Asset 14

Niks

Tip: Niks

Ik zou mezelf niet omschrijven als lui, maar ik durf wel te zeggen dat ik goed ben in niksen. Met niksen bedoel ik dan: Netflixen, online winkelmandjes vullen zonder iets te kopen, geitenfeitjes Googelen, Facebooken, foto's van mijn hond bekijken, taartrecepten zoeken en op Funda rondneuzen en dan meestal al die dingen tegelijkertijd. Eigenlijk ben ik alleen als ik schrijf maar met één ding bezig. Hier stippel ik dan ook een bepaalde tijd voor uit, wat ik nooit doe wanneer ik ga niksen.

Laatst besloot ik daarom spontaan, terwijl ik midden op een berg in Innsbruck stond, om bewust te niksen. De plek waar ik terecht was gekomen – een soort weide met een prachtig uitzicht over de stad – voelde zo sereen dat ik niet anders kon dan in het gras gaan zitten. Ik zette een wekker voor over uur en sprak met mezelf af dat ik op die plek moest blijven en dat ik écht niks mocht doen. Ik stopte al mijn spullen in mijn rugzak en gooide die met een dramatische zwaai een eindje weg. 'Laat die kalmte maar over me heen komen!'

Niks doen. Echt niks doen. Vol moed staarde ik naar de stad onder mij, ik luisterde naar de ritselende blaadjes en genoot van de wind door mijn haren. Die stilte, wat fijn! Ik zwaaide naar voorbij racende mountainbikers in de hoop dat ze zouden vragen: ''What are you doing there, on that beautiful sereen weide?'' En dat ik dan zou antwoorden: ''Absolutely nothing! And it is incredible!'' De mountainbikers vroegen niks en na een tijdje kreeg ik het gevoel dat ik gek werd.

In het begin voelde ik daadwerkelijk een soort kalmte over me heen komen, maar die veranderde al snel in onrust. Tegen alle verwachtingen in miste ik niet zozeer mijn telefoon, maar vooral mijn notitieboekje. Het zit namelijk zo: ik ben altijd bang dat ik mijn ideeën snel zal vergeten als ik ze niet opschrijf (en mijn hoofd zit vaak nogal vol met ideeën). Bij gebrek aan een notitieboekje, herhaalde ik mijn gedachten als een mantra in mijn hoofd. Dit hield ik natuurlijk geen uur vol... ‘Oh nee, wat waren die geniale ideeën ook al weer?!’ Verder kreeg ik het gewoon koud, het begon zacht te regenen en ik bedacht plotseling wel honderd dingen die me echt belangrijk (en leuker) leken om te doen. Dus pakte ik vol schaamte mijn telefoon en zette twintig minuten te vroeg mijn wekker uit. Sorry, mezelf.

Ik verliet de serene plek met een lichte domper maar ook met een nieuwe energie en een hoofd vol plannen. Het experiment was wel degelijk geslaagd. De stilte en rust van echt niks doen zorgden voor ruimte in mijn hoofd, waardoor ik veel meer ideeën kreeg dan wanneer ik aan het Facebooken ben. Ook ervoer ik even een kinderlijke nieuwsgierigheid die heel fijn was. Steentjes waren kogels om mee te schieten en wolken hadden de vorm van krokodillen, ik ging nog net niet kevers in mijn mond stoppen. Bovendien was ik achteraf mijn ideeën echt niet vergeten, ze waren wel wat minder geniaal dan ik eerst dacht. Dus ik raad het iedereen aan: doe eens een keer niks en je komt erachter wat je eigenlijk wil doen. Eenmaal teruggekomen bij mijn hotel moest ik wel eerst even op bed ploffen, want echt niksen... is best vermoeiend.

 

 

Beeld: lila510 via Flickr

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Lena Plantinga (1999) schrijft al van kinds af aan elke week een notitieboekje vol met verhalen, gedichten en gedachtespinsels. Ze studeert Writing For Performance aan de HKU, maar is daar voor een jaartje mee gestopt om bergen te beklimmen en te zorgen voor geiten.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer