Asset 14

Doe je boodschappen online

Tip: Doe je boodschappen online

Mijn geluk tijdens de zomer van 2017 was het resultaat van een eenvoudige optelsom. Ik had uitzicht op zeeën - van tijd, van woorden en gewoon, van zout water. Dat was één. Twee: inzicht. In het leven en waar geluk eigenlijk uit bestaat. En dat maakte drie: ik wilde geloven dat dit het leven was. De waarheid, dat een mens na de zomervakantie weer op kantoor wordt verwacht, stak me zoals geen zonnesteek dat kan.

Een doekje voor het bloeden kreeg ik, ironisch genoeg, aangereikt op kantoor. Tijdens het lunchpraatje hebben collega D en ik het over wassen, strijken, schoonmaken en boodschappen doen. Ook van die dingen, die tijdens vakantie ver(der) van het bed staan. Kon dat maar zo blijven.

En dat kan, zegt D. Was kan naar de stomerij, een huis kan bijgehouden worden door een schoonmaker. Het kost een paar centen, maar in de vrijgekomen tijd kan je zelf aan het werk. Een artikel schrijven voor een economisch weekblad, bijvoorbeeld. Dat levert waarschijnlijk nog winst op ook. En boodschappen, zegt D als hij zijn tanden zet in een kleffe maaltijd, die doe ik toch zeker niet zelf? Iedereen bij hem in de buurt laat ze bezorgen. In het weekend staat de hele wijk op de oprit, terwijl een bezorger de kratten met kruidenierswaren de garages in sjouwt.

Hier trek ik de grens. Je boodschappen laten bezorgen is niet alleen lamlendig, je betaalt er ook negen euro bezorgkosten voor. Per week. D breekt in en corrigeert: ‘Zo duur is dat niet, en je haalt het er makkelijk uit. Denk aan de impulsaankopen die je niet meer doet.’

Ik denk aan de duurdere maaltijden die ik in de bedrijfskantine koop vanwege mijn niet-gevulde voorraadkast. Aan grootverpakkingen die ik niet meekrijg op de fiets. De naar vlugge berekening honderden volle dagen die je in een mensenleven in de supermarkt doorbrengt.

Het eindeloos op- en neer appen. ‘Zullen we shoarma doen? Hebben we nog knoflook? Moet jij nog iets? Hallo?’ Producten zoeken. Bukken en op je tenen wiebelen. De mensen, die hinderlijke roadblocks met hun mandjes, karretjes en kopjes gratis slootkoffie. Producten op de band uitladen, zodra het kan. Balkje neerzetten. Wachten. Jezelf ergens aan ergeren. Een tas pakken. Als een robot voorgeprogrammeerde zinnetjes opzeggen waarmee je de Turingtest zeker niet zou doorstaan: ‘Hallo.’ ‘Hallo.’ ‘Bonuskaart?’ ‘Oh, even scannen.’ ‘Gelukt. Koopzegels?’ ‘Nee.’ ‘Dat is dan zoveel euro.’ ‘Pinnen, alsjeblieft.’ ‘U moet hem er even opnieuw indoen.’ ‘Bonnetje?’ ‘Nee.’ ‘Spaarzegels?’ ‘Die wel.’ ‘Fijne dag.’ ‘Ja, jij ook.’ Einde gesprek. Tas volladen. De zware bende meeslepen naar huis. Daar – eindelijk verlossing – alles uitladen in droge en koele kasten. En dan het besef: vergeten bananen te halen.

Nee, dank je wel. Boodschappen doe ik voortaan lekker online. In de supermarkt zie je me misschien nog twee keer per week. Voor vederlichte croissants. Of als ik vergeten ben te bestellen.

Mail

Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Magazine
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Onthouden dat ik het even moet vergeten 1

Onthouden dat ik het even moet vergeten

Heeft iedereen zo'n fabelachtig goed geheugen voor schijnbaar onbenullige details, of ligt het aan Eva? Lees meer

Vriendschapsverdriet

Vriendschapsverdriet

Marthe van Bronkhorst worstelt met de abrupte beëindiging van een vriendschap. Lees meer

Automatische concepten 86

De lelijke waarheid van het wachten

Wachten is niet Eva's sterkste kant, zeker wanneer er hartstocht in het spel is. Lees meer

22 dingen om te onthouden uit 2022

22 dingen om te onthouden uit 2022

Marthe van Bronkhorst combineert plaktivisten, het WK en boze boeren in haar muzikale terugblik op 2022. Lees meer

Automatische concepten 84

Het probleem van degenen met een baarmoeder

Eva denkt terug aan alle keren dat haar bedpartners ervan uitgingen dat zij wel maatregelen zou treffen ter voorkoming van een zwangerschap. Lees meer

Automatische concepten 83

Je bent onironisch goed

Een muzikaal jaaroverzicht drukt Marthe van Bronkhorst met haar neus op het feit dat ze een onironische wansmaakhebber is. Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je nu aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel