Asset 14

In de zeik genomen

“Ben je bekend met Parkinsonpatiënten?”, vraagt meneer, die tot nu toe niet erg amused lijkt door mijn verschijning. “Nou ja, uw vrouw is niet de eerste die ik tegenkom, maar echt veel heb ik er nou niet ontmoet. Zo af en toe eens eentje.” Vervolgens steekt meneer een heel verhaal af over de zorg, hoe hij en zijn hulpbehoevende vrouw hier terecht zijn gekomen en over wat er allemaal aan ze beloofd is en wat daar allemaal niet van is nagekomen.

“Zal ik uw vrouw maar even uit bed halen?”, vraag ik voor meneer weer aan een ellenlange monoloog begint. “Ja daarvoor ben je hier gekomen jongen”, komt wat ondermijnend zijn mond uit, “voor mij is het echt geen doen meer om haar te helpen.” Het uit bed tillen gaat inderdaad moeizaam, maar uiteindelijk heb ik haar op de po-stoel. Ik schuif haar met de po-op-wielen aan tafel voor de lunch.

“Kijk, dit bedoel ik nou, hebben ze me gekookte aardappelen gegeven, speciaal voor mij, maar geen jus. Dit is toch te gek voor woorden. Hier, wat is dit…” en meneer roert wat met een lepel in een klein bakje. “Mosterdsaus, wel mosterdsaus voor de vis, maar geen jus voor de aardappelen.” Meneer zit al aan de telefoon als ik opper om wat jus van zijn vrouw te gebruiken, aangezien zij maar een heel klein beetje wil. “Nee, die jus mag ik niet, die is niet glutenvrij… ja hallo, met meneer van Tongeren, nou luistert u eens, nou hebben jullie heel goed rekening met mij gehouden door gekookte aardappelen te geven in plaats van gebakken, maar hebben jullie er niet aan gedacht dat daar natuurlijk jus bij hoort. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat ik zo die droge aardappelen op moet eten?”

Uiteindelijk lukt het me om haar met één arm vast te houden en met mijn andere het hele zooitje van haar heupen te laten glijden. Eenmaal met haar blote billen op de po, laat ik haar alleen.

Gefascineerd luister ik met het telefoongesprek mee. Hoewel ik af en toe word afgeleid door wat gekreun van mevrouw omdat ze een hap van me wil. Zij kan door haar ziekte moeilijk praten. Ze beperkt zich daarom liever tot wat gezucht en gesteun, of zou het toch ook een uiting van irritatie naar haar man zijn. “Ja dat is goed”, zegt meneer verder in zijn gesprek, “nee voor dat kleine beetje jus maakt het niet uit, nee dat is goed.” Ik kan eruit opmaken dat er toch een beetje glutenrijke jus naar boven wordt gestuurd. “Neemt u dan alvast een beetje van uw vrouw”, stel ik nogmaals voor. Ditmaal gaat hij toch overstag.

We eten zwijgzaam voort, dat wil zeggen, ik en mevrouw zijn stil. Meneer blijft praten, over de zorg, de service, het appartement, het verzorgingshuis, de medewerkers, enzovoorts, op alles heeft hij uiteraard wat aan te merken. Als ik het gesprek een andere wending probeer te geven, door mevrouw bijvoorbeeld wat aandacht te geven, dan weet hij telkens het gesprek weer naar zichzelf toe te trekken. Als het gaat over zijn vrouw, dan gaat het over hoe zwaar hij het heeft met alle zorg voor haar.

“Zo”, zeg ik na het toetje en de medicijnen, “zal ik mevrouw maar weer eens even in bed leggen?” Meneer vindt het goed. “Moet u eerst nog even naar het toilet?”, vraag ik aan mijn cliënt. “Laat ik het maar proberen”, fluistert ze me toe. Ik zet haar po-stoel naast het bed en til mevrouw omhoog. We staan erg knus, maar erg comfortabel is het niet, bovendien kom ik een arm tekort om haar broek naar beneden te trekken. Uiteindelijk lukt het me om haar met één arm vast te houden en met mijn andere het hele zooitje van haar heupen te laten glijden. Eenmaal met haar blote billen op de po, laat ik haar alleen.

Als ik terugkom is er nog niets gebeurd. Ze moet toch niet zo nodig, denk ik. Als ik haar weer overeind zet en mevrouw ineens krampachtig allerlei spieren begint aan te spannen, komt alles er alsnog uit. Ondertussen wordt meneer ongeduldig door mijn gehannes met zijn vrouw. Hij komt, met de telefoon alweer aan zijn oor, poolshoogte nemen. Ik wil hem nog waarschuwen, maar het is al te laat. “Die jongen is hier nog steeds bezig, ik snap niet dat jullie geen bekende sturen, mijn vrouw wordt hier doodzenuwachtig van, en trouwens, ik zag Suzanne net gewoon over de hal lopen, hoe kan dat?” Meneer heeft ondertussen niet door dat hij over de telefoon staat te tieren, terwijl hij in een grote plas urine van zijn vrouw staat. Dit beeld bevestigt, denk ik, het best hoe hij zich voelt in deze relatie.

Mail

Sander Ritman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!