Asset 14

Booty

Net toen Noor dacht dat de grens van het billenjaar wel bereikt was, kwam Jennifer Lopez afgelopen weekend met een nieuwe clip met de kraakheldere titel Booty.

Mail

Was een jaar of vijf geleden de norm vooral de suggestie van een geile poffer in een strakke jurk, de laatste tijd is de onderbroek van de bil en is het gewoon booty all over in your face. In Sisqó’s Thong Song uit 2000 liggen er knappe meisjes in het hete zand, en letterlijk een enkele keer zoeft de camera over hun weinig verhullende bikini’s en zien we daadwerkelijk de billetjes –  vergeleken met de konten van nu, is dat verkleinwoord echt op z’n plek.

En zoals je ziet valt het met die thongs wel mee, het zijn meer kleine onderbroekjes. Als de camera een close-up neemt van een bil in Thong Song, vonden we het in 2000 blijkbaar toch sexier als er een gezellig doekje omheen zat, zoals hier.

Veel vaker worden de meisjes gefilmd van de voorkant, terwijl ze op de achtergrond lekker staan te dansen om Sisqó heen, die niet schuwt om ons zijn gespierde en gebruinde bast te laten zien. Veel blote man, relatief weinig echte bil. Maar dat was vroeger. De pornoficatie van populaire cultuur is nu al zo vergaand dat ik de video van Thong Song als ‘mild’ beschouw.

Een maand geleden kwam Nicki Minaj met haar nieuwe clip Anaconda, waarin behalve ananassen, lekkende kokosnoten en veel stoom een enorme hoop bil te zien is, van heel erg dichtbij en heel erg schuddend, en groot (!!) bovendien. Ik weet niet hoe YouTube kijkwijzerachtige praktijken hanteert, maar dit soort clips zijn ‘gewoon’ popliedjes en worden in eerste instantie niet bestempeld als (soft)porno. Daadwerkelijke seksuele handelingen komen er inderdaad niet in voor en Nicki en de andere meisjes hebben natuurlijk wel iets aan. Kijk maar.

‘He loves this fat ass’, zingt Nicki terwijl ze als een krolse kat naar Drake toekruipt, die op een stoel zit, netjes met al z’n kleren aan. ‘This one is for my bitches with a fat ass in the fucking club. Fuck those skinny bitches in the club, fuck you if you’re skinny’. Op zich ben ik ook geen voorstander van een schoonheidsideaal waarvoor we allemaal aan de anorexia moeten, maar dit werkt natuurlijk precies hetzelfde. Na het zien van dit soort beelden kijk ik in de spiegel, zie ik mijn eigen bil en denk ik: tsja. Het is niet leuk voor de sfeer, Nicki, en zomaar alle meisjes zonder bil uitschelden is ook niet gezellig.

De ophef die er ontstond over het nummer Baby got Back van Sir mix-a-lot uit 1992 – waar Nicki haar Anaconda-sampletje vandaan haalde –, ging vooral over de expliciete teksten. Sir wilde niks dan grote billen om vieze dingen mee te doen, alleen daarvoor haalde hij zijn ‘anaconda’ uit de broek, en ook hij zette dit af tegen meisjes zonder noemenswaardige achterkant: ‘When it comes to female, Cosmo ain’t got nothin’ to do with my selection’. Maar in deze videoclip moest ik heel veel moeite doen om het volgende screenshot te kunnen maken.

Wel de woorden, weinig beelden. Nu is het én én, en belangrijker nog: gezongen door de billen zelf. Waren het vroeger vooral mannen die vrouwen seksualiseerden, nu zijn het vrouwen zelf die – vaak onder de noemer van ‘feminisme-want-ik-doe-wat-ik-wil’ – hun lichaam in expliciete, naakte toestanden presenteren. Als Nicki aan het einde van de clip boos wegloopt omdat Drake een poging doet om écht haar billen vast te grijpen (heel gek natuurlijk als je ongeveer op iemands hoofd gaat zitten), en hem met blauwe ballen achterlaat, zouden we dit kunnen opvatten als een powerfeministische situatie. Maar het credo daarvan lijkt tegenwoordig meer iets als ‘If you can’t beat them, join them’ dan ‘Sterke Vrouwen die iets wezenlijks doen aan sekseongelijkheid of het obscene objectificeren van meisjes’.

Net toen ik dacht dat de grens van het billenjaar wel bereikt was in videoclipland, kwam Jennifer Lopez afgelopen weekend met haar nieuwe nummer met de kraakheldere titel Booty; ik zou er bijna de clip van Nicki door gaan verdedigen. Daarin zit nog iets van ironie of humor, of tenminste verschillende setjes met choreografieën en grappige props – zou mijn argument kunnen zijn. Maar Jenny from the block doet verder nul moeite om nog iets aan de verbeelding over te laten. Deze clip gaat over niks anders dan booty, big booty, en met een waarschuwing vooraf voor ‘maximum impact’, schudt ze zich vervolgens samen met rapper Iggy Azalea vier minuten lang een ongeluk. Screenshots maken was niet ingewikkeld. Dit is bijvoorbeeld het openingsshot:

En dit zijn een paar andere momenten uit de enorm variërende beelden.

Het is natuurlijk geweldig dat Jen een superlijf heeft, met mooie grote billen, en dat ze ontzettend goed kan dansen. Kijken naar iemand die goed kan dansen is altijd leuk, en hier een beetje tegenop kijken is ook niet erg. Het feit dat ze 45 is en moeder van een tweeling verdient ook lof, je leven hoeft dan (als vrouw) zeker nog niet over te zijn. Maar wat zo vervelend is aan deze oprekkende grenzen, is dat popcultuur nu overspoeld wordt met beelden van vrouwen waar letterlijk niks méér aan- of opzit dan hun dikke, vette bil. Jonge meisjes en vrouwen kunnen weinig anders dan eindeloos naar de sportschool gaan en uiteindelijk naar de plastische chirurg (kijk maar goed naar Iggy’s kont, hoe hard ze die ook schudt, die beweegt niet mee = siliconen) om aan dit ideaalbeeld te kunnen voldoen; en dat gaat allemaal af van hun kostbare tijd waarin ze zichzelf tot een wezenlijk mens zouden kunnen ontwikkelen.

Het meest ongeloofwaardig maakt Jen zich nog wel door het feit dat ze slechts een halfjaar geleden een video uitbracht, I Luh Ya Papi, waarin ze de clipcultuur bekritiseert: vrouwen zijn altijd halfnaakt voor ‘no reason’ en in iedere scene worden ze geobjectificeerd – zeggen zij en haar vriendinnen letterlijk. In dat licht is deze clip – van ook nog eens een slecht nummer! –  echt een hele vreemde keuze.

En dan kauwt ze ook nog eens heel ordinair een kauwgompje. Jenny, gedraag je!

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al tien jaar een vrije ruimte voor talentvolle makers. Elke dag verschijnen op onze site artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties. Zonder advertenties en helemaal gratis.

Maar zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Steun ons en ontvang speciaal geselecteerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Én een Hard//hoofd-tasje. Je eerste kunstwerk is van Hard//hoofd-maker Nastia Cistakova.

Steun ons
het laatste
 Rusland de komende jaren bankzitter

Rusland de komende jaren bankzitter

Sporters uit Rusland die kunnen aantonen dat zij dopingvrij zijn en geen dopingcontrole gemist hebben, mogen bij de komende grote sporttoernooien wel meedoen, maar niet onder de Russische vlag. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Alles vijf sterren: 17

Een hele week blij (en een beetje verdrietig)

Deze week worden we blij van een wekelijkse muziek bijeenkomst, een hartverscheurende novelle van Alma Mathijsen en kerstmarkten. Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze tip uit 2018 geeft Emma Stomp een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Tip: 1

Maak een toetje

De kleine keuken van Lotte Akkerman weerhoudt haar er niet van om toetjes te maken. Een tip voor winteravonden (inclusief recept). Lees meer

 Zedenpolitie onder vuur

Zedenpolitie onder vuur

Toen de politie vier zedenverdachten voor een reconstructie meenam naar de plaats delict, probeerden die de agenten te overmeesteren. Bij de schermutseling die volgde kwamen alle verdachten om het leven. Het nieuws in beeld door Rueben Millenaar. Lees meer

Filmtrialoog: The Third Wife

The Third Wife

Redacteuren Oscar Spaans, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in de bioscoop hoe in het Vietnam van eind 19e eeuw, de 14-jarige May de derde vrouw wordt van Hung, een steenrijke en veel oudere grootgrondbezitter. Lees meer

Voor Valentina Tereshkova

Voor Valentina Tereshkova

Merel van Slobbe schreef een gedicht over Valentina Tereshkova, walvissen en voor de laatste keer een kamer uitlopen. Lees meer

Lieve Mark 2

Lieve Mark

Jan Hamstra sneed zijn kijk op Zwarte Piet in hout voor zijn beeldkritiek 'Lieve Mark'. Hij neemt ons in sneltreinvaart mee door de geschiedenis van raciale karikaturen, en drukt premier Mark Rutte op het hart dat hij zich meer in die geschiedenis zou moeten verdiepen. Lees meer

Column: Ongehoorzaam watje 1

Ongehoorzaam watje

Iduna Paalman ziet de IDFA-documentaire Objector en denkt na over de mens in opstand. Lees meer

Engel

Engel

Door een bizar voorval raakt een man begaan met het lot van gevallen engelen. Vanaf dat moment merkt hij hun aanwezigheid overal op en smeedt een plan om ze te helpen. Lees meer

Hard//talk: Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Een label geeft een naam aan een ervaring, maar kan nooit een verklaring zijn voor waarom iemand, op dat specifieke moment in haar leven, die specifieke klachten heeft. Lees meer

Tip: Leren om het leren

Leren om het leren

Else Boer is het leren nog niet verleerd. Op YouTube is namelijk een schat aan smakelijke en nutteloze informatie te vinden, waar je toch een stuk wijzer van wordt. Een tip om eens wat te leren van de onvolprezen video-essays. Lees meer

Paw Patrol krijgt concurrentie

Paw Patrol krijgt concurrentie

De Australische hond Bear werd als puppy achtergelaten. Hij werd zelf gered, en sindsdien staat zijn leven in het teken van het redden van andere dieren. Het nieuws in beeld door Aida de Jong. Lees meer

Column: Een nieuwe man

Een nieuwe man

Trudy poetste haar tanden en dacht: 'als ik het nú niet probeer, hoeft het niet meer. Hoeveel jaar heb ik nog? Moet ik wachten tot ik achter een rollator loop? Tot ik mijn huis heb opgegeten? Nou dan!' Lees meer

Alles vijf sterren: Telefoonnamen, vloerkleden en Parijs

Gluren in Parijs

Deze week worden we blij van huizen kijken op Instagram, de Britse serie Catastrophe en oude Franse foto's in Foam. Lees meer

Vuur

Vuur

Eind deze maand verschijnt Max Hermens' chapbook Toch zonken ze niet. Lees hier alvast het korte verhaal ‘Vuur’, over een dochter, een werkloze vader en de krullende schilfers van een berkenbast. Lees meer

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Gijsbert Pols herleest Wolkers' meesterwerk Turks fruit, en moet constateren dat de roman niets waarmaakt van de bevrijding die hem wordt toegedicht. Een bewerkt hoofdstuk uit Pols' nieuwe essaybundel 'Het onhoudbare midden'. Lees meer

Tip: Vraag het je filmpersonage 1

Vraag het je filmpersonage

'Hebben jullie wel eens goed geluisterd naar wat acteurs in films eigenlijk zeggen? En vooral ook hoe mooi ze dat in woorden weten te vangen?' Emma Stomp tipt de magie van dialogen. Lees meer

Meer bloed 2

Meer bloed

'Zoveel bloed, en toch zo onzichtbaar. Waarom telkens de hoop dat het niemand op zal vallen? ‘Ik ben ongesteld’ – wanneer leerden we dat dat beschamende woorden zijn?' Lees meer

Beeldbrekers (VII): 'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

In deze serie interviewt Hard//hoofd beeldbrekers: mensen die het kunst- en cultuurveld openbreken en de spelregels veranderen. Aflevering 7: In een oude kogelfabriek op het Hembrugterrein is sinds deze zomer Het HEM te bezoeken, ‘een nieuw huis voor cultuur’. In gesprek met Laura Kemper. Lees meer

Steun ons en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor talentvolle makers. Zonder advertenties en helemaal gratis. Dankzij onze kunstverzamelaars. Steun ons en ontvang speciaal geselecteerde kunstwerken. Én een Hard//hoofd-tasje. Je eerste kunstwerk is van Hard//hoofd-maker Nastia Cistakova.

Steun ons