Asset 14

Booty

Net toen Noor dacht dat de grens van het billenjaar wel bereikt was, kwam Jennifer Lopez afgelopen weekend met een nieuwe clip met de kraakheldere titel Booty.

Was een jaar of vijf geleden de norm vooral de suggestie van een geile poffer in een strakke jurk, de laatste tijd is de onderbroek van de bil en is het gewoon booty all over in your face. In Sisqó’s Thong Song uit 2000 liggen er knappe meisjes in het hete zand, en letterlijk een enkele keer zoeft de camera over hun weinig verhullende bikini’s en zien we daadwerkelijk de billetjes –  vergeleken met de konten van nu, is dat verkleinwoord echt op z’n plek.

En zoals je ziet valt het met die thongs wel mee, het zijn meer kleine onderbroekjes. Als de camera een close-up neemt van een bil in Thong Song, vonden we het in 2000 blijkbaar toch sexier als er een gezellig doekje omheen zat, zoals hier.

Veel vaker worden de meisjes gefilmd van de voorkant, terwijl ze op de achtergrond lekker staan te dansen om Sisqó heen, die niet schuwt om ons zijn gespierde en gebruinde bast te laten zien. Veel blote man, relatief weinig echte bil. Maar dat was vroeger. De pornoficatie van populaire cultuur is nu al zo vergaand dat ik de video van Thong Song als ‘mild’ beschouw.

Een maand geleden kwam Nicki Minaj met haar nieuwe clip Anaconda, waarin behalve ananassen, lekkende kokosnoten en veel stoom een enorme hoop bil te zien is, van heel erg dichtbij en heel erg schuddend, en groot (!!) bovendien. Ik weet niet hoe YouTube kijkwijzerachtige praktijken hanteert, maar dit soort clips zijn ‘gewoon’ popliedjes en worden in eerste instantie niet bestempeld als (soft)porno. Daadwerkelijke seksuele handelingen komen er inderdaad niet in voor en Nicki en de andere meisjes hebben natuurlijk wel iets aan. Kijk maar.

‘He loves this fat ass’, zingt Nicki terwijl ze als een krolse kat naar Drake toekruipt, die op een stoel zit, netjes met al z’n kleren aan. ‘This one is for my bitches with a fat ass in the fucking club. Fuck those skinny bitches in the club, fuck you if you’re skinny’. Op zich ben ik ook geen voorstander van een schoonheidsideaal waarvoor we allemaal aan de anorexia moeten, maar dit werkt natuurlijk precies hetzelfde. Na het zien van dit soort beelden kijk ik in de spiegel, zie ik mijn eigen bil en denk ik: tsja. Het is niet leuk voor de sfeer, Nicki, en zomaar alle meisjes zonder bil uitschelden is ook niet gezellig.

De ophef die er ontstond over het nummer Baby got Back van Sir mix-a-lot uit 1992 – waar Nicki haar Anaconda-sampletje vandaan haalde –, ging vooral over de expliciete teksten. Sir wilde niks dan grote billen om vieze dingen mee te doen, alleen daarvoor haalde hij zijn ‘anaconda’ uit de broek, en ook hij zette dit af tegen meisjes zonder noemenswaardige achterkant: ‘When it comes to female, Cosmo ain’t got nothin’ to do with my selection’. Maar in deze videoclip moest ik heel veel moeite doen om het volgende screenshot te kunnen maken.

Wel de woorden, weinig beelden. Nu is het én én, en belangrijker nog: gezongen door de billen zelf. Waren het vroeger vooral mannen die vrouwen seksualiseerden, nu zijn het vrouwen zelf die – vaak onder de noemer van ‘feminisme-want-ik-doe-wat-ik-wil’ – hun lichaam in expliciete, naakte toestanden presenteren. Als Nicki aan het einde van de clip boos wegloopt omdat Drake een poging doet om écht haar billen vast te grijpen (heel gek natuurlijk als je ongeveer op iemands hoofd gaat zitten), en hem met blauwe ballen achterlaat, zouden we dit kunnen opvatten als een powerfeministische situatie. Maar het credo daarvan lijkt tegenwoordig meer iets als ‘If you can’t beat them, join them’ dan ‘Sterke Vrouwen die iets wezenlijks doen aan sekseongelijkheid of het obscene objectificeren van meisjes’.

Net toen ik dacht dat de grens van het billenjaar wel bereikt was in videoclipland, kwam Jennifer Lopez afgelopen weekend met haar nieuwe nummer met de kraakheldere titel Booty; ik zou er bijna de clip van Nicki door gaan verdedigen. Daarin zit nog iets van ironie of humor, of tenminste verschillende setjes met choreografieën en grappige props – zou mijn argument kunnen zijn. Maar Jenny from the block doet verder nul moeite om nog iets aan de verbeelding over te laten. Deze clip gaat over niks anders dan booty, big booty, en met een waarschuwing vooraf voor ‘maximum impact’, schudt ze zich vervolgens samen met rapper Iggy Azalea vier minuten lang een ongeluk. Screenshots maken was niet ingewikkeld. Dit is bijvoorbeeld het openingsshot:

En dit zijn een paar andere momenten uit de enorm variërende beelden.

Het is natuurlijk geweldig dat Jen een superlijf heeft, met mooie grote billen, en dat ze ontzettend goed kan dansen. Kijken naar iemand die goed kan dansen is altijd leuk, en hier een beetje tegenop kijken is ook niet erg. Het feit dat ze 45 is en moeder van een tweeling verdient ook lof, je leven hoeft dan (als vrouw) zeker nog niet over te zijn. Maar wat zo vervelend is aan deze oprekkende grenzen, is dat popcultuur nu overspoeld wordt met beelden van vrouwen waar letterlijk niks méér aan- of opzit dan hun dikke, vette bil. Jonge meisjes en vrouwen kunnen weinig anders dan eindeloos naar de sportschool gaan en uiteindelijk naar de plastische chirurg (kijk maar goed naar Iggy’s kont, hoe hard ze die ook schudt, die beweegt niet mee = siliconen) om aan dit ideaalbeeld te kunnen voldoen; en dat gaat allemaal af van hun kostbare tijd waarin ze zichzelf tot een wezenlijk mens zouden kunnen ontwikkelen.

Het meest ongeloofwaardig maakt Jen zich nog wel door het feit dat ze slechts een halfjaar geleden een video uitbracht, I Luh Ya Papi, waarin ze de clipcultuur bekritiseert: vrouwen zijn altijd halfnaakt voor ‘no reason’ en in iedere scene worden ze geobjectificeerd – zeggen zij en haar vriendinnen letterlijk. In dat licht is deze clip – van ook nog eens een slecht nummer! –  echt een hele vreemde keuze.

En dan kauwt ze ook nog eens heel ordinair een kauwgompje. Jenny, gedraag je!

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
'Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’ 1

‘Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’

Na het overlijden van zijn grootouders vinden Stephan Splinter en zijn vader op zolder een schat aan informatie. Aan de hand van de documenten en de spaarzame verhalen van opa, beginnen ze hun veelbewogen familiegeschiedenis in Nederlands-Indië te reconstrueren. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 47

Ontspan, Vladimir is hier

Deze week worden onze redacteurs blij van de zooi van iemand anders, de PlayStation en een Putin-stickerpakket. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer