tickets
Asset 14

Au-pair

Cadavre (XXIV): Au-pair 1

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Yentl van Stokkum verder met de famous last words van Jozien Wijkhuijs.

1.

Het laatste dat ik hoor, is hoe Jacques het papier van het voedsel begint te rukken. Zijn kleine peutervingertjes, met scherpe peuternagels, die hij zo vaak over mijn wangen heeft laten glijden:

Krassen.
Kraken.
Rijten.
Scheuren.
Open.
Proppen.

Jacques die gilt van plezier. Tenminste, ik denk dat hij gilt. Zijn gulzige peutermond heeft hij opengesperd, slijmdraden lopen van tand tot tand, zijn bolle blauwe ogen houdt hij strak op mij gericht. Peuters kunnen als geen ander met hun blik ‘Wat wil je doen dan?’ communiceren.

Jacques gooit het papier aan de kant. Er druipt een sliertje kwijl over zijn kin. Ik zou het weg moeten vegen. Hij balt zijn knuistje en steekt deze [slow motion] midden in zijn verjaardagstaart. In mijn oren klinkt een piep.

Lang.
Hoog.
Alles uitvagend.

Ik zie mezelf in de keuken staan. Van bovenaf: het bandje van de glitterjurk dat net van mijn schouder zakt. Eén been naar voren alsof ik op het punt sta mijn hand naar Jacques uit te steken, in te grijpen, maar ik sta stil. Ik zie hoe Jacques nog een keer zijn hand tot aan zijn ellenboog in de taart steekt. Er vallen brokken op het schone aanrecht. Een marsepeinen roosje spat uit elkaar op de net geschrobde vloer. Jacques staat op zijn tenen op de barkruk, hij spant zijn hele lijfje aan, strekt zich uit, dichter naar taart, over het kookeiland heen. De kruk wiebelt. Ik hap naar adem.

2.

In de tuin lurk ik zo hard aan mijn sigaret dat ik moet hoesten. De piep galmt na in mijn oren. Ik sluit mijn ogen. Inhaleer nog een keer. Even ben ik weer een meisje van vijftien dat voor het eerst achter school rookt. Een meisje van vijftien dat nog niet weet wat ze wil worden als ze groot is en het is niet erg. Ik heb nog niets verpest. De kleine haartjes in mijn longen zijn nog intact, omdat het mijn eerste sigaret is.

Ik denk aan het scenario dat ik voor vandaag had bedacht:
De bel die gaat, het huis dat volstroomt met mensen die te hard lachen en doen alsof ze alles, dat hen in het leven is gegeven, zelf hebben verdiend. Jacques die in zijn wangen geknepen wordt. ‘Wat wordt hij knap hè?’ Niemand die naar mij kijkt omdat een au-pair weinig verschilt van een kamerplant. Of ze nou een glitterjurk draagt of niet. Een au-pair wordt pas zichtbaar wanneer ze heeft gefaald.

Ik doof mijn sigaret en gooi hem in de bosjes. Op de drempel blijf ik staan en steek er nog een op.

3.

‘Ik ben bang dat het feestje niet door kan gaan.’
[…]
‘Ik denk dat de uitleg nog wel volgt.’
[…]
‘Ik vind het ook best spijtig.’
[…]
‘Mag ik u misschien wat vragen?’
[…]
‘Als het erop aankomt, bent u dan het type dat vecht, vlucht of bevriest?’
[…]
‘Ik denk niet dat dat een ongepaste vraag is.’

Over drie weken borduurt schrijver Anne van Winkelhof verder op Yentl's laatste zin.

Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Lees verder Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Schrijver zkt. band

Schrijver zkt. band

Klimaatdestructie en uitsterfgolven lenen zich normaal alleen voor gepieker en slapeloosheid, maar hier is het album 'Schip, 1912', een conceptalbum over de ondergang van de wereld. Lees meer

Voor Valentina Tereshkova

Voor Valentina Tereshkova

Merel van Slobbe schreef een gedicht over Valentina Tereshkova, walvissen en voor de laatste keer een kamer uitlopen. Lees meer

Engel

Engel

Door een bizar voorval raakt een man begaan met het lot van gevallen engelen. Vanaf dat moment merkt hij hun aanwezigheid overal op en smeedt een plan om ze te helpen. Lees meer

Vuur

Vuur

Eind deze maand verschijnt Max Hermens' chapbook Toch zonken ze niet. Lees hier alvast het korte verhaal ‘Vuur’, over een dochter, een werkloze vader en de krullende schilfers van een berkenbast. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Tsunami

Tsunami

De vakantie in Frankrijk is anders dan andere zomers, want Katja's opa is overleden. Met haar zus en neef doodt ze de tijd aan de hete kust, tot het noodlot toeslaat. Lees meer

Een zomer op de Wallen (IIII): Voor de show

Voor de show

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? In... Lees meer

Zomerzucht (V): Franse kaas

Franse kaas

De Franse kaas loopt de kamer binnen en kijkt me strak aan. Lees meer

Automatische concepten 24

Kus me, doop me

Gecontroleerd legt hij me in de badkuip, moeite om mijn jurkje uit te doen neemt hij niet. Lees meer

Een zomer op de Wallen (III): Boven het geklaag

Boven het geklaag

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Het... Lees meer

Zomerzucht (III): 1

Goed dat je bent gekomen

'Druppels zweet komen onder mijn borsten vandaan en uit mijn knieholtes. Kaas glijdt door mijn mond.' Lees meer

Zomerzucht (II): 1

Brandend verlangen

Rose Doolan smelt haast door de hitte. De ijsman op zijn beurt door haar. Lees meer

Vast in het café

Vast in het café

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Ze... Lees meer

Druipend lichaam

Druipend lichaam

Het is zomer en zo heet dat je van je strandstoel afglijdt. Lees meer

Ik heb nog nooit

Ik heb nog nooit

'Ik heb nog nooit iemand vermoord. Hoe zouden ze kijken als ik dat zeg?' Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan