Asset 14

Winnaars

Kort verhaal: Winnaars 1

Ik kon het niet geloven: eindelijk hadden we kaartjes gewonnen. Ik stuur elke dag het goede antwoord in, het antwoord is ook altijd heel makkelijk, ik denk dat ze dat expres doen. Maar ik kreeg tot nu toe iedere dag het standaardbericht terug, het bericht dat begint met: ‘Helaas!’ Helaas je moeder.

Maar die dag werd ik opeens teruggebeld en klonk mijn stem heel even op nationale televisie toen ik het goede antwoord gaf. Daarna meteen Rowan bellen, mijn beste vriendin, om te zeggen dat we echt konden gaan. De volgende ochtend gingen we al vroeg met de trein. Het was voor Rowan voor het eerst dat ze eyeiipay gebruikte om in te checken bij de NS en het duurde echt voor eeuwig omdat Rowan steeds bleef knipperen bij de oogscanner. Ik schaamde me er een beetje voor, zeker omdat de conducteur die op een afstandje stond te kijken een beetje dreigend keek en een kalasjnikov vast had. Station Utrecht is zo’n mooi, nieuw station. Toen ik ging studeren baalde ik een beetje omdat ik elke dag met de trein moest, maar inmiddels ben ik er echt al super aan gewend. Rowan snapt dat niet, want Rowan zit nog in de zesde. Rowan is een jaar jonger dan ik en ze snapt veel dingen iets langzamer. Dat is niet erg of zo, maar soms ben ik wel blij als ik gewoon met mensen van m’n eigen leeftijd om kan gaan.

We moesten overstappen op ‘Hilversum’ om vervolgens uit te kunnen stappen op ‘Hilversum Mediapark’. Bij het uitchecken ging de oogbalmeting meteen goed. Jee!

De studio van de NOS zit in een groot, grijs pand. Op het pand hangt een groot scherm waarop je de live uitzending van ‘PaNOSticon’ kan volgen. Er is een aparte ingang voor prijswinnaars en toen we daar binnenkwamen stond er een fles champagne op ons te wachten. 'Welkom,' zei de receptioniste. En toen vroeg ze met welk antwoord ik gewonnen had. En ik zei '50.000 slachtoffers' en de receptioniste lachte en vroeg me waar dat een antwoord op was. Even was ik in de war, omdat ik dacht dat de receptioniste van het NOS Journaal het NOS Journaal wel had gezien.

Ik zei: ‘Dat is een antwoord op de vraag hoeveel slachtoffers de aardbeving in San Francisco heeft geëist,’ en toen feliciteerde de receptioniste ons en vroeg ze hoe het was om met mijn stem op tv te komen, in het journaal nog wel! Ik vond het allemaal keileuk, maar ook een beetje gênant omdat Rowan niet met haar stem in het journaal was gekomen, terwijl ik weet dat Rowan ook elke dag de NOS Journaal Meespeelquiz speelt.

Daarna begon de echte prijs: een rondleiding door het gebouw van de NOS. We werden meegenomen door iemand die verslaggever was voor de NOS en ze heette Nelleke. Ik vond het zo stoer om een echte verslaggever van de NOS te ontmoeten. Ze droeg een supermooie jurk en ze vertelde dat alle verslaggevers er sinds ‘PaNOSticon’ altijd mooi uit moeten zien op de redactie omdat er altijd wel iemand kijkt en toen mochten Rowan en ik ook in de make-up!

We hebben de journaalregisseur ontmoet, die was heel aardig, en we mochten de ruimte zien waar ze de reconstructies opnemen (ik heb Anders Breivik ontmoet! Of eigenlijk de acteur die Breivik speelde natuurlijk) en in de tuin van het gebouw stond het parcours voor de NOS Challenge. Dat is dus veel kleiner dan je denkt! Halverwege de dag werd ik een beetje boos op Rowan omdat ze de hele tijd zo chagrijnig keek, en ik weet wel dat Rowan zo kijkt als ze zich probeert te concentreren, maar ik vond het toch niet oké, zeker omdat we de hele dag op tv waren. Er kijkt altijd wel iemand. En toen begon het journaal en de nieuwslezer van dienst, Suzanne van der Wiel!!, knipoogde naar ons voordat ze de nieuwstrap af liep. Dat is trouwens een neptrap, of nou ja, niet echt een neptrap want het is wel een trap, maar hij gaat nergens heen: er zit alleen maar een klein steigertje achter.

We kregen ook een NOS Mok en een dvd van het eerste seizoen van NOS Unlimited XL en toen gingen we weer met de trein terug. Ik had tranen in mijn ogen van geluk omdat Suzanne naar me geknipoogd had en het duurde heel lang voor we door de oogscanner kwamen en Rowan zei: ‘Zie je wel!’ en ik knikte alleen maar, want ik wilde niet dat ze wist dat ik moest huilen.

Die avond won er iemand anders de NOS Journaal Meespeelquiz met het antwoord ‘Rusland en Brazilië’ en ik voelde me verdrietig, omdat ik niet meer speciaal was en als je eenmaal de meespeelquiz gewonnen hebt mag je niet nog een keer meedoen, dus nu wist ik opeens niet meer zo goed waarom ik eigenlijk nog naar het journaal aan het kijken was.

Dit is een voorpublicatie uit Gifjes:gifjes_fb

 

Mail

Daan Windhorst (1990) schrijft satire voor o.a. De Correspondent. In augustus 2016 verschijnt zijn boek 'Gifjes'.

Falco Verholen werkt vanuit Haarlem, omringd door pluizige katten, rust en natuur. Zijn grootste passie is het vertellen van vreemde en melancholische verhalen door middel van strips, series van illustraties en sinds kort videogames.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

''In de winter vermijd ik de hoofdstad. Er slapen meer mensen op straat dan ik aan het kind in mij kan uitleggen.'' Lies Jo Vandenhende is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Jamie Nee. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan