Asset 14

Bezoek je verre familie

Tip: Bezoek je verre familie

Je familie is een gegeven: je wordt geboren, en ze is er. Of je daar nu op zit te wachten, of niet. Soms vind ik mijn familieleden irritant of geneer ik me een beetje voor hen. Ik ben heel anders dan mijn oom of mijn neef, maar dat verandert niets aan het feit dat we op een bepaalde manier bij elkaar horen.

De familieleden aan mijn moeders kant ken ik goed. Ik lijk veel op mijn moeder, die weer erg op mijn opa lijkt. Mijn opa heb ik nooit gekend, want die stierf toen ik twee jaar oud was. Hij was een Poolse militair die in de Tweede Wereldoorlog Breda bevrijdde en mijn oma versierde, met mijn oom, tante en moeder tot gevolg. Dat mijn moeder half Pools is, is eigenlijk niet te merken. Ja, er is altijd te veel eten in huis en van een borrel is ze niet vies, maar ze spreekt geen Pools en lijkt zich niet echt te interesseren voor haar afkomst. Ze was dan ook enigszins verbaasd toen ik zes jaar geleden, vlak voor de zomervakantie, om het adres van haar nicht Halina vroeg, aan wie ze eens in de zoveel jaar een kerstkaart stuurde. Ik ging een vriendin opzoeken in Warschau en wilde kijken of ik dan niet meteen even bij die nicht ergens in de buurt van Katowice langs kon gaan. Niet te lang, want misschien had ik die mensen wel helemaal niks te melden. Ik kende hen immers helemaal niet.

Toen ik Halina een aantal weken later ontmoette, gebeurde er iets geks. Ze sprak geen woord Engels, Duits of Nederlands, kende mijn moeder alleen als kind maar stond me uren van tevoren op te wachten op de oprit voor haar huisje in Pawełki, een dorp met 160 inwoners op het Poolse mijnwerkersplatteland. Ze vloog me om de hals en propte me een weekend lang vol met drank en voedsel. Ondanks dat ik de vrouw nog nooit had gezien, was het geen vraag of ik daar hoorde te zijn. Al het verwachte ongemak bleef uit. We waren verwant en dat voelden we allebei.

Nu, bijna zes jaar later, zit ik op het terras met mijn moeder, Halina en haar dochter Asia. Ze zijn naar Nederland komen rijden voor de Pinksterdagen. Hakkelende anekdotes worden uitgewisseld over mijn opa’s uitvaart in Breda, waar de Poolse familie destijds niet bij kon zijn. Mijn moeder vertelt dat tijdens de crematie een extra lied mocht worden afgespeeld, omdat mijn opa ereburger was vanwege zijn militaire verleden. De gemeente koos voor het Poolse volkslied. Ik vertaal het verhaal naar het Engels voor Asia, zij naar het Pools voor haar moeder. Mijn moeder begint te lachen terwijl de tranen over haar wangen lopen, en ineens zitten we daar: vier vrouwen die elkaar niet kennen, te huilen om een geschiedenis die we delen, maar ook weer niet.

Samen wekten we de doden tot leven: hoewel we op andere plekken in Europa wonen, hebben we dezelfde voorouders. Ineens heeft zo’n verloren leven weer betekenis, en zegt een ontmoeting met mijn verre familie me meer dan al mijn moeders verhalen over vroeger bij elkaar. Trek eropuit, zoek die verre familie op en laat je verrassen door wat je voorouders te vertellen hebben.

Beeld: Eva van den Boogaard.

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer