Asset 14

Lüger (versiert een meisje)

Kort verhaal: Lüger (versiert een meisje)

Lüger brengt een regenachtige ochtend door met zijn opa in een chic hotel. Onder het genot van een borrel bespreken ze het leven. Opa heeft verontrustend nieuws over de escapades van oma...

Het regende zo dat de tramrit wel wat weg had van een onderzeereis. Vanuit het bedruppelde raam tuurde Lüger in de duisternis. De walsende lichtjes van verkeersdeelnemers deden hem denken aan zijn lievelingsbeest, de diepzeehengelvis.

Het vrouwtje lokt prooi met haar lantaarn, haar mannelijke soortgenoten kunnen vrijwel niets. Zij zwemmen zoekend naar een tienmaal grotere levensgezellin door de diepzee. Als hij een vrouwtje vindt, bijt het mannetje zich vast in haar buik. Bloedsomlopen versmelten. Wanneer het vrouwtje sterft, overlijdt het mannetje kort daarna.

‘Diepzeehengelvissen zijn geen knappe dieren, maar ze zijn wel behoorlijk romantisch en nog formidabele feministen ook, wat een boel regen!’ dacht Lüger en hij wiebelde ongemakkelijk op zijn stoel omdat hij jeuk had aan zijn pas geschoren kruis.

De tramdeuren gleden open. Lüger holde over de zeiknatte straatstenen naar het statige hotel aan de overkant. Een halve meter voor de glazen deur ging hij onderuit, zijn fikse haviksneus ramde tegen de entree en veroorzaakte een doffe klap. ‘Mongool,’ klonk een sonore stem vanachter de gevallene.

‘Goedemorgen opa!’ zei Lüger en hij sprong op om de rijzige bejaarde die hem zojuist had uitgescholden te omhelzen. Zijn grootvaders karakteristieke vetiver-parfum haalde zoals altijd een mooie herinnering uit Lügers kindertijd naar boven. Ditmaal voerde de aardse geur Lüger terug naar de immense zolder van het oude huis, waar opa en hij ooit een herfstvakantie tevergeefs naar een gesigneerd boek met toespraken van Winston Churchill hadden gezocht.

Opa’s bewondering voor het voormalige Britse staatshoofd ontsproot aan zijn afkeer van het nationaal-socialisme. In de eerste maanden van de Oorlog had opa dankbaar gebruik gemaakt van de haatgevoelens die zijn vrouwelijke landgenoten jegens de bezetter koesterden. ‘Vind jij de Führer ook zo’n klootzak?’ luidde de openingszin waarmee opa menig meisje in katzwijm deed vallen. Maar toen opa de mooie dochter van een NSB-bons probeerde te strikken, belandde hij in (Polizeiliches Durchgangslager) Amersfoort. Vanaf dat moment líet hij zich liever versieren.
Kort verhaal: Lüger (versiert een meisje) 1

Illustratie: Robert van Raffe

De ober begeleidde Lüger en opa naar hun vaste tafel aan het raam. ‘Dat was een behoorlijke val die u zojuist maakte. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat we er hierbinnen goed om gelachen hebben, ik hoop dat u zich niet heeft bezeerd?’ vroeg de ober terwijl Lüger en opa gingen zitten.
‘Ach, waarschijnlijk kunnen alleen mijn ex-vriendinnen mij pijn doen en gelukkig brak mijn neus mijn val, te uwer vermaak, dank u,’ antwoordde Lüger vriendelijk en opa en de ober knikten instemmend om zulke wijze woorden van zo’n jonge man.

Lüger doceerde feministische filosofie aan de universiteit, vandaar. Terwijl de ochtendstorm als een troep gabbers tegen het raam bleef beuken, bestelden opa en Lüger allebei een oude jenever. Ook vroegen ze voor de grap om een Bijbel, die door de ober met een ernstig gezicht op tafel werd gelegd.

Lüger vertelde uitvoerig over zijn promotieonderzoek naar de bovengemiddelde discriminatie van etnische minderheden binnen feministische organisaties. ‘Als devoot feminist tergt deze waarheid me. Mijn onderzoek stuit veel vrienden tegen de borst, sommigen willen me niet eens meer zien. Maar het is nu gewoon echt tijd dat wij feministen de hand eens in eigen boezem steken en het institutioneel racisme met wortel en tak uitroeien!’ oreerde Lüger.

Opa knikte soms en luisterde amper. Bedroefd bekeek hij zijn borrel.

De ober vroeg of de heren een keuze hadden kunnen maken. ‘Voor mijn grootvader de nasi goreng met extra sambal badjak,’ antwoordde Lüger aarzelend nadat hij tevergeefs oogcontact met opa had proberen te maken, ‘en voor mij de biologische nasi goreng met extra sambal brandal, alstublieft.’
Iedere laatste zondagmorgen van de maand ontbeet het tweetal in hetzelfde hotel met dezelfde nasi. De oude heer nam nooit bio nasi omdat hij de natuur voor geen meter vertrouwde.

‘Lüger,’ begon opa plots een ellenlange monoloog met zachte bevende stem, ‘oma is vreemdgegaan.’

Lüger wist dat oma haar leven lang niet kon verkroppen dat ze ooit was mislukt als mannequin. Opa vertelde dat oma’s affaire een maand geleden was begonnen, toen de gepensioneerde Amerikaanse modefotograaf John in de straat was komen wonen. Oma wilde continu op de foto, John wilde continu op oma. Aanvankelijk voelde opa zich schuldig toen hij oma’s telefoon controleerde, maar de heetbloedige correspondentie tussen oma en buurman John liet weinig ruimte voor interpretatie.

Oma stond bekend als een onzekere vrouw die altijd bevestiging zocht, met kenmerken van borderline. ‘Ze had in haar leven ook gewoon eens moeten gaan werken,’ verzuchtte opa, die vroeger vaak had voorgesteld om een deel van het huishouden over te nemen. Zinloos, oma wilde enkel model zijn.

‘Verknipt kutwijf,’ besloot opa zijn relaas terwijl de ober nasi goreng serveerde.
‘Godver opa, ik weet niet wat ik moet zeggen…,’ stamelde Lüger.
‘Ik wel!’ riep de ober, die alles gevolgd had. Hij pakte de Bijbel van tafel, bladerde een ogenblik en sprak: ‘Prediker 7, vers 26. "En ik vond een bitterder ding, dan de dood: een vrouw, welker hart netten en garen, en haar handen banden zijn; wie goed is voor Gods aangezicht, zal van haar ontkomen; daarentegen de zondaar zal van haar gevangen worden."’

Opa lachte zoals hij altijd lachte als hij verdrietig was, moeizaam maar oprecht.
‘Dank u hartelijk ober, maar gelukkig zijn wij van dergelijke teksten niet gediend, want mijn kleinzoon en ik zijn feministen, al is mijn vrouw nog zo’n slet.’
‘Het is dat ik u mag, en in verband met de context… Maar normaal trek ik dit soort shit echt heel slecht,’ viel Lüger opa bij.

De ober zag zijn fout in, voelde zich schuldig en maakte het goed middels twee borrels van het huis.

Die ochtend bleef de hemel zo lek als een mandje. Opa verdween in een taxi en Lüger sprintte naar zijn tram. Hij viel niet, checkte in en zette zich neer. Tegenover hem zat een beeldschoon meisje te lezen in een boek met toespraken van Winston Churchill. De jonge academicus dacht een tel aan de diepzeehengelvis. ‘Vind jij de führer ook zo’n klootzak?’ vroeg hij het meisje.


Wiard van der Kooij (1992) dankt je voor het lezen.

Mail

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com

Robert van Raffe is stripauteur, illustrator en student filosofie. Tijdens zijn studietijd aan de kunstacademie ontwikkelde hij een fascinatie voor het dandyisme waar hij nooit meer helemaal van is genezen. Hij verwierf enige bekendheid met het feit dat hij nooit sokken draagt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Automatische concepten 51

[Hier komt nog iets]

Roos Vlogman is sinds het schrijven van haar eigen roman geobsedeerd door het verschil tussen verzinnen en vertellen. Gaat het vertellen haar zelf altijd makkelijk af? Lees haar tips om inspiratie te krijgen van naaktkatten, op tijd te stoppen met schrijven en om soms net te doen alsof je geen ambities hebt. Lees meer