Asset 14

Booty

Net toen Noor dacht dat de grens van het billenjaar wel bereikt was, kwam Jennifer Lopez afgelopen weekend met een nieuwe clip met de kraakheldere titel Booty.

Was een jaar of vijf geleden de norm vooral de suggestie van een geile poffer in een strakke jurk, de laatste tijd is de onderbroek van de bil en is het gewoon booty all over in your face. In Sisqó’s Thong Song uit 2000 liggen er knappe meisjes in het hete zand, en letterlijk een enkele keer zoeft de camera over hun weinig verhullende bikini’s en zien we daadwerkelijk de billetjes –  vergeleken met de konten van nu, is dat verkleinwoord echt op z’n plek.

En zoals je ziet valt het met die thongs wel mee, het zijn meer kleine onderbroekjes. Als de camera een close-up neemt van een bil in Thong Song, vonden we het in 2000 blijkbaar toch sexier als er een gezellig doekje omheen zat, zoals hier.

Veel vaker worden de meisjes gefilmd van de voorkant, terwijl ze op de achtergrond lekker staan te dansen om Sisqó heen, die niet schuwt om ons zijn gespierde en gebruinde bast te laten zien. Veel blote man, relatief weinig echte bil. Maar dat was vroeger. De pornoficatie van populaire cultuur is nu al zo vergaand dat ik de video van Thong Song als ‘mild’ beschouw.

Een maand geleden kwam Nicki Minaj met haar nieuwe clip Anaconda, waarin behalve ananassen, lekkende kokosnoten en veel stoom een enorme hoop bil te zien is, van heel erg dichtbij en heel erg schuddend, en groot (!!) bovendien. Ik weet niet hoe YouTube kijkwijzerachtige praktijken hanteert, maar dit soort clips zijn ‘gewoon’ popliedjes en worden in eerste instantie niet bestempeld als (soft)porno. Daadwerkelijke seksuele handelingen komen er inderdaad niet in voor en Nicki en de andere meisjes hebben natuurlijk wel iets aan. Kijk maar.

‘He loves this fat ass’, zingt Nicki terwijl ze als een krolse kat naar Drake toekruipt, die op een stoel zit, netjes met al z’n kleren aan. ‘This one is for my bitches with a fat ass in the fucking club. Fuck those skinny bitches in the club, fuck you if you’re skinny’. Op zich ben ik ook geen voorstander van een schoonheidsideaal waarvoor we allemaal aan de anorexia moeten, maar dit werkt natuurlijk precies hetzelfde. Na het zien van dit soort beelden kijk ik in de spiegel, zie ik mijn eigen bil en denk ik: tsja. Het is niet leuk voor de sfeer, Nicki, en zomaar alle meisjes zonder bil uitschelden is ook niet gezellig.

De ophef die er ontstond over het nummer Baby got Back van Sir mix-a-lot uit 1992 – waar Nicki haar Anaconda-sampletje vandaan haalde –, ging vooral over de expliciete teksten. Sir wilde niks dan grote billen om vieze dingen mee te doen, alleen daarvoor haalde hij zijn ‘anaconda’ uit de broek, en ook hij zette dit af tegen meisjes zonder noemenswaardige achterkant: ‘When it comes to female, Cosmo ain’t got nothin’ to do with my selection’. Maar in deze videoclip moest ik heel veel moeite doen om het volgende screenshot te kunnen maken.

Wel de woorden, weinig beelden. Nu is het én én, en belangrijker nog: gezongen door de billen zelf. Waren het vroeger vooral mannen die vrouwen seksualiseerden, nu zijn het vrouwen zelf die – vaak onder de noemer van ‘feminisme-want-ik-doe-wat-ik-wil’ – hun lichaam in expliciete, naakte toestanden presenteren. Als Nicki aan het einde van de clip boos wegloopt omdat Drake een poging doet om écht haar billen vast te grijpen (heel gek natuurlijk als je ongeveer op iemands hoofd gaat zitten), en hem met blauwe ballen achterlaat, zouden we dit kunnen opvatten als een powerfeministische situatie. Maar het credo daarvan lijkt tegenwoordig meer iets als ‘If you can’t beat them, join them’ dan ‘Sterke Vrouwen die iets wezenlijks doen aan sekseongelijkheid of het obscene objectificeren van meisjes’.

Net toen ik dacht dat de grens van het billenjaar wel bereikt was in videoclipland, kwam Jennifer Lopez afgelopen weekend met haar nieuwe nummer met de kraakheldere titel Booty; ik zou er bijna de clip van Nicki door gaan verdedigen. Daarin zit nog iets van ironie of humor, of tenminste verschillende setjes met choreografieën en grappige props – zou mijn argument kunnen zijn. Maar Jenny from the block doet verder nul moeite om nog iets aan de verbeelding over te laten. Deze clip gaat over niks anders dan booty, big booty, en met een waarschuwing vooraf voor ‘maximum impact’, schudt ze zich vervolgens samen met rapper Iggy Azalea vier minuten lang een ongeluk. Screenshots maken was niet ingewikkeld. Dit is bijvoorbeeld het openingsshot:

En dit zijn een paar andere momenten uit de enorm variërende beelden.

Het is natuurlijk geweldig dat Jen een superlijf heeft, met mooie grote billen, en dat ze ontzettend goed kan dansen. Kijken naar iemand die goed kan dansen is altijd leuk, en hier een beetje tegenop kijken is ook niet erg. Het feit dat ze 45 is en moeder van een tweeling verdient ook lof, je leven hoeft dan (als vrouw) zeker nog niet over te zijn. Maar wat zo vervelend is aan deze oprekkende grenzen, is dat popcultuur nu overspoeld wordt met beelden van vrouwen waar letterlijk niks méér aan- of opzit dan hun dikke, vette bil. Jonge meisjes en vrouwen kunnen weinig anders dan eindeloos naar de sportschool gaan en uiteindelijk naar de plastische chirurg (kijk maar goed naar Iggy’s kont, hoe hard ze die ook schudt, die beweegt niet mee = siliconen) om aan dit ideaalbeeld te kunnen voldoen; en dat gaat allemaal af van hun kostbare tijd waarin ze zichzelf tot een wezenlijk mens zouden kunnen ontwikkelen.

Het meest ongeloofwaardig maakt Jen zich nog wel door het feit dat ze slechts een halfjaar geleden een video uitbracht, I Luh Ya Papi, waarin ze de clipcultuur bekritiseert: vrouwen zijn altijd halfnaakt voor ‘no reason’ en in iedere scene worden ze geobjectificeerd – zeggen zij en haar vriendinnen letterlijk. In dat licht is deze clip – van ook nog eens een slecht nummer! –  echt een hele vreemde keuze.

En dan kauwt ze ook nog eens heel ordinair een kauwgompje. Jenny, gedraag je!

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer