Asset 14

Extreem spazieren

Automatische concepten 25

Of we voor de linkse of de rechtse demonstratie komen, wil hij weten. De agent heeft vuistdikke revolvers aan zijn heupen hangen en kijkt ons intimiderend aan. Nou?
Ik kijk hem vol onbegrip aan. ‘WELKE DEMO?’ vraagt hij nog een keer.
Ik zeg dat wij van geen demo’s weten, dat we alleen maar een beetje aan het spazieren zijn. Ik bekijk hem nog eens goed, hij heeft kinderwangen, geen baard. Deze Duitse agent is nauwelijks ouder dan twintig.

Ik ben met mijn vriend op workation in Grimma, een klein stadje in het voormalige Oost-Duitsland. Hier is alles precies mooi en saai genoeg voor de combinatie werk en vakantierust. Behalve dat Grimma eens in de tien jaar overstroomd wordt door de rivier de Mulde is er weinig aan de hand; een Biergarten, een REWE-supermarkt zo groot als een voetbalveld, veel bos, een paar jongens op crossfietsjes, een verlaten strandje. Geen onverwachte happenings, buiten ons geen enkele toerist.

Maar als de agent ons door de dranghekken heeft gelaten (‘wees voorzichtig’), ziet het er minder uitgestorven uit. Mensen marcheren met spandoeken door de straten, er is geschreeuw, muziek, iemand die een toespraak houdt, ballonnen, kinderen die met waterpistolen tussen volwassen benen door schieten. We vragen een vrouw wat dit is. Aan de ene kant van het centrale plein treedt Björn Höcke op, vertelt ze, fractievoorzitter van de rechts-populistische partij Alternative für Deutschland. Aan de andere kant houden leden van de democratisch-socialistische partij Die Linke een zomerfeest. Dat botst. Er wordt rekening gehouden met felle Krawalle, zegt ze; rellen.

Dus dit zijn nou neonazi’s, denk ik terwijl we een groepje kale boze mannen passeren. Deze mensen hebben tatoeages van hakenkruizen onder hun hemd. Nee, denk ik daarna, ik profileer te snel, misschien zijn het wel heel aardige jongens.
‘Zullen we hier weg?’ vraagt mijn vriend.
‘Nazi! Nazi! Nazi!’ roepen drie kinderen naast ons. Ze horen bij ouders die meelopen in de linkse demo. Ik wenk mijn vriend, ik wil juist nog even blijven.

Terwijl we naar de mensen en de spandoeken kijken, probeer ik de grimmige sfeer in me op te nemen. De zonnige liters bier en de kwade gezichten. De schattige vakwerkhuizen en de totale verdeeldheid op het plein ervoor. Ik denk aan vorige zomer, toen in Chemnitz, een stad hier vlakbij, hooligans en rechtsextremisten ‘klopjachten’ ondernamen op migranten en politieagenten. Het vakantiegedicht Omdat je zo aandringt van Anneke Claus komt in me op. ‘De ogenschijnlijk lieflijke Spaanse natuur,’ schrijft ze, ‘bezat een boosaardige kracht. Als je even niet oplette, kwam alles in opstand.’

Dezelfde dreiging voel ik nu. Ik ken Duitsland als een goed georganiseerd en hip land, de woede van hier voelt bijna als verraad. Zelfs de Duitse kinderen, die tot de beleefdste ter wereld behoren, lijken hun onschuld te verliezen.
Naast ons begint een spreekkoor. Wij zijn het volk! klinkt schel door de straat.
‘Ik wil eigenlijk wel echt weg,’ zegt mijn vriend. Hij ziet een beetje bleek.
Ik knik, we wandelen het centrum uit en spazieren langs de zwijgende Mulde terug naar ons vakantieadres. Daar is alles nog steeds mooi, en stil, en precies saai genoeg.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Debora Westra is freelance illustrator, onderwijzer en organiseert kunstprojecten op het asielzoekerscentrum Ter Apel.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

Alles Vijf Sterren: We bekijken het positief

We bekijken het positief

Deze week worden we blij van LuckyTV, een WhatsAppgroep en een tweeëntwintig jaar oude miniserie over kunst. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer