Asset 14

Geniet van je fouilleerbeurt

TIP: Geniet van je fouilleerbeurt

Eén van de leukste onderdelen van een vliegreis vind ik nog altijd het vliegveld. Het heeft waarschijnlijk te maken met het supersonische wandelen over de automatische rolbanden, en het avontuurlijke gevoel mezelf in een vacuüm getrokken gebied te bevinden, zonder werkverplichtingen, regels en belasting (maar mét taxfree tandenborstels van 18 euro). Toch is er al die jaren één ongemak gebleven: het fouilleren bij de douane.

Dit feit lijkt misschien triviaal. De fouilleerbeurt is immers slechts een kleine handeling, deels bedoeld om me met een veilig gevoel het vliegtuig in te laten stappen. En dat gevoel was ook oprecht prettig geweest, als beide partijen hier niet absoluut tegen hun wil in aan meededen.

In mijn leven zijn maar drie categorieën personen geweest die mijn billen hebben betast. 1. Mijn moeder (toen ik baby was) 2. Een handjevol onenightstands (dat moet een flink aantal jaren later zijn geweest) en 3. douaniers. Hoewel ik altijd open sta voor nieuwe contacten, had ik het toch graag bij die eerste twee gehouden. Ik bied vreemden over het algemeen niet zo graag mijn billen aan, zeker niet in het openbaar.

De vraag is dan ook: hoe kom je zonder kleerscheuren (figuurlijk dan - hartstochtelijke fouilleerbeurten niet meegerekend) de douane door? Het mooiste zou natuurlijk zijn als de bodyscan nooit meer piept, zodat je geen vervolgcontrole hoeft te ondergaan. Maar op die metaaldetectoren is nogal lastig grip te krijgen, is mijn ervaring. Meestal zit er nog wel een vergeten horloge, eurocent of ijzermolecuul in mijn broekzak. En dat terwijl de halve liter shampoo in mijn tas (waarschijnlijk omdat de fles in een afgesloten zakje zat – ook goed bestand tegen explosieve vloeistoffen, schijnt het) soms gewoon door de kofferscan heen komt.

Twee weken terug heb ik me, in een uiterste poging ongeschonden door de detectiepoortjes te komen, thuis al gestript van al het mogelijke metaal en daarmee gepaard zelfrespect. Ik kwam in knalrood fleecevest en pyjamabroek naar Schiphol. Dat was niet zo slim. De massage was des te intiemer.

Aan de omstandigheden valt dus niet zoveel te doen. De enige mogelijke oplossing is dus: mijn instelling veranderen. En misschien is het ook wel zo simpel. Op zich, als je de context weglaat, is zo’n procedure immers gewoon een gratis full-bodymassage. Het effect van fouilleren komt qua gevoel ook best in de buurt van het tintelende gevoel van een haarwasbeurt bij de kapper. Zolang je geen intiem oogcontact maakt met de douanier valt die instelling best vol te houden.

Dat is dus wat ik bij de volgende beurt ga doen. Ontspannen zijn, geen oogcontact maken, niet per ongeluk harde tepels krijgen. En de ongemakkelijkheid voor de douanier erkennen. Hij zal immers ook een rijtje voorkeuren hebben wiens billen hij aanraakt, en daar sta ik hoogstwaarschijnlijk niet tussen.

Beeld: Wikimedia

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer