Asset 14

Liefdestijd

“Volgens mij willen meisjes het liefst al hun tijd doorbrengen met hun geliefde.” Ik zit met vijf jongens in de auto op weg naar de Parijse tennisvelden van het Bois de Bologne. Sommige van hen lieten een ongelukkige partner thuis achter voor dit vriendenweekend; er was onbegrip rond het feit dat deze dagen - die voor de jongens inmiddels een traditie zijn geworden - niet toegankelijk zijn voor geliefdes – (ik ben, als ‘gewone’ vriendin, slechts bij toeval mee). Maar de enigen met heibel thuis zijn de heteroseksuele mannen. De mannen met een man thuis hebben nergens last van. Die jaloerse vrouwen ook altijd. Vandaar de verzuchting van de heer in kwestie.

“En nog liever willen vrouwen dat hun man uit vrije wil alle tijd met hen doorbrengt,” voegt de wijsneus er nog aan toe. “Vrouwen willen gewoon een fulltime beschikbare man, dat is waar het leven voor hen om draait.” Ik twijfel aan de kloeke en gemakkelijke manier waarop de jongen in kwestie vrouwen stereotypeert, maar vraag me tegelijkertijd af wat er wel van waar is. Want ook mijn relatie liep – deels – stuk door geruzie over tijdverdeling: ik wilde meer aandacht, meer van hem, maar hoe harder ik probeerde hem bij me te houden, hoe ongezelliger het werd, en hoe harder hij dus de andere kant op holde. Catch 22.

In mijn huidige, relatieloze status kan ik me nog maar nauwelijks voorstellen dat er geruzie ontstaat over een paar dagen zonder elkaar; het grootste plezier uit alleen zijn beleef ik aan mijn ongeplande weekenden, die me nu al veel impulsieve avonturen hebben doen beleven. Waaronder dit plotselinge weekend naar de gravelbanen van Roland Garros. Een van de mannen uit de originele samenstelling viel uit, en ik mocht, mits ik mij als een echte vent zou gedragen, zijn plaats innemen. Geen seconde hoefde ik erover na te denken. Geld was geen issue, de poezen logeren deze zomer bij mijn vader, dus voor ik het wist sprong ik in de auto. Ik vraag me af of dat ook zo was gegaan wanneer ik iemand aan mijn zijde had gehad. Op de een of andere manier werkt dat de spontaniteit van het leven vaak een beetje tegen, en dat is misschien meteen het probleem. En tegelijk de oplossing voor mijn toekomstige, natuurlijk veel betere relatie.

Of het zo zwart-wit een vrouwenkwestie is om meer (alle?) tijd met je lief door te willen brengen, terwijl mannen een deel van hun tijd alleen of met anderen doorbrengen, lijkt me niet. Toch is het wel het beeld dat ik het meeste om me heen zie: in de praktijk, maar ook op televisie, in toneelstukken en in films zijn het vooral mannen die nog een leven naast hun relatie hebben, terwijl vrouwen wachten en zich vastklampen - en in het slechtste geval daardoor verlaten worden. Of het nou Carry uit Sex and the City is, of Arianna uit Monteverdi’s opera, beide vrouwen zijn het grootste deel van hun tijd bezig met een man. Ook als hij er niet is.

Illustratie: Aart-Jan Venema

 

Tijdens de autorit zoeken we naar de gouden formule voor een relatie. We vergelijken er een paar die heel vlekkeloos lijken te verlopen, en komen tot de conclusie dat die één grote, gemene deler hebben. Relaties waarin beide partners evenveel tijd zonder elkaar doorbrengen lijken het beter te doen dan relaties waarin de ene partner meer tijd opeist dan de ander kan en vooral wil geven. Daaraan toegevoegd: dit lijkt vooral goed te werken voor stellen bij wie die tijd apart een aanzienlijk deel is, minimaal vijfentwintig procent bijvoorbeeld.

Het gevaar schuilt denk ik in het begin van een relatie: je bent verliefd, wilt elkaar ontdekken, opsnuiven, eigen maken en spendeert daarom veel tijd samen. Voor je het weet praat je in termen als ‘wij’. Als je het leven dat je ervoor leidde in die periode echter zoveel mogelijk in stand weet te houden, omdat je die dingen ‘alleen’ nu eenmaal ook graag blijft doen, kom je, vermoed ik, het verst. De begrenzing is dan natuurlijker, heeft niets met die ander te maken of met het feit dat je per se niet met je geliefde wilt zijn. En zo houd je ook nog tijd over om elkaar te missen.

Het is een waarheid die we allemaal al kennen, maar voor een geslaagd liefdesleven moet je eigen leven al leuk genoeg zijn.

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Aart-Jan Venema is freelance illustrator en verhalenverteller. Hij werkt onder andere voor NRC.next, de Groene Amsterdammer en hard/hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 81

Een extatische ruimte-odyssee

'In the 30th century, everybody wants to come.' Maar wat als je van het ene op het andere moment niet meer klaar kunt komen? Lees meer

Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan? Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Het publiek bij de allerlaatste voorstelling van Blue, over racistisch politiegeweld, hoefde niet verteld te worden hoe hyperactueel de voorstelling was die ze zagen. Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

:Postbode Dirk: ‘Als ik later thuiskwam, maakte dat geen reet uit’ 1

Postbode Dirk: ‘Als ik later thuiskwam, maakte dat geen reet uit’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is een deel van het verhaal van Dirk. Lees meer

Afscheidsrede: ‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, niet een vrije markt’

‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, geen vrije markt’

Marte Hoogenboom blikt terug op haar tijd als hoofdredacteur van Hard//hoofd. Na tweeënhalf jaar dienst vraagt ze zich nog steeds af wat Hard//hoofd eigenlijk is. Lees meer

:Postbode Mustafa: ‘Ik wil dat ze van mij zeggen: jij bent een harde werker’ 1

Postbode Mustafa: ‘Ik wil dat ze van mij zeggen: dat is een harde werker’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is een deel van het verhaal van Mustafa. Lees meer

Van 0-en en 1-en of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Van 0'en naar 1'en, of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Als schrijver die 'iets' met computers doet, krijgt Marten Hoekstra vaak de vraag wat dat werk precies inhoudt. In dit essay onderbouwt hij de kracht achter dit ambacht. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Postbode Bas: ‘Advocaten en ondernemers hebben het voor elkaar. Ik verdien 13 euro per uur’

Postbode Bas: ‘Advocaten en ondernemers hebben het voor elkaar’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is het verhaal van Bas. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Nieuws in beeld: De macht van het volk

De macht van het volk

De beelden die uit Iran naar buiten komen zijn schaars. Dat raakt illustrator Pirmin Rengers, die een wereld gewend is waarin media volledig worden gedomineerd door beeld. Lees meer

Stemvorken

Stemvorken

Hoe onderzoek je lesbische aantrekking als je eerste kennismaking daarmee porno is, gericht op een mannelijke fantasie? Met ‘Stemvorken’ won Leonore Spee Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Ongewerveld

Ongewerveld

Kan erotiek ook schuilen in pijn, verdriet en kwetsbaarheid? Met ‘Ongewerveld’ won Jori(k) Amit Galama de juryprijs van Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel