POP-UP is een collectie muzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het hard//hoofd publiek door een muzikale veelvraat uit de redactie. Deze maand als eerste POP-UP: het Utrechtse collectief Most Unpleasant Men." /> POP-UP is een collectie muzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het hard//hoofd publiek door een muzikale veelvraat uit de redactie. Deze maand als eerste POP-UP: het Utrechtse collectief Most Unpleasant Men." />
Asset 14

Most Unpleasant Men

POP-UP is een collectie muzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het hard//hoofd publiek, door een muzikale veelvraat uit de redactie. Elke maand licht hard//hoofd één act uit die zo goed is dat we ze eigenlijk voor onszelf willen houden. Toch doen we dat niet, en aldus in deze eerste POP-UP: het Utrechtse collectief Most Unpleasant Men.

_____________

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2009/12/04-Princess.mp3]
"Princess" van Most Unpleasant Men
(Van het album "Nothing Moves Slower", 2009)

MUM_cd_cover_labelled

Utrecht huisvest al jaren een muziekscene die bruist op verschillende gebieden. Met name (indie)rock, elektronica en hip-hop zijn er sterk vertegenwoordigd. Waar in Amsterdam geldt 'hoe gekker (fragieler, manischer, rafeliger, avant-gardistischer), hoe beter', is Utrecht juist een broedplaats voor acts die opvallen door een verzorgde sound en goede organisatie. Zo zijn in Utrecht de laatste jaren een aantal stabiele kwaliteitslabels ontstaan - Beep!Beep! Back Up The Truck en Snowstar Records bijvoorbeeld. Daarnaast werken acts als We vs. Death, Nobody Beats The Drum en Kyteman in de luwte van het megalomane Amsterdam gestaag aan een prachtige muziekportfolio.

In dit licht zou je Most Unpleasant Men als een exemplarische act voor Utrecht anno 2009/2010 kunnen zien. Dit vijftal ervaren twintigers verenigt namelijk alle bovengenoemde genres in zich, en laat het resultaat van deze synergie ook nog eens volslagen logisch klinken. Dit leidt onvermijdelijk tot een lange reeks associaties bij de luisteraar, van Kings Of Convenience tot Blue Eyed Soul met een vleugje van sus en een mespuntje zo. Echter, na beluistering van hun debuutalbum “Nothing Moves Slower”, merk je dat het vruchteloos is deze act in één catchphrase te vatten. Elk nummer brengt weer nieuwe smaken met zich mee. Orkestraties, elektronica, gitaargeweld, gefluister: niets wordt geschuwd op deze eerste uitgave. Je zou zelfs tot de conclusie kunnen komen dat ze hun vorm nog niet helemaal gevonden hebben. Wel zijn al een aantal pareltjes op dit debuut te vinden. Met name Princess, Platform en Hospitality zijn prachtige, gelaagde indiepopnummers die blijven boeien.

Tijdens hun live optredens wordt echter duidelijk dat Most Unpleasant Men de lat alweer een heel stuk hoger heeft gelegd. Het nieuwe materiaal zoekt nog duidelijker de gemeenschappelijke grenzen tussen de muzikanten op, zonder dat aan dynamiek en variatie wordt ingeboet. Een live optreden is dan ook bij uitstek de setting waarin de kwaliteit van de muzikanten als individuen, maar ook als groep, je pas echt vol in je gezicht raakt. De sound is altijd warm, helder en perfect in balans, ongeacht de situatie. Akoestisch of versterkt, in een benauwde kroeg tijdens de afgelopen Popronde (reizend festival voor Nederlandse popmuziek) of op de festivalweide: Most Unpleasant Men weet telkens weer de oren te betoveren. Daarbij staat iedereen volledig in dienst van het liedje. Dat gegeven is soms bijna jammer te noemen, gezien de uitmuntende kwaliteit van deze rasmuzikanten. Met name drummer Frank Wienk (tevens percussionist bij Kyteman) profileert zich hier als een ware virtuoos. In alle bescheidenheid overigens, want er straalt geen greintje ego vanaf.

Waarom is deze band dan nog niet bekend bij het grote publiek? Welnu, ten eerste is het muziek voor muziekliefhebbers: Most Unpleasant Men serveert geen hapklare brokken 3FM-meuk. Daarnaast is het vaak zo dat acts zoals deze regelmatig mijlenver op hun laatste uitgave vooruitlopen. Het is de prijs die je betaalt voor muzikale ontwikkeling. Toegegeven, er zit ook nog veel meer in het vat dan op Nothing Moves Slower is terug te vinden. Het is te hopen dat ze met hun tweede plaat die belofte gaan inlossen. Daar worden we namelijk allemaal beter van. Voor nu zeg ik: ga zien die band, en vlug een beetje!

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2009/12/11-Mommy.mp3]
"Mommy" van Most Unpleasant Men
(Van het album "Nothing Moves Slower", 2009)

_____________

MAAK KANS OP EEN GRATIS CD!!
Hard//hoofd mag 2x het album Nothing Moves Slower van Most Unpleasant Men verloten onder onze trouwe lezers! Wil je kans maken op deze fantastische plaat, stuur dan vóór maandag 14 december een mailtje naar redactie@hardhoofd.com met in de titel “hoogst onplezante prijsvraag”, plus je naam en adres. De winnaars krijgen bericht.

_____________

www.myspace.com/mostunpleasantmen
www.mostunpleasantmen.nl

Mail

Jasper

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer

Shirin Abedi maakt een kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Shirin Abedi maakte het kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Als dank voor je investering in de toekomst van onafhankelijke kunst en cultuur ontvang je één of twee keer per jaar een kunstwerk van een veelbelovende maker. Binnenkort valt een kunstwerk van fotograaf Shirin Abedi op de mat bij onze kunstverzamelaars. Welke dat precies is, blijft nog even geheim, maar in gesprek met kunstcurator Sander Bortier vertelt Abedi over haar blik op solidariteit, diaspora en de kracht van beelden die ruimte maken voor nuance. Lees meer

Out-of-office-reply

Waarom iedere Nederlander een ton moet krijgen

Marthe van Bronkhorst is momenteel afwezig en kan haar mail niet beantwoorden. Dit wil ze nog doorgeven: Lees meer

Dit maakten onze 1.700 kunstverzamelaars mogelijk in 2025 1

Dit maakten onze 1.700 kunstverzamelaars mogelijk in 2025

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen en een vrije ruimte te bieden. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2025 hebben besteed. Lees meer

Over hoe je echtheid kan dragen

Over hoe je echtheid kan dragen

Leren riempjes die uitdagend uitsteken, of juist veilig verstopt tussen sokken in een mandje. In dit essay reflecteert Imme van Zuilekom op de strapon: die zowel zachtheid, hardheid en samenzijn bevat. Lees meer