Asset 14

Winnaars

Kort verhaal: Winnaars 1

Ik kon het niet geloven: eindelijk hadden we kaartjes gewonnen. Ik stuur elke dag het goede antwoord in, het antwoord is ook altijd heel makkelijk, ik denk dat ze dat expres doen. Maar ik kreeg tot nu toe iedere dag het standaardbericht terug, het bericht dat begint met: ‘Helaas!’ Helaas je moeder.

Maar die dag werd ik opeens teruggebeld en klonk mijn stem heel even op nationale televisie toen ik het goede antwoord gaf. Daarna meteen Rowan bellen, mijn beste vriendin, om te zeggen dat we echt konden gaan. De volgende ochtend gingen we al vroeg met de trein. Het was voor Rowan voor het eerst dat ze eyeiipay gebruikte om in te checken bij de NS en het duurde echt voor eeuwig omdat Rowan steeds bleef knipperen bij de oogscanner. Ik schaamde me er een beetje voor, zeker omdat de conducteur die op een afstandje stond te kijken een beetje dreigend keek en een kalasjnikov vast had. Station Utrecht is zo’n mooi, nieuw station. Toen ik ging studeren baalde ik een beetje omdat ik elke dag met de trein moest, maar inmiddels ben ik er echt al super aan gewend. Rowan snapt dat niet, want Rowan zit nog in de zesde. Rowan is een jaar jonger dan ik en ze snapt veel dingen iets langzamer. Dat is niet erg of zo, maar soms ben ik wel blij als ik gewoon met mensen van m’n eigen leeftijd om kan gaan.

We moesten overstappen op ‘Hilversum’ om vervolgens uit te kunnen stappen op ‘Hilversum Mediapark’. Bij het uitchecken ging de oogbalmeting meteen goed. Jee!

De studio van de NOS zit in een groot, grijs pand. Op het pand hangt een groot scherm waarop je de live uitzending van ‘PaNOSticon’ kan volgen. Er is een aparte ingang voor prijswinnaars en toen we daar binnenkwamen stond er een fles champagne op ons te wachten. 'Welkom,' zei de receptioniste. En toen vroeg ze met welk antwoord ik gewonnen had. En ik zei '50.000 slachtoffers' en de receptioniste lachte en vroeg me waar dat een antwoord op was. Even was ik in de war, omdat ik dacht dat de receptioniste van het NOS Journaal het NOS Journaal wel had gezien.

Ik zei: ‘Dat is een antwoord op de vraag hoeveel slachtoffers de aardbeving in San Francisco heeft geëist,’ en toen feliciteerde de receptioniste ons en vroeg ze hoe het was om met mijn stem op tv te komen, in het journaal nog wel! Ik vond het allemaal keileuk, maar ook een beetje gênant omdat Rowan niet met haar stem in het journaal was gekomen, terwijl ik weet dat Rowan ook elke dag de NOS Journaal Meespeelquiz speelt.

Daarna begon de echte prijs: een rondleiding door het gebouw van de NOS. We werden meegenomen door iemand die verslaggever was voor de NOS en ze heette Nelleke. Ik vond het zo stoer om een echte verslaggever van de NOS te ontmoeten. Ze droeg een supermooie jurk en ze vertelde dat alle verslaggevers er sinds ‘PaNOSticon’ altijd mooi uit moeten zien op de redactie omdat er altijd wel iemand kijkt en toen mochten Rowan en ik ook in de make-up!

We hebben de journaalregisseur ontmoet, die was heel aardig, en we mochten de ruimte zien waar ze de reconstructies opnemen (ik heb Anders Breivik ontmoet! Of eigenlijk de acteur die Breivik speelde natuurlijk) en in de tuin van het gebouw stond het parcours voor de NOS Challenge. Dat is dus veel kleiner dan je denkt! Halverwege de dag werd ik een beetje boos op Rowan omdat ze de hele tijd zo chagrijnig keek, en ik weet wel dat Rowan zo kijkt als ze zich probeert te concentreren, maar ik vond het toch niet oké, zeker omdat we de hele dag op tv waren. Er kijkt altijd wel iemand. En toen begon het journaal en de nieuwslezer van dienst, Suzanne van der Wiel!!, knipoogde naar ons voordat ze de nieuwstrap af liep. Dat is trouwens een neptrap, of nou ja, niet echt een neptrap want het is wel een trap, maar hij gaat nergens heen: er zit alleen maar een klein steigertje achter.

We kregen ook een NOS Mok en een dvd van het eerste seizoen van NOS Unlimited XL en toen gingen we weer met de trein terug. Ik had tranen in mijn ogen van geluk omdat Suzanne naar me geknipoogd had en het duurde heel lang voor we door de oogscanner kwamen en Rowan zei: ‘Zie je wel!’ en ik knikte alleen maar, want ik wilde niet dat ze wist dat ik moest huilen.

Die avond won er iemand anders de NOS Journaal Meespeelquiz met het antwoord ‘Rusland en Brazilië’ en ik voelde me verdrietig, omdat ik niet meer speciaal was en als je eenmaal de meespeelquiz gewonnen hebt mag je niet nog een keer meedoen, dus nu wist ik opeens niet meer zo goed waarom ik eigenlijk nog naar het journaal aan het kijken was.

Dit is een voorpublicatie uit Gifjes:gifjes_fb

 

Mail

Daan Windhorst (1990) schrijft satire voor o.a. De Correspondent. In augustus 2016 verschijnt zijn boek 'Gifjes'.

Falco Verholen werkt vanuit Haarlem, omringd door pluizige katten, rust en natuur. Zijn grootste passie is het vertellen van vreemde en melancholische verhalen door middel van strips, series van illustraties en sinds kort videogames.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer