Asset 14

Beste Jan

Beste Jan,

U bent een vreselijke seksist. Misschien is dat geen nieuws; als ex-hoofdredacteur van de Playboy kan men eigenlijk wel raden wat voor wereldbeeld u erop nahoudt. Ook uw briefwisseling in de Linda, met Saskia Noort, waarin mannen- en vrouwenkwesties worden besproken, geeft uw tenenkrommend ouderwetse gedachtes goed weer. Ik lees ze niet (meer), omdat ik ook aan de gezondheid van mijn hart moet denken, en die gaat met elke letter die ik van u lees achteruit. Goed, de Linda, de Playboy en Saskia moeten het allemaal lekker zelf weten, maar het verwonderde mij zeer dat de redactie van de Volkskrant u een podium bood om uw vreemde opvattingen over het seksleven van heteroseksuele stellen te verkondigen. U zal als echte man, het ‘wildebeest’ en ‘neukdier’ dat u natuurlijk bent, uw onweerstaanbare charmes wel hebben gebruikt om de ‘vrouwtjes’ van de redactie in te palmen. Want zo zijn wij natuurlijk, weerloos voor echte mannen als u.

Maar goed: ik ben de kwaadste niet, en wil toch een poging doen u iets – bescheidens - bij te brengen over De Wereld buiten de botte kop van Jan Heemskerk: die wereld is best groot en gevarieerd, kijkt u eens om zich heen!

In het artikel ‘Goed huwelijk, geen seks’ (Volkskrant Magazine, 5 april ’14) omschrijft u hoe een gelijkwaardige heteroseksuele relatie, waarin een man zich mede ontfermt over ‘typisch’ vrouwelijke klusjes zoals koken of de was doen, hét recept is voor een tanend seksleven. Mannen die aardappels schillen zouden door vrouwen enkel nog gezien kunnen worden als ‘vrouw-met-een-piemel’, en nee, daar worden wij vrouwtjes niet geil van. En de mannen raken door al die dames die de ‘echte’ arbeidsmarkt maar betreden ‘hevig van het padje’.

Mannen dragen volgens u de volledige verantwoordelijkheid voor de erotische spanning in een relatie: ‘de man als hoeder van het seksleven’. En dat seksleven komt in gevaar doordat mannen ook ‘dienende’ huishoudelijke taken op zich nemen, want aantrekkingskracht tussen mannen en vrouwen bestaat, zo zegt u, bij de gratie van de verschillen tussen beide geslachten. ‘De verschillen in opvatting over ongeveer alles’ die er volgens u nu eenmaal zijn tussen mannen en vrouwen, en u kunt het weten, want u bent immers een kenner.

Illustratie: Aart-Jan Venema

Maar wacht: vrouwen kunnen dat verschil blijkbaar niet maken, want als wij bijvoorbeeld de kostwinnaar van het gezin worden (hoe durven we), en de man dientengevolge het huishouden bestiert, dan raakt iedereen in de war. En blijven de lakens strak gevouwen om het bed in plaats van losgerukt en besmeurd met onbehouwen, geil vocht. Doe dus vooral je best, dametjes, om gewoon je jaren vijftig-taken te vervullen waarvoor je nu eenmaal op deze wereld bent gezet. De kinderen verzorgen, piepers schillen en het eten klaarmaken voor als Je Man thuis komt uit zijn werk. Dan maakt hij daarna jou wel klaar. Daar draagt hij namelijk de verantwoordelijkheid voor, en daarmee hebben wij natuurlijk niets van doen.

Beste Jan, ik weet het, wat nu volgt is een hopeloze poging, ik maak me geen illusies. Dat bord voor je kop, is natuurlijk nog even groot. Maar laat me je toch dit vertellen, en misschien helpt het als ik je daarvoor in jouw Playboy-taal toespreek. Er is van alles waar ik een natte kut van krijg: vieze woorden, een mooie, gespierde rug, hard genomen worden, ‘echte mannen’-dingen. Maar dat wat ik opwindend vind aan een man, gaat echt niet over aardappelen of vuilniszakken of wie de rekening betaalt. Die aantrekkelijkheid gaat over hoe een geliefde mij iets leert over muziek die ik niet ken, over de bewondering die hij uit over een van zijn helden, over hoe hij over zijn zusjes praat, of over de keuze voor een plantenbak desnoods. Of over hoe hij zijn pasta kookt. Het gaat over een mens dat dingen anders doet of ziet dan ik, en hoe ik daar mijn eigen wereldbeeld mee verbreed, bijschaaf, nuanceer en verrijk. Of juist over het feit dat we precies hetzelfde denken. En natuurlijk is het voor mij ook opwindend dat hij een pik heeft en ik een kut. Dan kunnen we namelijk neuken op een manier die ik lekker vind, en dat is geil.

En als het niet meer geil is, heeft dat misschien meer te maken met het feit dat we elkaar steeds beter hebben leren kennen, waardoor verveling heeft toegeslagen en je op elkaar raakt uitgekeken: monogamie, kinderen krijgen en ouder worden lijken me nog altijd grotere gevaren voor een goed seksleven dan gelijkheid. Dit probleem is er toch al veel langer dan dat mannen zijn begonnen met stofzuigen? Een man die een wasje in de machine stopt is echt geen ‘kameraadje’ of ‘meubelstuk’, het is gewoon een volwassen vent die verantwoordelijkheid neemt. Botergeil, kan ik je vertellen.

Dus beste Jan, doe je vrouw een plezier en zeik niet zo, schil die piepers. Kan zij zich tenminste concentreren op haar ‘echte’ werk.

Kusje van mij en alle girls. XOXO.

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Aart-Jan Venema is freelance illustrator en verhalenverteller. Hij werkt onder andere voor NRC.next, de Groene Amsterdammer en hard/hoofd.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer