Asset 14

Ontploffende lentemuziek

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

El Guincho: sexy en absurdistisch
✩✩✩✩✩
Eva van den Boogaard

'Hoewel ik nog nooit van de band gehoord had en ik hun muziek nog steeds niet zo heel fantastisch vind, ben ik een jaar geleden door mijn toenmalige vriend gewezen op de videoclip bij het nummer Bombay van de Spaanse muzikant El Guincho. De bandleden komen erin naar voren als een groepje serieuze (chagrijnige?) Zuid-Europeanen vergezeld door de drukke en gepassioneerde zanger die graag op trommels slaat, maar zij spelen slechts een kleine rol in het kunstwerkje van cinematograaf Nicolás Mendéz. Er zijn borsten, pistolen, kussen, kraaien, eieren, handdoeken en sigaretten, en toen ik de video vandaag voor de (ik denk letterlijk) vijfentwintigste keer bekeek, zag ik toch weer een mannetje op een fiets onder een brug door schieten die ik niet eerder had gezien. Voel je ergens onder die laag voorjaarskou al een klein lentekriebeltje? Laat dat dan ontploffen in je buik tot een sexy en absurdistisch feestje.'

Son Lux: moeilijk maar mooi
✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Het verraste me dat Ryan Lott, de frontman van de band Son Lux, laatst in Melkweg Amsterdam het podium betrad in een van de kleinere zalen. Ik dacht dat zijn populariteit in de afgelopen jaren zo zou zijn gegroeid dat hij het grote podium wel kon gebruiken, zeker na zijn verbluffende optreden samen met Het Koninklijk Concertgebouworkest tijdens het Holland Festival in 2016. Dat de fanbase nog klein is, komt misschien doordat Son Lux ‘genreloos’ is en daardoor moeilijk te begrijpen. Je herkent de stijl aan de vreemde combinatie van onregelmatige drumritmes, een stem met veel vibrato en vervormd gitaargeluid. Toch valt er aan te wennen nadat je er een tijdje naar hebt geluisterd. Als je Son Lux eenmaal onder de knie hebt, is het naar mijn mening de mooiste experimentele hedendaagse muziek die er is. En laat er nu net een video-impressie verschenen zijn die de concertsfeer perfect weergeeft. Ik speel hem nog eens af en krijg weer kippenvel.

(Luister ook meteen even naar de muziek van Hanna Benn, die Son Lux begeleidt tijdens zijn tour. Haar muziek is anders, maar ook moeilijk en mooi tegelijkertijd.)'

Chemtrails: overleden knaagdieren en synthesizers
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen

'De afgelopen week dacht ik bovenmatig veel aan alle konijnen, cavia’s en katten die ik in mijn toch nog relatief korte leven begraven heb. Dat lijkt een luguber antwoord op de vraag ‘wat maakt je blij’, maar de aanstichter is het nummer ‘Ghosts of my dead cats’ van het Londense low-fi garage rock bandje Chemtrails. Geen flauw idee waar frontvrouwen Mia Lust en Laura Orlova precies over zingen, want ze worden geheel volgens de richtlijnen van het genre overstemd door krakende gitaren en kermisachtige synthesizerdeuntjes, maar het klinkt ontzettend gezellig. Een nummer dat het best tot z’n recht zou komen uit slechte speakers terwijl je bier drinkt in het park. Zelfs in de ijskoude Vondelbunker in Amsterdam, waar ze afgelopen weekend optraden voor een kleumend publiek, leek de zomer even heel dichtbij.'

Beeld: Queen of Rifles Band (1902) via Flickr.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer