Asset 14

Mein feministischer Kampf

Hard//talk: Mein feministischer Kampf

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Drie wetenschappers wisten feministische academische platforms zover te krijgen neppapers van hen te plaatsen. Het duidt op een schrijnend en gevaarlijk gebrek aan realiteitszin, stelt Wiard van der Kooij.

Een herschreven hoofdstuk uit Mein Kampf is gepubliceerd in het feministische wetenschappelijke tijdschrift Affilia. Kennelijk worden fanatieke feministen soms niet voor niks gekscherend feminazi’s genoemd.

De linkse wetenschappers Helen Pluckrose, James Lindsay en Peter Boghossian waren bezorgd over de intellectuele integriteit binnen genderstudies en nauwverwante disciplines als critical race studies, cultural studies en fat studies – inderdaad, dat bestaat. Het drietal heeft het afgelopen jaar twintig neppapers geschreven. Daarin uitten zij absurde ideeën. Zeven van deze papers zijn geaccepteerd door enkele van de gewichtigste feministische academische platforms. Zeven andere zijn positief beoordeeld in peerreviewprocessen en waren nog onder redactie toen de Wall Street Journal lucht van het project kreeg.

De bezorgde academici muntten de term ‘grievance studies’: grief is troef binnen de getorpedeerde disciplines. Niet waarheidsvinding, maar rancune jegens de oneerlijke maatschappij is dikwijls de motivatie voor academisch onderzoek. Waar de ideologie bloeit, wordt de realiteit verfoeid, zeg ik altijd maar.

En ach, het artikel waarin de gedragingen van hondjes in een park als indicatief voor de vermeende ‘rape culture’ der mensenmaatschappij worden beschouwd, is heel geestig. Het academische betoog dat je over feministische activisten en anderen die strijden voor sociale rechtvaardigheid geen geintjes mag maken – dit artikel werd door het prominente filosofische tijdschrift Hypatia geaccepteerd – is een steengoede grap. Al even kostelijk is het stuk waarin ons drietal schrijft dat louter onderdrukkende sociale structuren ervoor zorgen dat overgewicht als negatief gezien wordt, terwijl bodybuilders in de sportschool op complimenten mogen rekenen. Echter, een dik persoon is ook een bodybuilder!

Het onvermogen pure bullshit en fascistoïde denkbewegingen als zodanig te kunnen herkennen spreekt boekdelen.

Het lachen verging mij toen ik besefte dat twee andere papers zijn gebaseerd op herschreven teksten van Hitler. Eén zo’n prutswerkje is dus gepubliceerd (en vermoedelijk reeds verwijderd), het andere is na intensieve peerreview geweigerd. In laatstgenoemd paper werden Joden door witten vervangen en het geheel werd overgoten met een sausje critical race theory. De racistische drek werd door de feministische reviewers bij wijze van wetenschap ernstig genomen, de auteurs kregen een compliment voor hun ‘significante en weldoordachte methodologie’.

In het krankzinnige ‘The Progressive Stack: An Intersectional Feminist Approach to Pedagogy’, onder redactie bij Hypatia, wordt betoogd dat ‘geprivilegieerde’ studenten benadeeld moeten worden in de leeromgeving bij wijze van ‘experiential reparations’. Een docent kan dat bewerkstelligen door de studenten geen recht van spreken te geven, ze doelbewust te discrimineren en door hen op de grond te laten zitten, in kettingen.

Pluckrose, Lindsay en Boghossian hebben intellectuele corruptie binnen de humaniora en sociale wetenschappen blootgelegd. Dit is slechts het topje van de ijsberg. Te veel academici zijn verblind door (waan)ideeën over maatschappelijke rechtvaardigheid. Het onvermogen pure bullshit en fascistoïde denkbewegingen in een intersectioneel jasje als zodanig te kunnen herkennen spreekt boekdelen.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het een topplan de maatschappelijke werking van gender, ras en seksualiteit onder de loep te nemen. Het mag een grof schandaal heten dat Orbán genderstudies in Hongarije verbood. Dat daargelaten zouden feministische academici – en activisten die hun begrippenapparaat aan zogenaamde griefstudies ontlenen – er goed aan doen zich eens flink achter de oren te krabben.

Want het is verontrustend dat disciplines die doorspekt zijn met onwetenschappelijkheid en ressentiment een wezenlijke – corrumperende – invloed uitoefenen op progressieve en emancipatoire bewegingen. Maatschappelijke vooruitgang is niet gebaat bij een schrijnend gebrek aan realiteitszin. Ik wens feministen en andere activisten de moed om zich te kanten tegen de waan en het zelfbedrog binnen de eigen gelederen.

Een overzicht van het project vind je hier.
Hier een deel van een film die het drietal maakte.
Lees hier de geproduceerde ‘papers’.

Beeld: Walt Jabsco via Flickr

Mail

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba. Althans, zo staat het in de geschiedenisboeken. Lees meer

Essay: Verslag van een mislukking

Verslag van een mislukking

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 2 met werk van de slam poet IN-Q. Lees meer

Maling aan de paling

Maling aan de paling

Met 60 duizend stuwen, gemalen en sluizen is ons land voor trekkende palingen de grootste hindernisbaan van Europa. Lees meer

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

In gesprekken over Israël-Palestina bevindt Max Beijneveld zich afwisselend aan beide kanten. Voor hem is het bekritiseren van Israël juist een teken van hoop en vriendschap: hij uit kritiek omdat hij gelooft dat Israël kan verbeteren. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer