Het Amsterdamse elektronica label NON Records is bezig aan een vliegende start. Zonder ook maar één enkele EP of single te hebben uitgebracht, werden ze al uitgenodigd om een nacht te organiseren in de Melkweg. Dit werd een nacht vol verrassingen voor het Klinchpubliek: er stond zelden een volledige band (met uitzondering van The Benelux) op het podium, en ook Palmbomen trok de aandacht met zijn analoge live-set. Reden genoeg om eens poolshoogte te nemen. Hard//hoofd nam een kijkje bij producer en label-baas Bear Damen: “Lou Reed kan in je synthesizer zitten, ik heb hem er alleen nog nooit gezien.”
Het hoofdkwartier van NON Records bevindt zich aan een rustige straat in de Amsterdamse wijk Zeeburg. Het is een van de eerste zonnige dagen van het jaar. We worden vriendelijk ontvangen in de ruime woning van Damen, een energieke twintiger met een helder verhaal en dito ambities. Een grote elektrische vleugel staat centraal in de benedenverdieping. In de kast liggen de eerste persingen van de EP’s van Bear en Palmbomen - de eerste releases van NON Records - al klaar voor distributie. De creatieve energie is duidelijk aanwezig.
[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/Moustache-youunmastered-preview.mp3]Bear - Moustache You (preview)
“Non Records is eigenlijk een soort vriendenclub,” legt Damen uit, “het is alleen wel een hele secure keuze. Ik ken best veel mensen die muziek maken, maar er zijn er maar een paar die dat doen met dermate intelligentie en diepte dat het waard is om daar iets mee te starten.” Het is een eclectisch gezelschap met artiesten uit London, Kiev en natuurlijk Amsterdam. Zo is daar Dallas, een Britse artiest die Damen omschrijft als “een jongen uit London die geen muziek kan maken en geen producer is, maar wel een enorme drift heeft om op het podium te staan met boa’s en drie negerinnen als achtergrond koor en een Boy George outfit en die een soort Sophie Ellis Baxter op ketamine maakt.”
[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/02-Classick-Bears-Sun-And-Drugs-Remix.mp3]Pop On Acid - Classick (Bear’s Sun And Drugs Remix)
Het is symptomatisch voor waar NON Records voor staat: Elektronica met een live-feel, maar vooral ook met puntige karakters. Damen: “Wat ik wil proberen te doorbreken met NON Records is het idee dat je elektronica niet kunt spelen vanuit je hart. Het gaat altijd door bepaalde buffers -vocoders, laptops- die toch iets wegnemen van de puurheid van de muziek. Een schreeuw door een gitaarakkoord is nog altijd heel wat directer dan het omzetten van een paramater op je laptop. Dat kan je alleen verbreken als je die muziek ook echt live ten gehore brengt.”
Het is ook zijn voornaamste kritiek op veel huidige live electronica: “Het komt af en toe te geschoold en netjes over,” meent Damen, “Veel live acts komen niet over als puntige karakters. Ik ben het met Bill Hicks eens: ik wil artiesten op het podium zien sterven in hun eigen kots. Er mogen best wat meer heftige uitschieters bij zitten.”
[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/See.mp3]Palmbomen - See
Analoog
Een kijkje in de studio leert ons dat de analoge, live aanpak zeer serieus genomen wordt. Links en rechts zijn de muren behangen met vintage synthesizers, orgels, gitaren en versterkers. Hier zet Kai Hugo alias Palmbomen de laatste puntjes op de ‘i’ voor zijn eerste EP en verfijnt hij zijn live-set. Het is ook zijn (tijdelijke) slaapkamer. Hugo -tikje slungelig, wilde blonde manen, sigaretje in de mondhoek- vertelt: "Ik ben eigenlijk alles weer compacter aan het maken. Veel van wat hier staat, wordt eigenlijk te weinig gebruikt. Maar die oude gear is zeker wel van belang voor de sound die we nastreven.” Dat is bij beluistering van de demo’s voor de EP te horen. Meer pop dan electro, met duidelijke stippellijntjes naar MGMT en het nieuwe werk van Gorillaz. Live is hij de verstrooide professor temidden van een zee van keyboards en samplers. Intrigerend voor oog en oor, maar de groove -steevast in midtempo- blijft de hoofdmoot.
[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/Galore.mp3]Palmbomen - Galore
Vreemde eend
The Benelux is op het eerste gezicht een vreemde eend in de stal van NON Records. “Gewoon een erg goede live band,” stelt Damen. Electro zonder synthesizers, maar met gitaar, trompet en vervormde vocalen, die als soundscapes worden ingezet. Een ongewone benadering, maar het past in het plaatje.
Zanger Jaap Warmenhoven vormt live het stralende middelpunt van de band, maar het brein achter The Benelux is toch trompettist/zanger/componist Milan Mes. Mes schrijft de nummers en is de architect van de soundscapes, die hij vaak al improviserend in elkaar knutselt. “Ik volg meer de lijnen, Milan bedenkt meestal ter plekke wat hij gaat doen,” vertelt de gitarist van de band Sven Hamerpagt, “Hij kan soms enorm chaotisch zijn, maar het is altijd muzikaal interessant.” Daarbij komt dat The Benelux op een goede dag ook nog eens met meer dan genoeg energie op het podium staat. Zo slaat Warmenhoven om de haverklap zijn tamboerijn aan gort, en laten de heren zien dat je prima kunt headbangen op de slepende electro grooves.
Van een afgerond totaalplaatje is echter nog geen sprake, volgens Damen. “Eigenlijk staat alles nog een beetje op stand-by,” legt hij uit, “we zijn echt nog een beetje dingen aan het uitproberen. Onze live sets zijn ook nog lang niet zo herkenbaar als ik zou willen.” Voorlopig zal er dus nog even hard worden gewerkt achter de schermen, al zal dat niet lang meer duren. “We zijn nog op zoek naar een kantoor, daar willen we deze zomer in. Dan hoop ik ook meer tijd te gaan besteden aan het label. In 2011 willen we er staan.”
Voor info over releases en live data van artiesten van NON Records, zie: www.nonrecords.net
-Foto’s: Marc De Vreede (1984, student Game Design aan de HKU, DJ en fotograaf)
