Asset 14

Liefdestijd

“Volgens mij willen meisjes het liefst al hun tijd doorbrengen met hun geliefde.” Ik zit met vijf jongens in de auto op weg naar de Parijse tennisvelden van het Bois de Bologne. Sommige van hen lieten een ongelukkige partner thuis achter voor dit vriendenweekend; er was onbegrip rond het feit dat deze dagen - die voor de jongens inmiddels een traditie zijn geworden - niet toegankelijk zijn voor geliefdes – (ik ben, als ‘gewone’ vriendin, slechts bij toeval mee). Maar de enigen met heibel thuis zijn de heteroseksuele mannen. De mannen met een man thuis hebben nergens last van. Die jaloerse vrouwen ook altijd. Vandaar de verzuchting van de heer in kwestie.

“En nog liever willen vrouwen dat hun man uit vrije wil alle tijd met hen doorbrengt,” voegt de wijsneus er nog aan toe. “Vrouwen willen gewoon een fulltime beschikbare man, dat is waar het leven voor hen om draait.” Ik twijfel aan de kloeke en gemakkelijke manier waarop de jongen in kwestie vrouwen stereotypeert, maar vraag me tegelijkertijd af wat er wel van waar is. Want ook mijn relatie liep – deels – stuk door geruzie over tijdverdeling: ik wilde meer aandacht, meer van hem, maar hoe harder ik probeerde hem bij me te houden, hoe ongezelliger het werd, en hoe harder hij dus de andere kant op holde. Catch 22.

In mijn huidige, relatieloze status kan ik me nog maar nauwelijks voorstellen dat er geruzie ontstaat over een paar dagen zonder elkaar; het grootste plezier uit alleen zijn beleef ik aan mijn ongeplande weekenden, die me nu al veel impulsieve avonturen hebben doen beleven. Waaronder dit plotselinge weekend naar de gravelbanen van Roland Garros. Een van de mannen uit de originele samenstelling viel uit, en ik mocht, mits ik mij als een echte vent zou gedragen, zijn plaats innemen. Geen seconde hoefde ik erover na te denken. Geld was geen issue, de poezen logeren deze zomer bij mijn vader, dus voor ik het wist sprong ik in de auto. Ik vraag me af of dat ook zo was gegaan wanneer ik iemand aan mijn zijde had gehad. Op de een of andere manier werkt dat de spontaniteit van het leven vaak een beetje tegen, en dat is misschien meteen het probleem. En tegelijk de oplossing voor mijn toekomstige, natuurlijk veel betere relatie.

Of het zo zwart-wit een vrouwenkwestie is om meer (alle?) tijd met je lief door te willen brengen, terwijl mannen een deel van hun tijd alleen of met anderen doorbrengen, lijkt me niet. Toch is het wel het beeld dat ik het meeste om me heen zie: in de praktijk, maar ook op televisie, in toneelstukken en in films zijn het vooral mannen die nog een leven naast hun relatie hebben, terwijl vrouwen wachten en zich vastklampen - en in het slechtste geval daardoor verlaten worden. Of het nou Carry uit Sex and the City is, of Arianna uit Monteverdi’s opera, beide vrouwen zijn het grootste deel van hun tijd bezig met een man. Ook als hij er niet is.

Illustratie: Aart-Jan Venema

 

Tijdens de autorit zoeken we naar de gouden formule voor een relatie. We vergelijken er een paar die heel vlekkeloos lijken te verlopen, en komen tot de conclusie dat die één grote, gemene deler hebben. Relaties waarin beide partners evenveel tijd zonder elkaar doorbrengen lijken het beter te doen dan relaties waarin de ene partner meer tijd opeist dan de ander kan en vooral wil geven. Daaraan toegevoegd: dit lijkt vooral goed te werken voor stellen bij wie die tijd apart een aanzienlijk deel is, minimaal vijfentwintig procent bijvoorbeeld.

Het gevaar schuilt denk ik in het begin van een relatie: je bent verliefd, wilt elkaar ontdekken, opsnuiven, eigen maken en spendeert daarom veel tijd samen. Voor je het weet praat je in termen als ‘wij’. Als je het leven dat je ervoor leidde in die periode echter zoveel mogelijk in stand weet te houden, omdat je die dingen ‘alleen’ nu eenmaal ook graag blijft doen, kom je, vermoed ik, het verst. De begrenzing is dan natuurlijker, heeft niets met die ander te maken of met het feit dat je per se niet met je geliefde wilt zijn. En zo houd je ook nog tijd over om elkaar te missen.

Het is een waarheid die we allemaal al kennen, maar voor een geslaagd liefdesleven moet je eigen leven al leuk genoeg zijn.

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Aart-Jan Venema is freelance illustrator en verhalenverteller. Hij werkt onder andere voor NRC.next, de Groene Amsterdammer en hard/hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar