Asset 14

Liefdestijd

“Volgens mij willen meisjes het liefst al hun tijd doorbrengen met hun geliefde.” Ik zit met vijf jongens in de auto op weg naar de Parijse tennisvelden van het Bois de Bologne. Sommige van hen lieten een ongelukkige partner thuis achter voor dit vriendenweekend; er was onbegrip rond het feit dat deze dagen - die voor de jongens inmiddels een traditie zijn geworden - niet toegankelijk zijn voor geliefdes – (ik ben, als ‘gewone’ vriendin, slechts bij toeval mee). Maar de enigen met heibel thuis zijn de heteroseksuele mannen. De mannen met een man thuis hebben nergens last van. Die jaloerse vrouwen ook altijd. Vandaar de verzuchting van de heer in kwestie.

“En nog liever willen vrouwen dat hun man uit vrije wil alle tijd met hen doorbrengt,” voegt de wijsneus er nog aan toe. “Vrouwen willen gewoon een fulltime beschikbare man, dat is waar het leven voor hen om draait.” Ik twijfel aan de kloeke en gemakkelijke manier waarop de jongen in kwestie vrouwen stereotypeert, maar vraag me tegelijkertijd af wat er wel van waar is. Want ook mijn relatie liep – deels – stuk door geruzie over tijdverdeling: ik wilde meer aandacht, meer van hem, maar hoe harder ik probeerde hem bij me te houden, hoe ongezelliger het werd, en hoe harder hij dus de andere kant op holde. Catch 22.

In mijn huidige, relatieloze status kan ik me nog maar nauwelijks voorstellen dat er geruzie ontstaat over een paar dagen zonder elkaar; het grootste plezier uit alleen zijn beleef ik aan mijn ongeplande weekenden, die me nu al veel impulsieve avonturen hebben doen beleven. Waaronder dit plotselinge weekend naar de gravelbanen van Roland Garros. Een van de mannen uit de originele samenstelling viel uit, en ik mocht, mits ik mij als een echte vent zou gedragen, zijn plaats innemen. Geen seconde hoefde ik erover na te denken. Geld was geen issue, de poezen logeren deze zomer bij mijn vader, dus voor ik het wist sprong ik in de auto. Ik vraag me af of dat ook zo was gegaan wanneer ik iemand aan mijn zijde had gehad. Op de een of andere manier werkt dat de spontaniteit van het leven vaak een beetje tegen, en dat is misschien meteen het probleem. En tegelijk de oplossing voor mijn toekomstige, natuurlijk veel betere relatie.

Of het zo zwart-wit een vrouwenkwestie is om meer (alle?) tijd met je lief door te willen brengen, terwijl mannen een deel van hun tijd alleen of met anderen doorbrengen, lijkt me niet. Toch is het wel het beeld dat ik het meeste om me heen zie: in de praktijk, maar ook op televisie, in toneelstukken en in films zijn het vooral mannen die nog een leven naast hun relatie hebben, terwijl vrouwen wachten en zich vastklampen - en in het slechtste geval daardoor verlaten worden. Of het nou Carry uit Sex and the City is, of Arianna uit Monteverdi’s opera, beide vrouwen zijn het grootste deel van hun tijd bezig met een man. Ook als hij er niet is.

Illustratie: Aart-Jan Venema

 

Tijdens de autorit zoeken we naar de gouden formule voor een relatie. We vergelijken er een paar die heel vlekkeloos lijken te verlopen, en komen tot de conclusie dat die één grote, gemene deler hebben. Relaties waarin beide partners evenveel tijd zonder elkaar doorbrengen lijken het beter te doen dan relaties waarin de ene partner meer tijd opeist dan de ander kan en vooral wil geven. Daaraan toegevoegd: dit lijkt vooral goed te werken voor stellen bij wie die tijd apart een aanzienlijk deel is, minimaal vijfentwintig procent bijvoorbeeld.

Het gevaar schuilt denk ik in het begin van een relatie: je bent verliefd, wilt elkaar ontdekken, opsnuiven, eigen maken en spendeert daarom veel tijd samen. Voor je het weet praat je in termen als ‘wij’. Als je het leven dat je ervoor leidde in die periode echter zoveel mogelijk in stand weet te houden, omdat je die dingen ‘alleen’ nu eenmaal ook graag blijft doen, kom je, vermoed ik, het verst. De begrenzing is dan natuurlijker, heeft niets met die ander te maken of met het feit dat je per se niet met je geliefde wilt zijn. En zo houd je ook nog tijd over om elkaar te missen.

Het is een waarheid die we allemaal al kennen, maar voor een geslaagd liefdesleven moet je eigen leven al leuk genoeg zijn.

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Aart-Jan Venema is freelance illustrator en verhalenverteller. Hij werkt onder andere voor NRC.next, de Groene Amsterdammer en hard/hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

In de afwezigheid van 1

In de afwezigheid van

Marit Pilage onderzoekt de rol en betekenis van kunst bij zwangerschap en vruchtbaarheid, maar vooral ook bij het uitblijven daarvan. Lees meer

Kijkend naar kunst van mannen: ‘Ben ik toch een mannenhater?’ 6

Kijkend naar kunst van mannen: ‘Ben ik dan toch een mannenhater?’

Puck Lingbeek's vader stelt dat haar boosheid richting mannen haar interpretaties van kunst beïnvloedt. Puck is het daar niet mee eens, maar het zet het haar wel aan het denken. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Liever een monster

Liever een monster

Het is moeilijk te accepteren dat mensen kunnen doden, maar waarom maken we van moordenaars karikaturen? Een voorpublicatie uit Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee Dodelijke gekte. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Hoe in Duitsland het Zionistische establishment wint

Hoe in Duitsland elke vorm van empathie met inwoners van Palestina wordt verboden

De situatie in Duitsland is de laatste dagen geëscaleerd. Het politieapparaat en de politiek gebruiken harde repressiemiddelen om vooral Duitse mensen van kleur of met een migratieachtergrond de kop in te drukken. Zij verliezen op dit moment hun vrijheid van meningsuiting. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Aaah, het launchfeest!

Aaah, het launchfeest!

Na de lancering van ons derde papieren tijdschrift willen we onze lezers, schrijvers en makers graag uitnodigen om dit grote succes samen met Hard//hoofd te vieren op 26 oktober in Amsterdam. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier! 

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer