Asset 14

Het enge aan de DENK-filmpjes

Hard//Talk: Depressie 1

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Daan Windhorst legt uit waarom het zo gevaarlijk is in een complot van de media te geloven.

De filmpjes van DENK zijn vreselijk eng. Maar ik heb het idee dat veel mensen voorbijgaan aan wat die filmpjes zo eng maakt. Het probleem is volgens mij niet dat ze een slechte camera hebben, of dat ze niet lang genoeg hebben gerepeteerd, waardoor er pijnlijke eh... eh... eh... stiltes vallen. Dat is grappig. Daar kunnen we ze een beetje belachelijk om maken – zo moeilijk is het niet om een goed filmpje te maken –, en eigenlijk zouden we blij moeten zijn met een politieke partij die geen gelikte reclamespots maakt. Inhoud verliest al te vaak van vorm, dan is het een beetje flauw om een filmpje te diskwalificeren op basis van die vorm (ook al lijkt het wel een beetje alsof zelfs hun geluidsman hun monddood probeert te maken).

Het probleem is ook niet dat die filmpjes kritisch zijn op 'de media'. Er is qua media genoeg om kritisch op te zijn: veel van ons nieuws is sensatiebelust of kijkcijferverslaafd, een herschreven persbericht of zelfs volledig gesponsord. En zelfs het andere nieuws is vaak onvolledig, verkeerd geïnformeerd of slordig. Want het nieuws wordt in veel te korte tijd door veel te weinig mensen met veel te weinig kennis en veel te weinig geld gemaakt. Dat is goed om te weten, zodat je kritischer naar het nieuws kan kijken.

Het probleem is dat in het tweede filmpje van DENK het integriteitsonderzoek rondom Oztürk tussen neus en lippen door gelijkgesteld wordt aan de racistische haat die Sylvana Simons over zich heen kreeg toen ze zich bij de partij aansloot. Dus: een haatreactie, van mensen die hem monddood willen maken. Dat is gevaarlijke bullshit.

Waarom? Ten eerste hebben de media helemaal geen reden om Oztürk monddood te maken. DENK maakt zo veel Nederlanders boos, dat ieder artikel over hen gegarandeerd een klikhit op internet is. Hij is het nieuwsequivalent van een Beyoncé-gifje.

De media hebben helemaal geen reden om Oztürk monddood te maken.

Ten tweede is er – en dit is een beetje een open deur – een gigantisch verschil tussen racistische haatreacties en journalistiek onderzoek. Wij mogen van onze volksvertegenwoordigers toch verwachten dat ze integer zijn? Dan is het toch goed dat er journalisten zijn die integriteit daadwerkelijk controleren? Dan hoeven we niet af te gaan op de blauwe ogen van de politicus in kwestie. Volgens mij doen de journalisten van NRC met dit onderzoek precies hun werk. Misschien doen ze hun werk slecht, dat wil ik niet uitsluiten, maar ze doen wel hun werk.

En dat is het grootste probleem: DENK impliceert met de filmpjes een complot van de media. Een activistisch, doelbewust plan om bepaalde geluiden in de samenleving te verzwijgen. Dat plan is er niet. En het rotte is: als je echt gelooft dat zo'n plan er is, dan ga je de media negeren. Want iemand die je bewust verkeerd informeert, daar luister je natuurlijk niet naar. Dus dan stop je met NOS lezen, want 'NOS is tegen DENK'. Maar als je alle nieuwsmedia die kritisch zijn over bepaalde politici automatisch als 'deel van het complot' neerzet, en dus gaat boycotten, eindig je uiteindelijk zonder kritische pers. Dan kom je terecht in feitenvrij politiek discours. En is me dat even eng.

Mail

Daan Windhorst (1990) schrijft satire voor o.a. De Correspondent. In augustus 2016 verschijnt zijn boek 'Gifjes'.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer