‘Onze achterbuurman was een onvriendelijke man: vooral gemeen tegen kinderen, maar ook tegen volwassenen was hij ronduit grof. Hij had een pruimenboom, en we plukten graag de pruimen die aan onze kant van de schutting hingen. Maar zodra we de over de schutting gingen, moesten we oppassen. De hel zou losbreken als de buurman erachter zou komen. Hij zou tegen ons tieren en schreeuwen, totdat een van onze ouders naar buiten zou komen. Meestal was dat mijn moeder, maar deze keer was het mijn vader. Terwijl de buurman schreeuwde dat we van zijn boom moesten afblijven, vroeg mijn vader wat het probleem was. Er volgde een tirade over stelende kinderen, brekers van regels, fruitdieven, en monsters in het algemeen. Mijn vader had er genoeg van, en vertelde de buurman dat hij dood kon vallen. Onze buurman stopte met schreeuwen en keek naar mijn vader. Vervolgens kreeg hij een rood hoofd, toen paars, hij greep naar zijn borst, werd grijs van kleur en viel langzaam op de grond. Ik dacht dat mijn vader God was.’
Een onwaarschijnlijk maar waargebeurd verhaal uit de bundel True tales of American life van Paul Auster. In 1999 begon Auster op de Amerikaanse publieke radiozender NPR aan een “museum van de Amerikaanse werkelijkheid”, zoals hij het project zelf noemt. Hij riep alle luisteraars op om bijzondere, waargebeurde verhalen in te sturen en iedere maand zou hij een aantal verhalen voorlezen. De respons was enorm, en in een jaar ontving hij vierduizend verhalen en er ontstond een archief van het Amerikaanse leven uit de hele twintigste eeuw: van de Grote Depressie, de Tweede Wereldoorlog, Vietnam tot en met nu. Bovendien waren het stuk voor stuk prachtige verhalen, niet alleen vanwege bizarre, onwaarschijnlijke gebeurtenissen zoals de buurman die dood neervalt, maar vooral vanwege de oprechtheid van de verhalen. Het zijn geen verhalen over hoe het leven zou kunnen zijn maar simpelweg zoals het is, uitzonderlijk en alledaags tegelijkertijd.
De spelers van het Vlaamse gezelschap De Roovers waren gefascineerd door deze verhalen en maakten de voorstelling Onvoltooid Verleden Tijd. De uiteenlopende verhalen gaan gepaard met muziek, decor en fotoprojecties, en er ontstaat een jazzconcert van verhalen dat iedere avond anders is.
---------
-Op zaterdag 22 januari speelt Onvoltooid Verleden Tijd in De Brakke Grond in Amsterdam, en organiseert hard//hoofd een avond vol verhalen en muziek. Na de voorstelling gaan we onder meer in gesprek met De Roovers, tekent onze tekenaar Floris verhalen op papier en spelen de muzikale mannen van Project Wildeman. Wil je erbij zijn? Stuur jouw sterke verhaal naar live@hardhoofd.com en maak kans op twee kaartjes.
Hard//hoofd presenteert zich drie weken lang in woord, beeld, geluid en actie tijdens de Vlaamse Invasie in de Brakke Grond, geïnspireerd door drie voorstellingen. Naast 22 januari zijn we er ook op zaterdag 29 januari, rond de Sado Country Opera van Ricky and Ronny and a Hundred Stars. Na deze heftige en kwetsbare voorstelling ontmoeten we de makers en luisteren we naar dichters en de muziek van Signe Tollefsen. Op zaterdag 5 februari staat de avond in het teken van liefde, althans, een poging tot liefde. Na de voorstelling Betty & Morris van TG JAN beantwoordt stercolumniste Mees List al uw liefdesvragen, en krijgen we een optreden van Herman in een bakje geitenkwark.
Voor alle voorstellingen geven we iedere week kaartjes weg. Houd daarvoor onze Facebookpagina in de gaten.
