Asset 14

Lüger (versiert een meisje)

Kort verhaal: Lüger (versiert een meisje)

Lüger brengt een regenachtige ochtend door met zijn opa in een chic hotel. Onder het genot van een borrel bespreken ze het leven. Opa heeft verontrustend nieuws over de escapades van oma...

Het regende zo dat de tramrit wel wat weg had van een onderzeereis. Vanuit het bedruppelde raam tuurde Lüger in de duisternis. De walsende lichtjes van verkeersdeelnemers deden hem denken aan zijn lievelingsbeest, de diepzeehengelvis.

Het vrouwtje lokt prooi met haar lantaarn, haar mannelijke soortgenoten kunnen vrijwel niets. Zij zwemmen zoekend naar een tienmaal grotere levensgezellin door de diepzee. Als hij een vrouwtje vindt, bijt het mannetje zich vast in haar buik. Bloedsomlopen versmelten. Wanneer het vrouwtje sterft, overlijdt het mannetje kort daarna.

‘Diepzeehengelvissen zijn geen knappe dieren, maar ze zijn wel behoorlijk romantisch en nog formidabele feministen ook, wat een boel regen!’ dacht Lüger en hij wiebelde ongemakkelijk op zijn stoel omdat hij jeuk had aan zijn pas geschoren kruis.

De tramdeuren gleden open. Lüger holde over de zeiknatte straatstenen naar het statige hotel aan de overkant. Een halve meter voor de glazen deur ging hij onderuit, zijn fikse haviksneus ramde tegen de entree en veroorzaakte een doffe klap. ‘Mongool,’ klonk een sonore stem vanachter de gevallene.

‘Goedemorgen opa!’ zei Lüger en hij sprong op om de rijzige bejaarde die hem zojuist had uitgescholden te omhelzen. Zijn grootvaders karakteristieke vetiver-parfum haalde zoals altijd een mooie herinnering uit Lügers kindertijd naar boven. Ditmaal voerde de aardse geur Lüger terug naar de immense zolder van het oude huis, waar opa en hij ooit een herfstvakantie tevergeefs naar een gesigneerd boek met toespraken van Winston Churchill hadden gezocht.

Opa’s bewondering voor het voormalige Britse staatshoofd ontsproot aan zijn afkeer van het nationaal-socialisme. In de eerste maanden van de Oorlog had opa dankbaar gebruik gemaakt van de haatgevoelens die zijn vrouwelijke landgenoten jegens de bezetter koesterden. ‘Vind jij de Führer ook zo’n klootzak?’ luidde de openingszin waarmee opa menig meisje in katzwijm deed vallen. Maar toen opa de mooie dochter van een NSB-bons probeerde te strikken, belandde hij in (Polizeiliches Durchgangslager) Amersfoort. Vanaf dat moment líet hij zich liever versieren.
Kort verhaal: Lüger (versiert een meisje) 1

Illustratie: Robert van Raffe

De ober begeleidde Lüger en opa naar hun vaste tafel aan het raam. ‘Dat was een behoorlijke val die u zojuist maakte. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat we er hierbinnen goed om gelachen hebben, ik hoop dat u zich niet heeft bezeerd?’ vroeg de ober terwijl Lüger en opa gingen zitten.
‘Ach, waarschijnlijk kunnen alleen mijn ex-vriendinnen mij pijn doen en gelukkig brak mijn neus mijn val, te uwer vermaak, dank u,’ antwoordde Lüger vriendelijk en opa en de ober knikten instemmend om zulke wijze woorden van zo’n jonge man.

Lüger doceerde feministische filosofie aan de universiteit, vandaar. Terwijl de ochtendstorm als een troep gabbers tegen het raam bleef beuken, bestelden opa en Lüger allebei een oude jenever. Ook vroegen ze voor de grap om een Bijbel, die door de ober met een ernstig gezicht op tafel werd gelegd.

Lüger vertelde uitvoerig over zijn promotieonderzoek naar de bovengemiddelde discriminatie van etnische minderheden binnen feministische organisaties. ‘Als devoot feminist tergt deze waarheid me. Mijn onderzoek stuit veel vrienden tegen de borst, sommigen willen me niet eens meer zien. Maar het is nu gewoon echt tijd dat wij feministen de hand eens in eigen boezem steken en het institutioneel racisme met wortel en tak uitroeien!’ oreerde Lüger.

Opa knikte soms en luisterde amper. Bedroefd bekeek hij zijn borrel.

De ober vroeg of de heren een keuze hadden kunnen maken. ‘Voor mijn grootvader de nasi goreng met extra sambal badjak,’ antwoordde Lüger aarzelend nadat hij tevergeefs oogcontact met opa had proberen te maken, ‘en voor mij de biologische nasi goreng met extra sambal brandal, alstublieft.’
Iedere laatste zondagmorgen van de maand ontbeet het tweetal in hetzelfde hotel met dezelfde nasi. De oude heer nam nooit bio nasi omdat hij de natuur voor geen meter vertrouwde.

‘Lüger,’ begon opa plots een ellenlange monoloog met zachte bevende stem, ‘oma is vreemdgegaan.’

Lüger wist dat oma haar leven lang niet kon verkroppen dat ze ooit was mislukt als mannequin. Opa vertelde dat oma’s affaire een maand geleden was begonnen, toen de gepensioneerde Amerikaanse modefotograaf John in de straat was komen wonen. Oma wilde continu op de foto, John wilde continu op oma. Aanvankelijk voelde opa zich schuldig toen hij oma’s telefoon controleerde, maar de heetbloedige correspondentie tussen oma en buurman John liet weinig ruimte voor interpretatie.

Oma stond bekend als een onzekere vrouw die altijd bevestiging zocht, met kenmerken van borderline. ‘Ze had in haar leven ook gewoon eens moeten gaan werken,’ verzuchtte opa, die vroeger vaak had voorgesteld om een deel van het huishouden over te nemen. Zinloos, oma wilde enkel model zijn.

‘Verknipt kutwijf,’ besloot opa zijn relaas terwijl de ober nasi goreng serveerde.
‘Godver opa, ik weet niet wat ik moet zeggen…,’ stamelde Lüger.
‘Ik wel!’ riep de ober, die alles gevolgd had. Hij pakte de Bijbel van tafel, bladerde een ogenblik en sprak: ‘Prediker 7, vers 26. "En ik vond een bitterder ding, dan de dood: een vrouw, welker hart netten en garen, en haar handen banden zijn; wie goed is voor Gods aangezicht, zal van haar ontkomen; daarentegen de zondaar zal van haar gevangen worden."’

Opa lachte zoals hij altijd lachte als hij verdrietig was, moeizaam maar oprecht.
‘Dank u hartelijk ober, maar gelukkig zijn wij van dergelijke teksten niet gediend, want mijn kleinzoon en ik zijn feministen, al is mijn vrouw nog zo’n slet.’
‘Het is dat ik u mag, en in verband met de context… Maar normaal trek ik dit soort shit echt heel slecht,’ viel Lüger opa bij.

De ober zag zijn fout in, voelde zich schuldig en maakte het goed middels twee borrels van het huis.

Die ochtend bleef de hemel zo lek als een mandje. Opa verdween in een taxi en Lüger sprintte naar zijn tram. Hij viel niet, checkte in en zette zich neer. Tegenover hem zat een beeldschoon meisje te lezen in een boek met toespraken van Winston Churchill. De jonge academicus dacht een tel aan de diepzeehengelvis. ‘Vind jij de führer ook zo’n klootzak?’ vroeg hij het meisje.


Wiard van der Kooij (1992) dankt je voor het lezen.

Mail

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com

Robert van Raffe is stripauteur, illustrator en student filosofie. Tijdens zijn studietijd aan de kunstacademie ontwikkelde hij een fascinatie voor het dandyisme waar hij nooit meer helemaal van is genezen. Hij verwierf enige bekendheid met het feit dat hij nooit sokken draagt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Koeman

Koeman

Een kort verhaal van Jan Wester over een veeboer die op papier alles bezit, maar zich niet thuisvoelt in zijn eigen kudde en op zoek is naar een eenheid. Koeman was niet van land, niet van gras. Door de zolen van zijn laarzen was hij afgescheiden van zijn aarde. Hij had ze weleens uitgeschopt, op... Lees meer

 1

"En opeens denk je aan hun lichamen" vertaalde gedichten in samenwerking met Poetry International

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via een bundel of op een podium? Achttien studenten
illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van
de achttien dichters van het 52 ste  Poetry International Festival dat vandaag van start gaat. De studenten komen
net als de dichters uit de hele wereld. Uit Vietnam, Oekraïne, Moldavië of Mexico, Polen, de
Verenigde Staten of hier uit Nederland. Lees meer

Meer dan een werkwoord

Meer dan een werkwoord

De stem in Nora’s hoofd laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. “Ik vraag me af of het haar bedoeling was dat ik nu zo weinig lichaamsvet over heb dat zelfs een kussen de pijn van het zitten niet verzacht.” Als verdoving en controle ten koste gaan van haar relaties en gezondheid, stelt Nora zich die ene belangrijke vraag: is dit het waard? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

Mijn Arabisch is verstomd

Mijn Arabisch is verstomd

"Mijn Arabisch is schichtig / ze vermomt zich stilletjes als Hebreeuws." Pelumi Adejumo en Esha Guy Hadjadj vertaalden een gedicht van de Israëlische dichter Almog Behar. Over twee moedertalen, waarvan de één de ander overstemt. Lees meer

Ratrace

Ratrace

Een kort anti-kapitalitsch verhaal van Emma Stomp over De Prestatiemaatschappij, havermelk latte's en mannen met bivakmutsen. Lees meer

Zwarte luiken

Zwarte luiken

Hoe schrijf je over iets ontastbaars zoals rouw? Geïnspireerd door de schilderijen van Francis Bacon verkent Thijs Joores in deze gedichtenreeks de impact van verlies. Lees meer

Gezocht z.s.m. 1

Gezocht z.s.m.

Liefde is te vervangen, althans dat houden datingapps ons voor. Maar wat als je iemand bent verloren van wie je er maar één had, zoals je moeder? Babet te Winkel bijt het spits af van een nieuwe reeks waarvoor Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam de samenwerking aangaat met verschillende literaire platforms. Lees meer

Kopje suiker

Kopje suiker

Souvenirsmokken, feestmokken, mokken met rare handvaten, mokken met popcultuurfiguren en mokken van de IKEA. In dit korte verhaal over verbinding en contact geven mokken een intiem kijkje in het leven van de buurt. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel