Asset 14

Ontploffende lentemuziek

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

El Guincho: sexy en absurdistisch
✩✩✩✩✩
Eva van den Boogaard

'Hoewel ik nog nooit van de band gehoord had en ik hun muziek nog steeds niet zo heel fantastisch vind, ben ik een jaar geleden door mijn toenmalige vriend gewezen op de videoclip bij het nummer Bombay van de Spaanse muzikant El Guincho. De bandleden komen erin naar voren als een groepje serieuze (chagrijnige?) Zuid-Europeanen vergezeld door de drukke en gepassioneerde zanger die graag op trommels slaat, maar zij spelen slechts een kleine rol in het kunstwerkje van cinematograaf Nicolás Mendéz. Er zijn borsten, pistolen, kussen, kraaien, eieren, handdoeken en sigaretten, en toen ik de video vandaag voor de (ik denk letterlijk) vijfentwintigste keer bekeek, zag ik toch weer een mannetje op een fiets onder een brug door schieten die ik niet eerder had gezien. Voel je ergens onder die laag voorjaarskou al een klein lentekriebeltje? Laat dat dan ontploffen in je buik tot een sexy en absurdistisch feestje.'

Son Lux: moeilijk maar mooi
✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Het verraste me dat Ryan Lott, de frontman van de band Son Lux, laatst in Melkweg Amsterdam het podium betrad in een van de kleinere zalen. Ik dacht dat zijn populariteit in de afgelopen jaren zo zou zijn gegroeid dat hij het grote podium wel kon gebruiken, zeker na zijn verbluffende optreden samen met Het Koninklijk Concertgebouworkest tijdens het Holland Festival in 2016. Dat de fanbase nog klein is, komt misschien doordat Son Lux ‘genreloos’ is en daardoor moeilijk te begrijpen. Je herkent de stijl aan de vreemde combinatie van onregelmatige drumritmes, een stem met veel vibrato en vervormd gitaargeluid. Toch valt er aan te wennen nadat je er een tijdje naar hebt geluisterd. Als je Son Lux eenmaal onder de knie hebt, is het naar mijn mening de mooiste experimentele hedendaagse muziek die er is. En laat er nu net een video-impressie verschenen zijn die de concertsfeer perfect weergeeft. Ik speel hem nog eens af en krijg weer kippenvel.

(Luister ook meteen even naar de muziek van Hanna Benn, die Son Lux begeleidt tijdens zijn tour. Haar muziek is anders, maar ook moeilijk en mooi tegelijkertijd.)'

Chemtrails: overleden knaagdieren en synthesizers
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen

'De afgelopen week dacht ik bovenmatig veel aan alle konijnen, cavia’s en katten die ik in mijn toch nog relatief korte leven begraven heb. Dat lijkt een luguber antwoord op de vraag ‘wat maakt je blij’, maar de aanstichter is het nummer ‘Ghosts of my dead cats’ van het Londense low-fi garage rock bandje Chemtrails. Geen flauw idee waar frontvrouwen Mia Lust en Laura Orlova precies over zingen, want ze worden geheel volgens de richtlijnen van het genre overstemd door krakende gitaren en kermisachtige synthesizerdeuntjes, maar het klinkt ontzettend gezellig. Een nummer dat het best tot z’n recht zou komen uit slechte speakers terwijl je bier drinkt in het park. Zelfs in de ijskoude Vondelbunker in Amsterdam, waar ze afgelopen weekend optraden voor een kleumend publiek, leek de zomer even heel dichtbij.'

Beeld: Queen of Rifles Band (1902) via Flickr.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer