshamburger - kaal, niet eens met broodje of saus. Vijf minuten later voelde niet alleen ik, maar ook mijn maag zich schuldig. Erg lang zat de burger niet in mijn buik. Na de spontane festivalbarbecue gingen mijn vrienden er haast automatisch vanuit dat ik weer dieren at. Soms had ik daar wel zin in, maar uiteindelijk liever niet. De labels en vragen vlogen me naar de kop. Was ik nu dan een flexitariër of probeerde ik soms stiekem af te vallen? Had ik misschien een allergie voor schaaldieren? Tot vermoeiens toe moest ik mezelf verklaren.

Een vriendin van me zei laatst dat ze wel eens superfood wilde uitproberen. Mijn reactie: doe dat dan gewoon! Beperk jezelf niet teveel en eet wat je wil. Gooi lekker wat chiazaadjes in je sap, drink sojamelk en schaam je niet als je dan toch zin krijgt in een dikke pizza pepperoni. Eet! Ik wacht nog steeds op het moment dat de hyperfocus op het benoemen van eetpatronen verdwijnt. Dat een boterham met kaas met hagelslag gewoon kan en stamppot broccoli banaan even acceptabel is. Het zou wel fijn zijn, lekker eten waar je zin in hebt zonder daar moeilijk over te hoeven doen; eten en laten eten. We zijn immers omnivoren.

Mail

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Trotse mixtape

Trotse mixtape

Als je buren aan de deur komen bonzen, is dat om de link naar deze playlist te vragen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan