POP-UP is een collectie muzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het hard//hoofd publiek door een muzikale veelvraat uit de redactie. Deze maand als eerste POP-UP: het Utrechtse collectief Most Unpleasant Men." /> POP-UP is een collectie muzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het hard//hoofd publiek door een muzikale veelvraat uit de redactie. Deze maand als eerste POP-UP: het Utrechtse collectief Most Unpleasant Men." />
Asset 14

Most Unpleasant Men

POP-UP is een collectie muzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het hard//hoofd publiek, door een muzikale veelvraat uit de redactie. Elke maand licht hard//hoofd één act uit die zo goed is dat we ze eigenlijk voor onszelf willen houden. Toch doen we dat niet, en aldus in deze eerste POP-UP: het Utrechtse collectief Most Unpleasant Men.

_____________

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2009/12/04-Princess.mp3]
"Princess" van Most Unpleasant Men
(Van het album "Nothing Moves Slower", 2009)

MUM_cd_cover_labelled

Utrecht huisvest al jaren een muziekscene die bruist op verschillende gebieden. Met name (indie)rock, elektronica en hip-hop zijn er sterk vertegenwoordigd. Waar in Amsterdam geldt 'hoe gekker (fragieler, manischer, rafeliger, avant-gardistischer), hoe beter', is Utrecht juist een broedplaats voor acts die opvallen door een verzorgde sound en goede organisatie. Zo zijn in Utrecht de laatste jaren een aantal stabiele kwaliteitslabels ontstaan - Beep!Beep! Back Up The Truck en Snowstar Records bijvoorbeeld. Daarnaast werken acts als We vs. Death, Nobody Beats The Drum en Kyteman in de luwte van het megalomane Amsterdam gestaag aan een prachtige muziekportfolio.

In dit licht zou je Most Unpleasant Men als een exemplarische act voor Utrecht anno 2009/2010 kunnen zien. Dit vijftal ervaren twintigers verenigt namelijk alle bovengenoemde genres in zich, en laat het resultaat van deze synergie ook nog eens volslagen logisch klinken. Dit leidt onvermijdelijk tot een lange reeks associaties bij de luisteraar, van Kings Of Convenience tot Blue Eyed Soul met een vleugje van sus en een mespuntje zo. Echter, na beluistering van hun debuutalbum “Nothing Moves Slower”, merk je dat het vruchteloos is deze act in één catchphrase te vatten. Elk nummer brengt weer nieuwe smaken met zich mee. Orkestraties, elektronica, gitaargeweld, gefluister: niets wordt geschuwd op deze eerste uitgave. Je zou zelfs tot de conclusie kunnen komen dat ze hun vorm nog niet helemaal gevonden hebben. Wel zijn al een aantal pareltjes op dit debuut te vinden. Met name Princess, Platform en Hospitality zijn prachtige, gelaagde indiepopnummers die blijven boeien.

Tijdens hun live optredens wordt echter duidelijk dat Most Unpleasant Men de lat alweer een heel stuk hoger heeft gelegd. Het nieuwe materiaal zoekt nog duidelijker de gemeenschappelijke grenzen tussen de muzikanten op, zonder dat aan dynamiek en variatie wordt ingeboet. Een live optreden is dan ook bij uitstek de setting waarin de kwaliteit van de muzikanten als individuen, maar ook als groep, je pas echt vol in je gezicht raakt. De sound is altijd warm, helder en perfect in balans, ongeacht de situatie. Akoestisch of versterkt, in een benauwde kroeg tijdens de afgelopen Popronde (reizend festival voor Nederlandse popmuziek) of op de festivalweide: Most Unpleasant Men weet telkens weer de oren te betoveren. Daarbij staat iedereen volledig in dienst van het liedje. Dat gegeven is soms bijna jammer te noemen, gezien de uitmuntende kwaliteit van deze rasmuzikanten. Met name drummer Frank Wienk (tevens percussionist bij Kyteman) profileert zich hier als een ware virtuoos. In alle bescheidenheid overigens, want er straalt geen greintje ego vanaf.

Waarom is deze band dan nog niet bekend bij het grote publiek? Welnu, ten eerste is het muziek voor muziekliefhebbers: Most Unpleasant Men serveert geen hapklare brokken 3FM-meuk. Daarnaast is het vaak zo dat acts zoals deze regelmatig mijlenver op hun laatste uitgave vooruitlopen. Het is de prijs die je betaalt voor muzikale ontwikkeling. Toegegeven, er zit ook nog veel meer in het vat dan op Nothing Moves Slower is terug te vinden. Het is te hopen dat ze met hun tweede plaat die belofte gaan inlossen. Daar worden we namelijk allemaal beter van. Voor nu zeg ik: ga zien die band, en vlug een beetje!

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2009/12/11-Mommy.mp3]
"Mommy" van Most Unpleasant Men
(Van het album "Nothing Moves Slower", 2009)

_____________

MAAK KANS OP EEN GRATIS CD!!
Hard//hoofd mag 2x het album Nothing Moves Slower van Most Unpleasant Men verloten onder onze trouwe lezers! Wil je kans maken op deze fantastische plaat, stuur dan vóór maandag 14 december een mailtje naar redactie@hardhoofd.com met in de titel “hoogst onplezante prijsvraag”, plus je naam en adres. De winnaars krijgen bericht.

_____________

www.myspace.com/mostunpleasantmen
www.mostunpleasantmen.nl

Mail

Jasper

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer