Asset 14

Mein feministischer Kampf

Hard//talk: Mein feministischer Kampf

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Drie wetenschappers wisten feministische academische platforms zover te krijgen neppapers van hen te plaatsen. Het duidt op een schrijnend en gevaarlijk gebrek aan realiteitszin, stelt Wiard van der Kooij.

Een herschreven hoofdstuk uit Mein Kampf is gepubliceerd in het feministische wetenschappelijke tijdschrift Affilia. Kennelijk worden fanatieke feministen soms niet voor niks gekscherend feminazi’s genoemd.

De linkse wetenschappers Helen Pluckrose, James Lindsay en Peter Boghossian waren bezorgd over de intellectuele integriteit binnen genderstudies en nauwverwante disciplines als critical race studies, cultural studies en fat studies – inderdaad, dat bestaat. Het drietal heeft het afgelopen jaar twintig neppapers geschreven. Daarin uitten zij absurde ideeën. Zeven van deze papers zijn geaccepteerd door enkele van de gewichtigste feministische academische platforms. Zeven andere zijn positief beoordeeld in peerreviewprocessen en waren nog onder redactie toen de Wall Street Journal lucht van het project kreeg.

De bezorgde academici muntten de term ‘grievance studies’: grief is troef binnen de getorpedeerde disciplines. Niet waarheidsvinding, maar rancune jegens de oneerlijke maatschappij is dikwijls de motivatie voor academisch onderzoek. Waar de ideologie bloeit, wordt de realiteit verfoeid, zeg ik altijd maar.

En ach, het artikel waarin de gedragingen van hondjes in een park als indicatief voor de vermeende ‘rape culture’ der mensenmaatschappij worden beschouwd, is heel geestig. Het academische betoog dat je over feministische activisten en anderen die strijden voor sociale rechtvaardigheid geen geintjes mag maken – dit artikel werd door het prominente filosofische tijdschrift Hypatia geaccepteerd – is een steengoede grap. Al even kostelijk is het stuk waarin ons drietal schrijft dat louter onderdrukkende sociale structuren ervoor zorgen dat overgewicht als negatief gezien wordt, terwijl bodybuilders in de sportschool op complimenten mogen rekenen. Echter, een dik persoon is ook een bodybuilder!

Het onvermogen pure bullshit en fascistoïde denkbewegingen als zodanig te kunnen herkennen spreekt boekdelen.

Het lachen verging mij toen ik besefte dat twee andere papers zijn gebaseerd op herschreven teksten van Hitler. Eén zo’n prutswerkje is dus gepubliceerd (en vermoedelijk reeds verwijderd), het andere is na intensieve peerreview geweigerd. In laatstgenoemd paper werden Joden door witten vervangen en het geheel werd overgoten met een sausje critical race theory. De racistische drek werd door de feministische reviewers bij wijze van wetenschap ernstig genomen, de auteurs kregen een compliment voor hun ‘significante en weldoordachte methodologie’.

In het krankzinnige ‘The Progressive Stack: An Intersectional Feminist Approach to Pedagogy’, onder redactie bij Hypatia, wordt betoogd dat ‘geprivilegieerde’ studenten benadeeld moeten worden in de leeromgeving bij wijze van ‘experiential reparations’. Een docent kan dat bewerkstelligen door de studenten geen recht van spreken te geven, ze doelbewust te discrimineren en door hen op de grond te laten zitten, in kettingen.

Pluckrose, Lindsay en Boghossian hebben intellectuele corruptie binnen de humaniora en sociale wetenschappen blootgelegd. Dit is slechts het topje van de ijsberg. Te veel academici zijn verblind door (waan)ideeën over maatschappelijke rechtvaardigheid. Het onvermogen pure bullshit en fascistoïde denkbewegingen in een intersectioneel jasje als zodanig te kunnen herkennen spreekt boekdelen.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het een topplan de maatschappelijke werking van gender, ras en seksualiteit onder de loep te nemen. Het mag een grof schandaal heten dat Orbán genderstudies in Hongarije verbood. Dat daargelaten zouden feministische academici – en activisten die hun begrippenapparaat aan zogenaamde griefstudies ontlenen – er goed aan doen zich eens flink achter de oren te krabben.

Want het is verontrustend dat disciplines die doorspekt zijn met onwetenschappelijkheid en ressentiment een wezenlijke – corrumperende – invloed uitoefenen op progressieve en emancipatoire bewegingen. Maatschappelijke vooruitgang is niet gebaat bij een schrijnend gebrek aan realiteitszin. Ik wens feministen en andere activisten de moed om zich te kanten tegen de waan en het zelfbedrog binnen de eigen gelederen.

Een overzicht van het project vind je hier.
Hier een deel van een film die het drietal maakte.
Lees hier de geproduceerde ‘papers’.

Beeld: Walt Jabsco via Flickr

Mail

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer