Asset 14

Koester ‘Tot morgen!’

Tip: Koester ‘Tot morgen!’

Ik ben sinds kort werkloos, heb geen relatie en woon alleen in een studio. Over het algemeen zie ik niemand op een doordeweekse dag. Met een ex-vriend discussieerde ik ooit over de vraag in hoeverre de dingen waar niemand getuige van is, echt gebeuren. Hebben die evenveel betekenis als de gebeurtenissen die je met elkaar kunt delen? Een tijd lang zond hij me uit angst voor de betekenisloosheid van het bestaan dagelijks een verslag van zijn eenzame activiteiten, tot ik aangaf genoeg te hebben van onze verhouding die even triviaal was als zijn opsommingen.

Op doordeweekse avonden reis ik regelmatig naar vrienden in andere steden om hen te bezoeken voor een eetafspraak. Zo kom ik toch een beetje onder de mensen. Gelukkig ontdekte ik een aantal jaren geleden de OV-fiets waardoor ik niet meer veroordeeld ben tot de onpraktische reisadviezen van 9292. De treinstations waar ik beland zijn vreemde, dynamische plekken waar veel gebeurt. Ik houd daar niet zo van. Mijn Happn-timeline explodeert van de voorbijgangers en ik voel me bezwaard als ik ingehaald word door een gehaaste medereiziger die nu (nú!) dat perron af moet rennen om de trein nog te halen. Loop ik daar een beetje dromerig te drentelen in de stationshal voor de voeten van iemand die belangrijker zaken te verrichten heeft dan een studievriend opzoeken voor een gezamenlijke maaltijd en wat menselijk contact.

De sfeer in de fietsenstallingen is heel anders dan in de treinstations waar ze bij horen. Terwijl ik mijn OV-fiets uitkies, bestudeer ik de vertrekkers die soms alsnog haast hebben, maar ook de thuiskomers die rustig zoeken naar de juiste roestige bagagedrager met de drie kapotte rode Hema-lampjes aan elastiekjes. Ze bellen nog even hun lief om te vragen of het eten al klaarstaat, of kletsen nog wat met hun reisgenoot die ook zijn fiets aan het zoeken is. Bijna altijd als ik mijn fiets door de betonnen geul omhoog de stalling uit duw, hoor ik die lieve fietsers tegen elkaar roepen: ‘Tot morgen!’ – alsof het niks is. ‘Tot morgen’ impliceert: ik zie je iedere dag, er is niets bijzonders aan ons afscheid en het duurt in ieder geval niet langer dan 24 uur voor we weer met elkaar in de trein/op kantoor/bij de koffieautomaat zitten, wij delen een dagelijks ritme waarover we tegen elkaar kunnen klagen en moeten ook op onze mindere dagen met elkaar door één deur. Daarom: tot dan.

Tegenwoordig hoor ik de tot morgens extra luid. Losjes als ze gezegd worden, impliceren ze vrij achteloos een dagelijks wederzien. Een wederzien dat ik sinds kort mis. Wie had dat gedacht? Dat er een tijd zou komen waarin ik weemoedig zou worden van de woorden die ik praktisch mijn hele leven nonchalant in het rond strooide. Heimwee naar de tijd dat je geen verslag uit hoefde te brengen, de tijd dat bijna alles wat je deed op een dag betekenis had omdat je sámen was. Die getuigen waren er toch wel. Je zag ze gewoon morgen weer. Dus bij dezen mijn tip voor jullie: koester je ‘Tot morgen!’. Roep deze twee woorden vrolijk en vol overtuiging naar elkaar, en bedenk hoe fijn dat eigenlijk is.

Beeld: Lotte Akkerman

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar tommy@hardhoofd.com!

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij AKV|St.Joost, columnist bij Argus en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan